Tag Archive: اقدام به خودکشی

اقدام به خودکشی: ابتدا مرا بخوانید

گر کسی قصد خودکشی دارد، چندین مسألۀ عملی وجود دارد که باید آن‌ها قبل از اقدام در نظر گرفت. هدف این بخش به صورت خلاصه نشان دادن این راه‌ها بدون هیچ نظر یا عقیده ای است.

در این وب سایت اطلاعات زیادی در این خصوص وجود دارد.قبل از اقدام به خودکشی دردناک بودن روش را با دقت مورد توجه قرار دهید، و اینکه آیا آنچه شما را به خودکشی متمایل می‌کند از درد و احتمال خودکشی ناموفق تجاوز نکند.
4. وسایل را آماده کنید. بیشتر روش‌ های خودکشی به وسایلی و آمادگی‌هایی احتیاج دارند.
5. اگر مقدور بود، کسی را بیابید تا به شما در گرفتن وسایل برای روش مورد نظر کمک کند، یا با خود روش به شما کمک کند. این مسأله ممکن است خصوصاً برای افراد معلول یا با بیماری حاد بسیار مهم باشد، و کار با کسانی که بدون قضاوت به شما کمک کنند می‌تواند بسیار مهم باشد. توجه بسیار داشته باشید که هر کمکی با قانون اتانازی در کشور شما تخطی نداشته باشد، و کمک به خودکشی در بیشتر کشورها غیرقانونی است. بخش قانون تحت اتانازی و مرگ ترحمی را برای اطلاعات بیشتر بخوانید.

فهرست محتوا

توصیه‌هایی قبل از اقدام به قصد خودکشی
واکنش محتمل بازماندگان
یک روش خودکشی را انتخاب کنید
تصمیم بگیرید به چه کسانی می‌خواهید بگویید
یک وصیت نامه بروز بنویسید
یک وصیت نامه به شرط بقا بنویسید
قاعده سه روز را رعایت کنید
نتیجه

علل خودکشی

مطالعات بین المللی نشان داده از میان هر یازده نفر، دست کم یک نفر به خودکشی می اندیشد.
خبرگزاری رویترز از شیکاگو – یک تیم تحقیقاتی بین المللی اعلام نموده که جوانان، افراد مجرد، بانوان، قشر کم سواد یا بی سواد و بیماران روانی، صرفنظر از اینکه در کدام نقطه از کره زمین زندگی می کنند، بیشترین احتمال خودکشی را به خود اختصاص داده اند.

نتیجه تحقیقات این گروه که از جمع آوری اطلاعات 85 هزار نفر در 17 کشور توسعه یافته و در حال توسعه سراسر جهان بدست آمده است، اطلاعات سودمندی را در اختیار آنان قرار داده ، از جمله اینکه 9.2 درصد از این افراد به خودکشی می اندیشند و 2.7 درصد به این کار مبادرت ورزیده اند.

اشتراکات علل خودکشی

ماتئو ناک (Matthew Nock)، یکی از محققین دانشگاه هاروارد در این باره اظهار داشته :” تحقیقات ما نشان داده که رفتار و تفکرات کاملا مشابه سبب بروز دلایلی ثابت جهت اقدام به خودکشی در میان ساکنان کشورهای مختلف جهان می باشد.”

بر طبق تحقیقات انجام شده در سازمان نظارت بر سلامت جهانی، طی 45 سال گذشته میزان خودکشی 60 درصد افزایش یافته است. امروزه خودکشی، عمده ترین دلیل مرگ در افراد 15 تا 44 ساله است.

ناک در ادامه اظهاراتش می افزاید :”تمایل به خودکشی در بین نوجوانان و جوانان هر کشور به میزان قابل ملاحظه ای افزایش یافته است. در این گروه احتمال خودکشی در سنین 12 تا 15 سالگی به اوج می رسد و فاصله زمانی بین اندیشیدن یک شخص به خودکشی و عملی نمودن آن، بسیار کوتاه است. بحرانی ترین زمان برای مبادرت به خودکشی، یک سال پس از اولین باری است که فرد به فکر خودکشی می افتد، احتمال وقوع این حالت در کشورهای مختلف 60 درصد یا بیشتر است.”

شایع ترین علل خودکشی

در تحقیقات فوق رایج ترین دلایل اقدام به خودکشی مورد مطالعه قرار گرفته است. نتیجه نشان داده افراد بین 18 تا 34 سال، بانوان، افراد کم سواد، مجردها و اشخاصی که از اختلالات روانی رنج می برند، بیش از بقیه تمایل به خودکشی دارند.

تفاوت علل خودکشی در کشورها

در این زمینه اختلافاتی نیز به چشم می خورد:”در کشورهایی مانند ایالات متحده که ساکنان آن از درآمدهای بالایی برخوردارند، اختلالات رفتاری از جمله افسردگی، رایج ترین علل خودکشی را تشکیل می دهند. در مقابل در کشورهای کم درآمد، اضطراب، انگیزه های آنی و تجاوز عمده ترین دلایل خودکشی به شمار می روند.

باورهای غلط در مورد علل خودکشی

اغلب مردم براین باورند که اقدام به خودکشی تنها در میان افراد مبتلا به افسردگی رایج است، اما تحقیقات اخیر نشان داده، وجود اختلالات روانی دیگر نیز سبب افزایش احتمال خودکشی است.

علل خودکشی , دلایل خودکشی

علل خودکشی , دلایل خودکشی

بررسی های به عمل آمده حاکی از این واقعیت است که در حین مشابهت علل و عوامل اقدام به خودکشی در سراسر دنیا، تفکرات و رفتارهای متنوع در این ارتباط در ملیت های مختلف سراسر جهان به چشم می خورد.

آمار نشان داده که 3.1 درصد از مردم کشور چین تمایل به خودکشی دارند، درحالیکه این رقم در کشور نیوزلاند به 15.9 درصد می رسد. محققین این اختلاف فاحش را به اختلاف فرهنگی و تفاوت دیدگاههای ملل مختلف نسبت می دهند. نتایج تحقیقات ارائه شده توسط سازمان نظارت بر سلامت روانی جهان، با استناد بر مصاحبه های حضوری با افراد انجام پذیرفته است.

نیجریه، آفریقای جنوبی، کلمبیا، مکزیک، ایالات متحده آمریکا، ژاپن، بلژیک، فرانسه، آلمان، ایتالیا، هلند، اسپانیا، اوکراین، اسرائیل و لبنان از جمله کشورهایی هستند که تحقیقات اخیر در آنها انجام شده است.

نمایش‌ خودكشی‌ برای‌ جلب‌ نظر دیگران‌

در میان‌ انبوه‌ اخبار منتشره‌ «حوادث‌» رسانه‌ها، هراز گاهی‌ گزارشهایی‌ مبنی‌ بر نمایش‌ خودكشی‌ افراد مشاهده‌ می‌شود؛
اخباری‌ كه‌ در آن‌ «جوانی‌ ۳ ساعت‌ در بالای‌ یك‌ برج‌ ۱۲ طبقه‌ خود را گرفتار برزخ‌ میان‌ مرگ‌ و زندگی‌ می‌بیند؛» «دختری‌ با ریختن‌ بنزین‌ بر روی‌ خود، در یكی‌ از میادین‌ اصلی‌ شهر، خود را به‌ آتش‌ می‌كشد» و …؛
این‌ در حالیست‌ كه‌ چشم‌ دهها شهروند، تماشاگر این‌ نوع‌ حوادث‌ تلخ‌ بوده‌، بطوری‌ كه‌ در برخی‌ موارد نیز احساسات‌ جمعی‌ را بشدت‌ با خود همراه‌ كرده‌ است‌.

نمایش‌ خودكشی‌

نمایش‌ خودكشی‌

در حالی‌ كه‌ زمینه‌های‌ بروز حوادث‌ اقدام‌ به‌ خودكشی‌ بارها مورد بررسی‌ قرار گرفته‌ است‌ اما در این‌ میان‌، وقوع‌ اشكال‌ شناخته‌ شده‌ اقدام‌ به‌ خودكشی‌ در ملاءعام‌ همانند سقوط‌ از بلندی‌، خودسوزی‌ و شلیك‌ گلوله‌ بر سر، از آن‌ دست‌ حوادثی‌ است‌ كه‌ فرد اقدام‌ كننده‌ خواستار برانگیختن‌ توجه‌ عمومی‌ است‌، تا آنجا كه‌ در بسیاری‌ از موارد، وسایل‌ ارتباط‌ جمعی‌ نیز در جهت‌ سوق‌ دادن‌ افكار عمومی‌ به‌ حادثه‌ وقوعی‌ نقش‌ بسزایی‌ ایفا می‌كنند.

نمایش خودکشی و علل آن

در این‌ حال‌ بررسی‌ زمینه‌های‌ بروز این‌ آسیب‌ اجتماعی‌ و علت‌یابی‌ اقدام‌ به‌ خودكشی‌ افراد در ملاءعام‌ بیش‌ از پیش‌ حایز اهمیت‌ است‌.
می‌خواهم‌ فریاد بزنم‌، نمی‌خواهم‌ بمیرم‌

نظر دكتر سید مهدی‌ صمیمی‌ در مورد نمایش خودکشی و علل آن

دكتر سید مهدی‌ صمیمی‌، روانپزشك‌ و عضو هیات‌ علمی‌ دانشگاه‌ انگیزه‌های‌ بیان‌ شده‌ از سوی‌ اقدام‌ كنندگان‌ به‌ خودكشی‌ در ملاءعام‌ همچون‌ «بگذارید فریاد عمومی‌ جامعه‌مان‌ باشیم‌» را تنها یك‌ شعار می‌داند و می‌گوید:

معمولا اقدام‌ كنندگان‌ به‌ خودكشی‌ یكسری‌ توجیهات‌ و بهانه‌ها را تحت‌ این‌ عنوان‌ مطرح‌ می‌كنند: «تنها بخاطر خود به‌ زندگی‌ام‌ پایان‌ نمی‌دهم؛ بلكه‌ بخاطر مشكلات‌ جامعه‌ و سایر همسالانمان‌ اقدام‌ به‌ خودكشی‌ كرده‌ام‌.
این‌ در حالیست‌ كه‌ به‌ واقع‌ همه‌ این‌ مسائل‌، سرپوشی‌ بر بیماری‌ روانی‌ این‌ افراد است‌، چراكه‌ در غیر این‌ صورت‌، فرد برای‌ حل‌ مشكلات‌ و مسائل‌ پیش‌ رو، راه‌ حل‌ بهتری‌ انتخاب‌ می‌كند.
این‌ روانپزشك‌ در بررسی‌ اقدام‌ خودكشی‌ در ملاءعام‌ اظهار می‌كند:

از نگاه‌ روانپزشكان‌، بررسی‌ها حاكی‌ از آن‌ است‌ كه‌ در پس‌ اقدام‌ این‌ افراد، بیماری‌ نهفته‌یی‌، آنها را وا می‌دارد برای‌ به‌ دست‌ آوردن‌ یك‌ خواسته‌ دست‌ به‌ این‌ گونه‌ اعمال‌ بزنند، در حالی‌ كه‌ خودكشی‌، راه‌ رسیدن‌ به‌ اهداف‌ مورد نظر نبوده‌، بلكه‌ تنها بیانگر ناتوانایی‌های‌ محرز اقدام‌ كنندگان‌ است‌.

دكتر سید مهدی‌ صمیمی‌

دكتر سید مهدی‌ صمیمی‌

وی‌ در تشریح‌ اینكه‌ چه‌ نوع‌ از بیماری‌های‌ روانی‌ منجر به‌ بروز رفتار خودكشی‌ می‌شود با اشاره‌ به‌ اسكیزوفرنی‌، اختلالات‌ دو قطبی‌ ، افسردگی‌ و …
به‌ عنوان‌ اصلی‌ترین‌ موارد منجر به‌ خودكشی‌، اذعان‌ كرد:

در موارد خفیف‌تر، فرد ممكن‌ است‌ به‌ این‌ بیماری‌ها مبتلا نبوده‌ اما در مقابله‌ با استرس‌ بسیار شكننده‌ روبرو باشد، بطوری‌ كه‌ تحت‌ تاثیر استرس‌، اقدام‌ به‌ خودكشی‌ را برمی‌گزیند.
نوعی‌ از اختلالات‌ روانی‌ در افرادی‌ با شخصیت‌ «هیستریونیك‌» بروز می‌كند، بطوری‌ كه‌ برخی‌ از ویژگیهای‌ شخصیتی‌ افراد مبتلا از جمله‌ عدم‌ «بلوغ‌ عاطفی‌» و «خود محوری‌» موجب‌ می‌شود، وی‌ دچار نوعی‌ «خودشیفتگی‌» شده‌ و نسبت‌ به‌ ارزیابی‌ دیگران‌ یا انتقاد آنها احساس‌ حقارت‌ كند و از سطحی‌ بودن‌ رنج‌ ببرد، تا آنجا كه‌ از لحاظ‌ روانی‌ نیازمند جلب‌ توجه‌ دایمی‌ دیگران‌ باشد.
بدین‌ ترتیب‌ «تمایل‌ به‌ جلب‌ توجه‌»، مهمترین‌ ویژگی‌ مبتلایان‌ به‌ این‌ اختلال‌ شخصیتی‌ است‌ تا آنجاكه‌ به‌ هر كار غیرعادی‌ دست‌ می‌زنند و به‌ هر ترتیب‌ می‌كوشند توجه‌ دیگران‌ را حتی‌ با خودكشی‌ و پایان‌ بخشیدن‌ به‌ زندگی‌، به‌ خود جلب‌ كنند، از این‌ رو اقدام‌ به‌ خودكشی‌های‌ نمایشی‌ و حملات‌ غش‌ و ضعف‌ در برابر ناكامی‌ها برای‌ رسیدن‌ به‌ خواسته‌ها در زنان‌ و مردان‌ «هیستریونیكی‌» زیاد به‌ چشم‌ می‌خورد و منظور این‌ افراد از خودكشی‌ ایجاد احساس‌ گناه‌ در اطرافیان‌ یا جلب‌ نظر برای‌ رسیدن‌ به‌ خواسته‌ها است‌ و معمولا قصدی‌ مبنی‌ بر مرگ‌ در میان‌ نیست‌.

چه‌ باید كرد؟

با توجه‌ به‌ اینكه‌ استفاده‌ از روش‌های‌ كم‌ خطر همانند مصرف‌ دارو در اقدام‌ به‌ خودكشی‌های‌ تهدیدآمیز یا نمایشی‌ كه‌ اكثرا به‌ موفقیت‌ می‌انجامد باید بر جدی‌ تلقی‌ كردن‌ تهدیدهای‌ افراد و اقدام‌ به‌ خودكشی‌ آنها بطور نمایش‌گونه‌ تاكید كرد، چراكه‌ ۷۰ تا ۸۰ درصد اقدام‌ كنندگان‌ به‌ خودكشی‌ پیش‌ از اقدام‌ جدی‌، نیت‌ خود را با كسی‌ در میان‌ می‌گذارند كه‌ البته‌ مورد توجه‌ قرار نگرفته‌ است‌.
دكتر صمیمی‌ همچنین‌ اصلی‌ترین‌ معضل‌ پیش‌روی‌ در این‌ باره‌ را بی‌توجهی‌ در شناسایی‌ و پیگیری‌ بیماریهای‌ روانی‌ از سوی‌ خانواده‌ها و افراد عنوان‌ كرده‌ و به‌ ایسنا می‌گوید:

در حالی‌ كه‌ ریشه‌های‌ بروز بسیاری‌ از آسیب‌های‌ اجتماعی‌ در ابتلاء به‌ بیماری‌ها و مشكلات‌ روانی‌ است‌، متاسفانه‌ همچنان‌ رجوع‌ به‌ روانپزشك‌ و روانشناس‌ در ایران‌ نه‌ تنها به‌ عنوان‌ یك‌ عمل‌ مستمر جهت‌ حفظ‌ سلامت‌ روانی‌ شناخته‌ نشده‌ است‌ بلكه‌ مراجعه‌ افراد معدودی‌ كه‌ به‌ پیگیری‌ مشكلات‌ روانی‌ خود می‌پردازند نیز مورد تمسخر سایرین‌ واقع‌ شده‌ و به‌ عنوان‌ یك‌ فرد پریشان‌ خطرناك‌ با این‌ افراد برخورد می‌شود.
وی‌ با انتقاد از جایگاه‌ كنونی‌ روانشناسی‌ در مراكز آموزش‌ و پرورش‌، تاكید می‌كند:

ما نیازمند شناساندن‌ كار روانشناسی‌ جهت‌ حل‌ گره‌های‌ فكری‌ برای‌ به‌ دست‌ آوردن‌ آرامش‌ روحی‌ افراد هستیم‌ تا بتوانیم‌ در جهت‌ شناسایی‌ و درمان‌ مشكلات‌ روحی‌ روانی‌ آنها روشهایی‌ را در نظر گرفته‌ و اعمال‌ كنیم‌.
عضو هیات‌ علمی‌ دانشگاه‌ در پایان‌ توجه‌ هرچه‌ بیشتر مراكز تصمیم‌گیری‌، تمركز رسانه‌ها بر نهادینه‌ شدن‌ آموزش‌ و مهم‌ برشمردن‌ سلامت‌ روانی‌ در خانواده‌های‌ آسیب‌پذیر جامعه‌ را خواستار شد.

روزانه بیش از 11 نفر در کشور خودکشی می کنند

زمانی در خفا، خلوت و به دور از چشم دیگران انجام می‌گرفت، حالا دیگر در حال کشیده شدن به محیط‌های عمومی است. آخرین مورد عمومی‌اش توسط منوچهر در روز بازدید رئیس جمهور از وزارتخانه ای صورت گرفت، پیش‌تر دختر ۱۶ ساله ای در پل مدیریت کار منوچهر را انجام داده بود، ۱۹ روز قبل از دختر جوان، ابراهیم که شغل دست‌فروشی داشت در ایستگاه مترو، کاری که بعدها دختر جوان و منوچهر دست به انجامش زدند را انجام داده بود.

آمار خودکشی در ایران

آمار خودکشی در ایران


سه خودکشی در محیط عمومی به فاصله یک ماه، آخر سال گذشته اتفاق افتاد، شاید عده ای بگویند همان‌گونه که باید چشمانتان را بر روی خیلیی از مسائل ببندید، بر روی این مسئله نیز ببندید و مانند صدا و سیما که تاکنون به این معضل اجتماعی نپرداخته، شما هم نپردازید اما، تاکنون چشمانمان را بسته‌ایم که آخرین آمارها نشان می‌دهد که فقط در ۹ ماه ابتدایی سال گذشته رشد ۱۴ درصدی داشته است.

خودکشی رومئو و ژولیت ایرانی در یاسوج، خودکشی مادر بعد از قتل کودک یک و نیم ساله، زن جوان پس از قتل پسر هفت ساله‌اش دست به خودکشی زد (۱۱ فروردین امسال)، تعداد زیادی از این دست خبرها، روزانه صفحات حوادث روزنامه‌ها را پر می‌کنند و ﻫﺮ روز از ﮔﻮﺷﻪ و ﮐﻨﺎر این ﺳﺮزﻣﯿﻦ ﭘﻬﻨﺎور ﺧﺒﺮ ﻫﺎﯾﻰ ﻣﺒﻨﻰ ﺑﺮ ﺧﻮدﺳﻮزى زﻧﺎن، ﺧﻮدﮐﺸﻰ ﻣﺮدان، ﺳﻘﻮط از ﺑﺮج و ﺑﻠﻨﺪى و … ﻣﻨﺘﺸﺮ می شود.

ﻣﺮدى ﺑﺮ اﺛﺮ ﻧﺪاﺷﺘﻦ ﻣﺎﯾﺤﺘﺎج زﻧﺪﮔﻰ، دﺧﺘﺮى ﺑﺮ اﺛﺮ ﺗﺠﺎوز، ﭘﺴﺮى در اﺛﺮ ﺷﮑﺴﺖ در ﺗﺤﺼﯿﻞ و ﻗﺒﻮل ﻧﺸﺪن در داﻧﺸﮕﺎه، دﺧﺘﺮى در اﺛﺮ آﻟﻮده ﺷﺪن ﺑﻪ اﯾﺪز، و دﺧﺘﺮ و ﭘﺴﺮى در اﺛﺮ اﺧﺘﻼﻓﺎت ﺧﺎﻧﻮادﮔﻰ و … ﺧﻮدﮐﺸﻰ می کنند. مسئولین و مردم اما، این اتفاقات را مانند داستانی اکشن می خوانند بی آنکه حساسیتی در این مورد داشته باشند.

آمارها نشان می‌دهد در نه ماه ابتدایی سال ۹۲ روزی بیش از ۱۱ نفر در کشور خودکشی کرده‌اند، بر اساس آمار اعلام شده از سوی سازمان پزشکی قانونی کشور در ۹ ماهه سال گذشته ۳۱۲۵ نفر خودکشی کرده‌اند، از میان این افراد ۹۸۲ تن را زنان و ۲۱۴۳ تن را مردان تشکیل می‌دهند. بر همین اساس در مدت مشابه سال ۹۱ نیز ۲۷۴۰ تن به علت آنچه که پزشکی قانونی آن را خودکشی تشخیص داده بود، جان خود را از دست داده‌اند.
در سال ۹۱، از کل مرگ‌های مشکوک به خودکشی در کشور، بیشترین موارد خودکشی در گروه سنی ۱۸ تا ۲۴ سال ثبت شده است که ۲۸.۲ درصد از کل موارد خودکشی این سال‌ها را در برمی‌گیرد و پس از آن گروه سنی ۳۰ تا ۳۹ سال با ۲۲.۲ درصد، ۲۵ تا ۲۹ سال با ۱۷.۶ درصد، بالای ۵۰ سال با ۱۲.۹ درصد، ۴۰ تا ۴۹ سال با ۱۱.۱ درصد و زیر ۱۸ سال با ۷.۹ درصد به ترتیب بیشترین موارد خودکشی را به خود اختصاص داده‌اند.

ایران در ﺑﯿﻦ ﮐﺸﻮر ﻫﺎى دﻧﯿﺎ در زﻣﯿﻨﻪ ﺧﻮدﮐﺸﻰ ﺗﻮﺳﻂ ﺑﺮﺧﻰ از اراﺋﻪ دﻫﻨﺪﮔﺎن آﻣﺎر رﺗﺒﻪ ۴۸ و ﺑﺮﺧﻰ دﯾﮕﺮ رﺗﺒﻪ ۵۸ را دارد. اﻣﺎ از ﻃﺮف دﯾﮕﺮ در ﺣﺎﻟﻰ ﮐﻪ آﻣﺎرﻫﺎى اراﺋﻪ ﺷﺪه ﺑﻪ ﺳﺎزﻣﺎن ﺑﻬﺪاﺷﺖ ﺟﻬﺎﻧﻰ ﻣﯿﺰان ﺧﻮدﮐﺸﻰ در اﯾﺮان را ﺳﻪ در ۱۰۰ ﻫﺰار ﺑﺮاى زﻧﺎن و ﯾﮏ در ۱۰۰ﻫﺰار ﺑﺮاى ﻣﺮدان ﻧﺸﺎن ﻣﻰ دﻫﺪ ﺷﻮاﻫﺪ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن اﯾﻦ آﻣﺎرﻫﺎ را ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻪ واﻗﻌﯿﺖ ﻧﻤﻰ داﻧﺪ.

میزان خودکشی در سال ۱۳۶۳ برابر ۳/۱ در صد هزار نفر بود، در اوایل انقلاب هم میزان خودکشی بسیار کم بود، اکنون آمارهایى وجود دارد که حاکى از آنکه سالیانه ۵ تا ۷ هزار نفر از طریق خودکشى جان خود را می‌گیرند که نیمى از آن‌ها در شهرهاى بزرگ، یک چهارم در شهرها کوچک و متوسط و بقیه در روستاها انفاق می‌افتد.

در ایران مطالعه‌ی دقیقى در مورد خودکشى صورت نگرفته است زیرا آمار پزشکى قانونى گویا نیست و بسیاری از افراد خودکشى افراد خانواده‌ی خود را ننگ و بى آبرویى تلقى کرده و از افشاى آن خودداری می‌کنند.

دکتر قرایى مقدم معتقد است که نگاه سنتى خانواده‌ها به مسئله خودکشى که در کشور ما وجود دارد موجب گردیده است تا به آمار دقیق و صحیح دسترسى نداشته باشیم زیرا در بسیارى از شهرها خودکشى هر یک از افراد خانواده موجب بى حیثتى و بى آبرویى خانواده می‌شود همین دلیل به مخفى کردن نوع مرگ می‌انجامد.

دکتر قرایی مقدم

دکتر قرایی مقدم


خودکشی در ایران علت های مختلفی دارد،

 علل خودکشی در ایران

 

۱. اختلافات زناشویى، عشق و تمایلات شدید عاطفى وعلل ناموسى

۲. ناراحتى هاى روانى، شکست در عشق و اختلالات روانى و شخصیتى

۳. مشکلات ناشى از شکست هاى تحصیلى و استرس ها وفشار هاى روانى و روحى ناشى از آنها (فشارهاى عاطفى، فشار هاى تحصیلى مانند کنکور، نقایص جسمى و فیزیکى در نسل جوان) و احساس پوچى وبى هدفى و افسردگى

۴. فقر و تنگدستى، بیکارى، اخراج از کار و شرایط نامساعد اقتصادى

۵. مسائل و معضلات زندگى شهرى و وضعیت نا به سامان زندگى

۶. ازهم پاشیدگى گروه هاى اجتماعى مانند خانواده، شغلى، خویشاوندى، دوستى و …

۷. اعتیاد به مواد مخدر، الکل و داروهاى توهم زا

۸. ضعیف شدن اعتقادات مذهبى

۹. عدم استقلال واجبار در پیروى از مقررات سنتى

۱۰ . بر ملا شدن اسرار و حقایق خصوصى زندگى فرد. (علوم تربیتی، اصلاح و تربیت، بهمن ۱۳۹۰، سال دهم- شماره ۱۱) اشاره کرد.

باید بپذیریم گاهی برخی مواردی که از جانب سیستم حاکمیتی کشور بر افراد اتفاق می‌افتد باعث خودکشی آنان می‌شود، نمونه این مدعا فردی است که در وزارت نفت اقدام به خودسوزی کرد و تنها خواسته‌اش دیدار با یکی از مسئولین وزارتخانه بود، ابراهیم نیز که در ایستگاه متروی گلبرگ خودکشی کرد، به دلیل طرح جمع آوری دست فروشان از مترو و در نتیجه فشار آمده به وی خودکشی کرد. از نمونه دیگری که می‌توان به خودکشی دانش آموز شیرازی به دلیل اخراج از مدرسه به جرم بردن تلفن همراه به مدرسه اشاره کرد.

بر اساس تحلیلى که سازمان بهداشت جهانى در مورد بیلان خودکشى از ایران ارائه داده، ایران جزو کشورهاى در بدو ورود به مرحله صنعتى شدن است که در جدا شدن و بریدن از سنت‌ها و بافت سنتى و در ورود به جهان صنعتى دچار دوگانگى و تضاد فرهنگى و اجتماعى و اقتصادی گردیده است. این دوران گذار به دلیل ایجاد تضادهاى شدید بین باورها و واقعیت‌ها، انگیزه خودکشى را در افراد زیاد کرده است و به همین دلیل آمار خودکشى در ایران بالا است!
دکتر عباس محمد اصل خودکشى را عملى تعمدى براى نابودى فرد می‌داند و آن را در سه سطح کلان، میانه و خرد بررسى می‌کند.

دکتر عباس محمدی اصل

دکتر عباس محمدی اصل

 

سطح کلان: از سویى ضعف هنجارها و درهم ریختگى ارزشى و از سوى دیگر فقدان حمایت‌های مدنى از فردیت رو به رشد شخص، موجب بروز خودکشى می‌شود.

سطح میانه : فقدان تناسب میان فردیت افراد با هنجارهاى اجتماعى و تضاد نمادهاى معرفتى الگوهاى جدید با ذهنیت و باورهاى افراد که به دلیل وجود مدیریت ناکار آمد در سطح جامعه به وجود می‌آید.

سطح خرد: مجموع این عوامل موجب بروز یک کنش اعتراضى می‌شود که فرد طى آن تلاش در آسیب رساندن به خود یا جامعه را دارد.

در بررسی آمار تعداد افرادی که اقدام به خودکشی کرده و افراد فوت به ضعف در عملکرد پیشگیری و اقدامات حمایتی پی می‌بریم. نزدیک به نیمی از کسانی که اقدام به خودکشی می‌نمایند جان خود را از دست می‌دهند، این در حالی است که در برخی کشورها از هر ۸ -۲۰ نفر که اقدام به خودکشی می‌نمایند فقط یک نفر جان خود را از دست می‌دهد.

چگونه از خودکشی دیگران پیشگیری کنیم

بر اساس گزارش اخیر سازمان بهداشت جهانی، در هر ۴۰ ثانیه یک نفر در جهان دست به خودکشی می‌زند. اما سهم ایران از آمار جهانی خودکشی چقدر است؟ به گفته‌ی دکتر رضا محبوبی، معاون مرکز امور اجتماعی وزارت کشور، ایران در رتبه‌بندی جهانی خودکشی در جایگاه ۱۰۶ قرار دارد. اگرچه تازه‌ترین آمار منتشر شده از کاهش نرخ خودکشی در سال گذشته خبر می‌دهد، کشور همچنان با بحران خودکشی مواجه است.

 دکتر رضا محبوبی

دکتر رضا محبوبی

عوامل متعددی نظیر افسردگی و وضعیت اقتصادی سهم بسزایی در بروز خودکشی دارند، با این حال گفته می‌شود خودکشی از جمله آسیب‌های اجتماعی قابل پیشگیری است.

اما پرسش این است که چطور از خودکشی افراد مستعدِ خودکشی پیشگیری کنیم؟ با ما همراه باشید تا با راهکارهای پیشگیری از خودکشی و علائم هشداردهنده‌ی خودکشی بیشتر آشنا شوید.

۱. فردی را که مستعد خودکشی است، جدی بگیرید

اقدام به خودکشی : ابتدا مرا بخوانید

اغلب مردم فکر می‌کنند کسی که در مورد خودکشی حرف می‌زند، خودکشی نمی‌کند. مطالعات نشان داده است ۷۵ درصد افرادی که مرتکب خودکشیِ منجر به فوت می‌شوند، در چند هفته یا چند ماه پایانی عمرشان طوری رفتار می‌کنند که به دیگران بفهمانند به شدت ناامید هستند. بنابراین، هر فردی که احساسات خودکشی‌گرایانه از خود بروز می‌دهد، نیازمند توجه فوری است.

معمولا گفته می‌شود کسی که سعی می‌کند خودش را بکشد، حتما عقلش را باخته است. شاید بتوان گفت فقط ۱۰ درصد افراد مستعد خودکشی‌، روانپریش یا توهمی هستند و درک صحیحی از واقعیت ندارند، اما اغلب این افراد به افسردگی که یک بیماری روانی شناخته شده است، مبتلا هستند.

بسیاری از این افراد افسرده علیرغم تمایلات خودکشی‌گرایانه قادرند امور روزانه‌ی خود را به طرز قابل قبولی مدیریت کنند. پس نمی‌توان گفت فردی که دارای علائم جنون نیست، در معرض خطر خودکشی قرار ندارد.

اغلب مردم وقتی باخبر می‌شوند که یکی از آشنایان‌شان به دلیل خودکشی فوت کرده است، ادعا می‌کنند مشکلی که فلانی به خاطرش دست به خودکشی زد، ارزش خودکشی نداشت. شاید فکر کنید که مثلا ورشکست شدن ازرش خودکشی ندارد، اما واقعیت این است که نمی‌توانید از دوست ورشکسته‌ی‌تان هم انتظار داشته باشید که اینطور فکر کند. این وخامت مشکلات نیست که اهمیت دارد، بلکه باید دید مشکلی که فرد گرفتارش شده با چه شدتی اذیتش می‌کند.

۲. آگاه باشید که رفتار خودکشی‌گرایانه نشانه‌ی درخواست کمک است

 آگاه باشید که رفتار خودکشی‌گرایانه نشانه‌ی درخواست کمک است

آگاه باشید که رفتار خودکشی‌گرایانه نشانه‌ی درخواست کمک است

خیلی‌ها معتقدند کسی که قصد کرده خودش را بکشد، هیچ چیزی جلودارش نیست. اما همین که شخص، زنده است و نفس می‌کشد، ثابت می‌کند که بخشی از وجودش خواستار ادامه‌ی زندگی است. فردی که به خودکشی فکر می‌کند، آدم سردرگمی است که بخشی از وجودش خواستار ادامه‌ی زندگی و بخش دیگری از وجودش خواستار مرگ و پایان دادن به مشکلات است.

فردی که از تمایلات خودکشی‌گرایانه‌اش صحبت می‌کند، در واقع از جانب آن بخشی از وجودش وارد صحبت شده که خواستار ادامه‌ی زندگی است. وقتی چنین فردی به سراغ‌تان می‌آید، احتمالا فکر کرده که بیشتر از سایرین نگرانش هستید و خوب می‌دانید چطور کمکش کنید تا با ناکامی‌ها کنار بیاید. یادتان باشد که چنین فردی فکر می‌کند محرم اسرارش خواهید بود. مهم نیست که محتوای کلام و رفتار این آدم چقدر منفی و نا‌امیدکننده است، همین که چنین فردی به سراغ‌تان آمده حرکت امیدبخشی است و نشان می‌دهد که نسبت به شخص شما نظر مثبت دارد.

۳. قبل از اینکه دیر شود، کمک کنید و کمک بگیرید

قبل از اینکه دیر شود، کمک کنید و کمک بگیرید

قبل از اینکه دیر شود، کمک کنید و کمک بگیرید

جلوگیری از خودکشی اقدامی نیست که در آخرین لحظه انجام‌پذیر باشد. همیشه گفته شده است که افسردگی باید در سریع‌ترین زمانِ ممکن درمان شود. متاسفانه، افرادی که افکار خودکشی‌گرایانه دارند، فکر می‌کنند با کمک گرفتن از دیگران، رنج‌شان بیشتر می‌شود.

چنین افرادی از دیگران درخواست کمک نمی‌کنند تا مبادا کسی بی‌شعور، احمق، خطاکار یا حیله‌باز خطاب‌شان کند. این قبیل افراد می‌ترسند که وضعیت‌شان به دلیل افسردگی و تمایلات خودکشی‌گرایانه به سوء‌سابقه تبدیل شده و ملزم به ارائه‌ی تعهدات اجباری شوند.

این افراد همچنین می‌ترسند که با کمک گرفتن از دیگران و آشکار شدن وضعیت‌شان، طرد یا توبیخ شوند و مثلا از مدرسه یا محل کار، عذرشان را بخواهند. هر کاری از دست‌تان برمی‌آید انجام دهید تا مرهم دردشان شوید، نه اینکه نمک به زخم‌شان بپاشید. سعی کنید هرچه سریع‌تر، آن بخشی از وجودشان را که خواستار ادامه‌ی زندگی است، تحریک کنید تا از خطر خودکشی دور شوند.

البته، گاهی لازم است برای کمک به فرد مستعد خودکشی، با دیگران نیز مشورت کنید. اما شاید فردی که افکار خودکشی‌گرایانه‌اش را نزدتان فاش کرده، درخواست کند که محرم اسرارش باشید و صحبت‌هایش را به کسی انتقال ندهید. این دقیقا همان بخشی از وجود این فرد است که نمی‌خواهد بیشتر رنج بکشد و خواستار ادامه‌ی زندگی است. به همین بخش از وجود طرف مقابل‌تان واکنش نشان دهید و حتما شرایطش را با شخصی عاقل و دلسوز در میان بگذارید تا راهنمایی‌تان کند.

یادتان باشد که می‌توانید از دیگران کمک بگیرید و در عین حال، به حریم خصوصی طرف مقابل‌تان احترام بگذارید. سعی نکنید که خودتان به تنهایی قضیه را حل کنید، بلکه هم برای خودتان و هم برای طرف مقابل‌تان کمک بگیرید. تقسیم دلواپسی‌ها و وظایف در پیشگیری از خودکشی موجب می‌شود که راحت‌تر بتوانید از بروز خودکشی پیشگیری کنید و تلاش‌تان تأثیرگذارتر باشد.

۴. شنونده‌ی خوبی باشید

 شنونده‌ی خوبی باشید

شنونده‌ی خوبی باشید

از هر فرصتی استفاده کنید تا فردی که حس و حال خودکشی دارد، بتواند با کمک‌ شما اندکی از بار مشکلاتش را زمین بگذارد و احساساتش را تخلیه کند. نیازی نیست زیاد صحبت کنید و بدانید که هیچ جمله یا کلمه‌ی معجزه‌گری نیست که حال طرف مقابل‌تان را یکباره خوب کند.

چنانچه از صمیم قلب نگران باشید، از لحن صدا و طرز رفتارتان معلوم خواهد شد. سعی کنید در غم طرف مقابل‌ شریک شوید و نشان دهید از اینکه به سراغ‌تان آمده‌ دلگیر نیستید. به جای اینکه جر و بحث یا نصیحت کنید، صبور باشید، همدردی کنید و طرف مقابل‌تان را پس نزنید.

۵. از طرف مقابل‌تان بپرسید آیا به خودکشی فکر می‌کند؟

از طرف مقابل‌تان بپرسید آیا به خودکشی فکر می‌کند؟

از طرف مقابل‌تان بپرسید آیا به خودکشی فکر می‌کند؟

اغلب مردم فکر می‌کنند صحبت کردن در مورد خودکشی موجب می‌شود که طرف مقابل به صرافت خودکشی بیفتد. اما همین که خودکشی از تیترهای دائمی اخبار حوادث است، نشان می‌دهد که خیلی‌ها بدون اینکه کسی در سرشان انداخته باشد، در فکر خودکشی هستند.

پس چنانچه از طرف مقابل‌تان در این مورد سوال کنید، در واقع در حقش خوبی کرده‌اید، چرا که با این کار می‌فهمد که نگرانش هستید، وضعیتش را جدی گرفته‌اید و قصد دارید خودتان را در سختی‌هایش شریک کنید. با این طرز رفتار در واقع به طرف مقابل‌تان فرصت داده‌اید که احساسات سرکوب شده و دردمندش را بیرون بریزد. این استراتژی کمک‌تان می‌کند تا بفهمید فردی که در فکر خودکشی است، تا کجا پیش رفته و چقدر با خودکشی فاصله دارد.

۶. فردی را که مستعد خودکشی است، تنها رها نکنید

 فردی را که مستعد خودکشی است، تنها رها نکنید

فردی را که مستعد خودکشی است، تنها رها نکنید

چنانچه در محل زندگی فرد مستعد خودکشی، ابزار یا موادی وجود دارد که حدس می‌زنید به درد خودکشی می‌خورند، همگی را از دسترس خارج‌ کرده و محیط را پاکسازی کنید.

۷. کمک‌تان را قطع نکنید

کمک‌تان را قطع نکنید

کمک‌تان را قطع نکنید

تا هر زمان که لازم است از مداومت و صبوری دریغ نکنید. هر گزینه‌ای را که به نظرتان در بهبود حال طرف مقابل مؤثر است، امتحان کنید و پیگیر باشید. سعی کنید در هر برخورد نشان دهید که نگرانش هستید و می‌خواهید ارتباط‌تان را همچنان حفظ کنید.

علائم خطر

شرایط زیر موجب افزایش خطر خودکشی می‌شوند:
  • فوت یا بیماری ناعلاج بستگان یا دوستان
  • طلاق، جدایی، رابطه‌ی نافرجام، تنش‌های خانوادگی
  • بیماری (واقعی یا توهمی)
  • از دست دادن شغل، سرپناه، ثروت، مقام، عزت‌ نفس، امنیت فردی
  • اعتیاد به الکل یا مواد مخدر
  • افسردگی: این بیماری در سنین جوانی ممکن است زیر نقاب بیش‌فعالی یا برون‌ریزی (استفاده از کُنِش‌های فیزیکی در مواجهه با مشکلات) پنهان بماند. در مقابل، افسردگی در سنین میانسالی ممکن است به اشتباه به تأثیر طبیعی افزایش سن نسبت داده شود. افسردگی‌هایی که بی‌دلیل و به سرعت از بین می‌روند، جای نگرانی دارند. آگاه باشید که بهبود افسردگی در مراحل اولیه، پرخطرترین دوره دانسته می‌شود. همچنین، پژوهش‌های اخیر حاکی از ارتباط اختلال اضطرابی با افزایش خطر خودکشی است.

تغییرات احساسی و رفتاری مرتبط با خودکشی عبارتند از:

  • مشکلات طاقت‌فرسا: مقصود مشکلاتی است که امکان دارد از آستانه‌ی تحمل فرد عبور کنند. احساسات خودکشی‌گرایانه‌ اغلب نتیجه‌ی حضور مشکلات طولانی‌مدتی هستند که اتفاقا در اثر شتاب وقایع اخیر وخیم‌تر شده‌اند. سبز شدن مشکلات جدید یا از دست رفتن امکانات مقابله با مشکلات از جمله عوامل تسریع‌کننده‌ای هستند که موجب افزایش وخامت وضع موجود می‌شوند.
  • ناامیدی: یعنی همان احساسی که به فرد می‌قبولاند مشکلاتش تمام‌شدنی نیستند و بدتر خواهند شد، طوری که انگار این اوضاع هیچ‌وقت قرار نیست بهتر شود.
  • ناتوانی: زمانی که فرد احساس می‌کند همه‌ی امکاناتش را برای مرتفع کردن مشکلات از دست داده است.
  • احساس بی‌ارزشی، سرافکندگی، گناه، تنفر از خود، بی‌توجهی دیگران
  • ترس از عدم کنترل و آسیب رساندن به خود یا دیگران
  • تبدیل شدن به شخصیتی غمگین، گوشه‌گیر، خسته، بی‌تفاوت، مضطرب، تحریک‌پذیر و مستعد طغیان‌های عصبی‌
  • کاهش عملکرد در مدرسه، محل کار یا سایر فعالیت‌ها. عکس این قضیه نیز صادق است، مثلا شاید فرد به صورت داوطلبانه درخواست اضافه‌کاری کند و مسئولیت‌های جدید به عهده بگیرد، چرا که نیاز دارد وقتش را پر کند.
  • انزوای اجتماعی یا همراه شدن با گروه‌هایی که استانداردهای اخلاقی متفاوتی با خانواده‌ی فرد دارند
  • کاهش تمایلات جنسی یا کم‌رنگ شدن دوستان و فعالیت‌هایی که پیشتر برای فرد لذت‌بخش بوده‌اند
  • بی‌توجهی به رفاه فردی و تخریب ظاهر فیزیکی
  • تغییر جهت در عادت‌های مربوط به خواب یا تغذیه
  • گرسنگی دادن به خود، مدیریت ناصحیح رژیم غذایی، سرپیچی از دستورالعمل‌های پزشکی (به ویژه در سالخوردگان)
  • اوقات بحرانی: تعطیلات، سالگردها، نخستین هفته‌ی پس از مرخص شدن از بیمارستان، قبل و بعد از تشخیص ابتلا به یک بیماری سخت، قبل و در طول فرآیند رسیدگی به تخلفات
رفتارهای زیر نشان می‌دهند که فرد مستعد خودکشی است:
  • سابقه‌ی اقدام به خودکشی، حتی اقدامات جسته‌ گریخته
  • بیان صریح افکار یا احساسات خودکشی‌گرایانه
  • طراحی نقشه‌ی خودکشی، تهیه‌ی ابزار مورد نیاز، تمرین رفتار خودکشی، مشخص کردن زمان خودکشی
  • صدمه به خود، مثلا کوبیدن سر یا ایجاد بریدگی‌ها و سوختگی‌های عمدی
  • رفتارهای نسنجیده: علاوه بر خودکشی، سایر دلایلی که بنا بر تحقیقات موجب مرگ جوان‌ترها در شهری همچون نیویورک می‌شوند عبارتند از آدمکشی، تصادف، مصرف بیش از حد مواد مخدر و ایدز. تصادف کودکان یا سالخوردگان به دلایل توجیه‌ناپذیر نیز از جمله رفتارهای نسنجیده‌ی مخاطره‌آمیز دانسته می‌شود.
  • تنظیم وصیت‌نامه یا بخشش دارایی‌های مورد علاقه
  • خداحافظی بی‌مورد
  • رفتار کلامی مبهم یا غیرمستقیم: مثلا «دارم می‌رم به یه سفر خیلی طولانی.»، «دیگه لازم نیست نگرانم باشی.»، «می‌خوام برم بخوابم و دیگه هیچ‌وقت چشم باز نکنم.»، «خیلی افسرده‌ام.»، «دیگه نمی‌تونم ادامه بدم.»، «فکر می‌کنی خدا آدم رو به خاطر خودکشی مجازات می‌کنه؟»، «یه صداهایی بهم می‌گن که کارای بد کنم.» همچنین کنجکاوی در مورد اُتانازی (مرگ آسان)، شوخی‌های بی‌مورد و علاقه‌مندی به داستان‌ها یا مقالاتی که محتوای بیمارگونه دارند نیز به عنوان رفتارهای مستقیم هشداردهنده‌ی خودکشی شناخته می‌شوند.

از بحران تا بهبود

اغلب مردم در مقطعی از زندگی‌شان ممکن است دچار افکار خودکشی‌گرایانه‌ شوند، این در حالی است که فقط کمتر از ۲ درصد مرگ‌و‌میرها به دلیل خودکشی اتفاق می‌افتد. توجه داشته باشید افرادی که دست به خودکشی می‌زنند، لزوما دارای همه‌ی علائم فوق نیستند، بلکه بسیاری از این افراد فقط تعداد کمی از علائم نام‌برده را بروز می‌دهند. با این حال، می‌توانیم به کمک راهکارهایی که برشمردیم، کاری کنیم که چنین افرادی از فکر خودکشی منصرف شوند. تقریبا همگی افراد مستعد خودکشی از وضعیتی رنج می‌برند که با گذشت زمان یا به کمک اطرافیان و اقدامات درمانی التیام خواهد یافت. مطمئن باشید که می‌توانید با اقدامات آگاهانه از خودکشی فردی که مرگ را به زندگی ترجیح می‌دهد، پیشگیری کنید.

مسمومیت دارویی (خودکشی با دارو)

در تحقیقات مشخص است که مسمومیت دارویی موضوع بیشتر مقالات، چت روم‌ها و تالار گفتمان‌ها نسبت به سایر روش‌هاست. هرکس (که متمایل به خودکشی است!) به دنبال روش خودکشی بدون درد برای رفتن از این جهان است.

مسمومیت دارویی یکی از کم اثرگذارترین روش‌های خودکشی است. و اگر این روش جواب ندهد می‌تواند خیلی دردناک باشد… بنابراین وقتی خواندن این صفحه را تمام کردید ، لطفاً به خواندن بخش کمکم کنید فکر کنید.

مسمومیت دارویی , خودکشی با دارو

فهرست محتوا

مسمومیت دارویی در ایالات متحده آمریکا

در ایالات متحده‌ی امریکا در سال 2006، تخمین زده شده است که اقدام به خودکشی در 182805 مورد منجر به بستری شدن در اورژانس می‌شود که 31528 مورد سریعاً مرخص می‌شوند، و از افراد باقی‌مانده 101409 نفر پذیرش می‌شوند (37821 مورد به بخش مراقبت‌های ویژه فرستاده می‌شوند)، و بیشتر افراد باقی‌مانده 49867 نیاز به انتقال به یک بیمارستان دیگر یا مراقبت‌های خاص دارند. این بدین معناست که بیشتر موارد نیاز به پذیرش در بیمارستان دارند.

آمار مسمومیت در ایالات متحده آمریکا

اطلاعاتی اداره‌ی بهداشت امریکا نشان می‌دهد که از خودکشی‌های مرتبط با مسمومیت 4571 مورد آن با مسمومیت دارو بوده است. این بدین معناست که فقط 2.5 درصد از اقدام به خودکشی‌ها توسط مسمومیت دارو موفقیت آمیز بوده است. یعنی احتمال موفقیت در خودکشی با مسمومیت دارویی یک نفر در هر چهل نفر است. به هر حال، حتی این آمارها نیز نمی‌توانند کاملاً درست باشند چرا که کار بسیاری از مسمومیت‌های دارویی اصلاً به بیمارستان هم کشیده نمی‌شود چرا که مسمومیت آن‌ها حالشان را آنقدر بد نمی‌کند که نیاز به رفتن به بیمارستان پیدا کنند.از طرف دیگر خیلی از افرادی که به اشتباه خود را با دارو مسموم می‌کنند اصولاً قصد خودکشی نداشته‌اند و احتمالاً قصد ژست خودکشی گرفتن داشته‌اند. تحقیقات زیادی بر روی افرادی که واقعاً قصد داشته‌اند به وسیله‌ی مسمومیت دارویی خودکشی کنند انجام پذیرفته است که در کتاب استون ذکر شده است.

باورهای نادرست در مورد مسمومیت دارویی

بسیاری از افراد شاید فکر کنند که اقدام به خودکشی با استفاده از مسمومیت دارویی نسبتاً خودکشی بدون درد و سریع است. در بسیاری از موارد آن‌ها اشتباه فکر می‌کنند.

تخمین زمان مرگ در مسمومیت دارویی

پرستون و مرو در تحقیقشان توجه کردند که میانگین زمان مرگ با استفاده از داروهایی که مرگ آور شناخته می‌شدند در حدود سه ساعت است و حداکثر 10 ساعت است. بنابراین اکثر داورهای مرگ آور مرگ سریع را ایجاد نمی‌کنند.

نظرات در مورد مسمومیت دارویی

بعضی داروها (شامل داروی های ضدافسردگی ) می‌توانند منجر به حملات و تشنج غیرقابل کنترل شوند.

استون عنوان می‌کند که استفاده از داروها معمولاً منجر به ترکیبی از درد، استفراغ، تب، تشنج ، فشار تنفسی، از کار افتادن اندام‌ها، تپش قلب و سایر اثرات ناخوشایند می‌شود. مرگ آرام؟ دوباره فکر کنید.

 کتاب خروج نهایی

دریک هامفری نویسنده‌ی کتاب خروجی نهایی، عنوان می‌کند که در تحقیقی در هلند نشان می‌دهد که قرص‌ها به تنهایی معمولاً در خودکشی‌های کمکی شکست می‌خورند، و پزشک مجبور می‌شود به آن‌ها مواد مرگ آور تزریق کند، «زیرا داروهای دهانی منجر به طول کشیدن رنج بیمار ،خانواده و خود پزشک می‌شوند»

کتاب خروج نهایی

کتاب خروج نهایی

بسیاری از مؤلفین موافقند که استفاده از دارو به عنوان روشی برای خودکشی با قرص غیرقابل اعتماد است. با ترکیب دارو با کیسه‌ی پلاستیکی بر روی سر شانس مرگ به شدت افزایش می‌یابد.

ژست های خودکشی با مسمومیت دارویی

این سایت برای فراهم کردن اطلاعاتی برای اینکه چگونه با موفقیت ژست خودکشی گرفت ساخته نشده است، چرا که این‌گونه ژست‌ها می‌توانند اشتباه از کار درآیند و منجر به مرگ یا مشکلات درمانی شوند. بنابراین کسانی که می‌خواهند مسمومیت دارویی را به عنوان ژست در نظر بگیرند توصیه می‌شود بخش کمکم کنید را بخوانند.

با این حال هرکس که می‌خواهد ژست خودکشی بگیرد باید دز کشنده‌ی حداقلی را مورد توجه داشته باشد و نیم این مقدار یا کمتر را مصرف کند. توجه داشته باشید که حتی در این صورت نیز امکان مرگ وجود دارد. توجه داشته باشید که بسته‌ی دارویی که مصرف کرده‌اید نزدیکتان باشد، تا پس از کشف مراقبت‌های پزشکی صحیح راحت‌تر صورت بگیرد. داشتن پادزهر را برای درمان فوری مدنظر قرار دهید و به گونه‌ای شرایط را ترتیب دهید که به سرعت کشف شوید.

چه داروهایی برای خودکشی مناسبند؟

در بریتانیا اطلاعات دفتر آمار ملی در سال 2001 نشان می‌دهند که از 1243 خودکشی مربوط به مسمومیت دارویی، 28.5 درصد آن‌ها با پاراستامول و ترکیباتش و 24.5 درصد با داروهای ضدافسردگی بوده‌اند.

در ایالات متحده نیز ، داستان از همین قرار است، و مرکز کنترل بیماری گزارش می‌دهد که بیشترین داروهای مورد استفاده در خودکشی‌های مرتبط با مسمومیت دارویی با داورهای روان‌گردان، مانند مسکن‌ها و داروهای ضدافسردگی بوده است .

گزارشات مرکز آمار ملی بریتانیا

مرکز آمار ملی بریتانیا دادهایی در خصوص مرگ‌های بر اثر مسمومیت دارویی ارائه داده است. در این داده‌ها ابتدا موادی مانند هروئین/مورفین، متادون و کوکائین هستند و سپس داروهای ضدافسردگی و خواب آور . داده‌ها در امریکا نیز همین موارد را مشابها نشان می‌دهد.

این آمار نشان می‌دهند که چه مواد و داروهایی برای خودکشی بیشتر مصرف می‌شوند، اما نشان نمی‌دهند که هرکدام از آن‌ها را تا چه اندازه و دزی باید مصرف کرد. آمار موفقیت خودکشی با دارو یک نفر از هر چهل نفر است و این نشان می‌دهد که حتی این چنین داروهایی نیز در بیشتر موارد ناموفقند.

دیگر داروها برای مسمومیت دارویی

دیگر دارویی که معمولاً برای خودکشی با مسمومیت دارویی استفاده می‌شود قرص‌های خواب آور هستند. چندین دهه پیش وقتی باربیتورات‌ها برای مشکلات خواب تجویز می‌شدند، ممکن بود که بتوان با استفاده از آن‌ها اُوردز کرد. قرص‌های خواب آور جدید اما به نوبه‌ی خود مرگ آور نیستند و اگر دز زیادی از آن‌ها مصرف شود احتمالاً منجر به خواب طولانی و بستری شدن در بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستان می‌شوند اما منجر به مرگ نمی‌شوند.

باربیتورات‌ها

باربیتورات‌ها را کمتر می‌توان در بالای لیست مواد کشنده دید، و اگرچه تعدادی از باربیتورات‌ها به شدت مرگ آور هستند، با این حال دلیل اینکه آن‌ها در بالای لیست نیستند می‌تواند این باشد که این داروها به ندرت تجویز می‌شوند، و پیدا کردن آن‌ها بدون نسخه‌ی پزشک به شدت مشکل است.

خودکشی با پنتوباربیتال

پنتوباربیتال

سکوباربیتال و پنتوباربیتال

نوشتجات و وب سایت‌ها معمولاً دو داروی سکوباربیتال (Secobarbital) و پنتوباربیتال (Pentobarbital) را به عنوان مؤثرترین باربیتورات‌ها برای مرگ سریع و بدون درد ذکر می‌کنند. جام مقدس خودکشی. دومین داروی ذکر شده یک مسکن قوی است که برای بی‌خوابی های شدید و درازمدت تجویز می‌شود. این دارو دیگر در کشورهایی مانند بریتانیا تجویز نمی‌شود اما می‌توان آن را در ایالات متحده بدست آورد.

سایر داروهای موثر برای مسمومیت دارویی

سایر داروهای موثر بدین قرار هستند:

  • پروپوکسیفین (Propoxyphene) و پشت سرش اکسازپام (Oxazepam). البته استفاده از پروپوکسیفین در بیشتر کشورها ممنوع شده است.
  • آمتریپتیلین (Amitriptyline) یک داروی ضد افسردگی است که می‌تواند در ترکیب با داروهای خواب آوری مانند اکسازپام موثر باشد. مهم است که داروهای ضد تهوع همراه این روش ( مسمومیت دارویی ) استفاده شوند زیرا این داروها بسیار بدمزه هستند. (مراجعه شود به چیزهایی که برای خودکشی باید مد نظر داشت) یا اینکه تلاش شود تا آن‌ها در یک کپسول خالی 1 گرمی گذاشته شوند.نظرات در خصوص دز کشنده‌ی حداقلی برای این روش متغیر است، نیچک و استوارت 5 گرم، و وب سایت ASH 7 الی 8 گرم را تخمین می‌زنند. ASH همچنین ترکیبی از داروها شامل سیمتیدین (Cimetidine) و میدازولام (Midazolam) را پیشنهاد می‌کند. باید تذکر داد که مرگ در این روش 12 الی 24 ساعت به طول می‌انجامد، که باعث می‌شود نتوان گفت مسمومیت دارویی روش سریعی برای خودکشی است البته گفته می‌شود که این روش بدون درد و آرامی است.
  • فنوباربیتال (رجوع شود به ویکیپدیا) نیز نقل شده است که مرگ آور است، اما چندین ساعت طول می‌کشد تا اثر کند، در نتیجه استفاده از آن در ترکیب با داروهای خواب آور منطقی است. نیچک و استوارت به این روش اشاره کرده‌اند البته این روش محبوبی برای خودکشی نیست.

نمبوتال

نمبوتال (Nembutal) در حال حاضر به عنوان گزینه‌ای برای اتونازی در کشورهایی که اتانازی قانونی است استفاده می‌شود . و در نتیجه این دارو در کشورهای دیگر برای کسانی که آرزو دارند زندگی خود را خاتمه بدهند انتخاب تعجب برانگیزی نیست. این دارو با توجه به اثر گذاری شدید به شدت کنترل می‌شود و در نتیجه مشکل است که بتوان به آن دست یافت و تقریباً غیرممکن است که بتوان آن را به صورت قانونی بدست آورد.

نمبوتال به ندرت برای درمان تشنج و داروی بیهوشی قبل از عمل استفاده می‌شود و همچنین توسط دامپزشکان برای بیهوشی یا کشتن ترحمی حیوان استفاده می‌شود.

نطر دکتر نیچک

سایت (www.exitinternational.net) که توسط دکتر نیچک تاسیس شده، نیز همچنین چند تست را در خصوص کیت نمبوتال مطرح می‌کند، دارو باید چک شود که (الف) باربیتال باشد (ب) قدرت کافی داشته باشد که مرگ آرام را در زمان انتخابی فرد فراهم کنند. با توجه به اینکه عده‌ای نمبوتال را از منابع نامطمئن تهیه می‌کنند یا آن را قبل از مصرف برای مدت زیادی ذخیره می‌کنند، باید در نظر داشت که این دارو یک دوره عمر خاص خود را دارد، البته گاهاً دیده شده است که دارو برای بیش از 15 سال انبار شده و با این وجود هنوز کار می‌کرده است.

کتابچه راهنمای خودکشی آسان

کتابچه راهنمای خودکشی آسان

همچنین کتاب درک هامفری به نام خروجی نهایی نیز برای اطلاعات بیشتر در خصوص داروها به عنوان یک روش خودکشی ( برای مسمومیت دارویی ) مناسب است.

دز کشنده‌ی حداقلی داروها برای خودکشی با مسمومیت دارویی

لیست قرص‌هایی که در بین داروهای مورد استفاده برای خودکشی استفاده شده‌اند، نشان می‌دهد که ممکن است با استفاده از داروهای گوناگونی از انواع مختلف به عنوان یک روش موفق خودکشی استفاده کرد. یک عامل موفقیت مهم مقدار دزی از داروی مشخص است تا بتواند کشنده باشد.

تعیین دز کشنده ی حداقلی

دزهای کشنده‌ی حداقلی (MLDs) از قدیم بر اساس آزمایش بر روی حیوانات محاسبه می‌شوند، و نتایج آن‌ها برای انسان‌ها برون یابی می‌شود. به هر حال نمی‌توانید تست کنید که چه مقدار از یک داروی مشخص لازم است تا یک انسان را بکشد. در تحقیقی توسط 18 شرکت داروسازی در سال 2008، پی برده شد که دز تست مسمومیت حاد که معمولاً برای تعیین دز کشنده‌ی حداقلی به کار می‌رود ، ارزش چندانی برای تشخیص خطر آن برای انسان‌ها ندارد.

مشکلات برای تعیین دز کشنده گی

بخشی از مشکل این است که انسان‌ها دارای سایزها و شکل‌های مختلفی هستند. داروهای مشخص برای فردی 100 کیلویی نسبت به فردی 60 کیلویی ممکن است به دز بیشتر احتیاج داشته باشند، گرچه اگر دارویی باشد که بر روی مغز اثر کند دز آن ممکن است بسیار پایین باشد. علاوه بر این بر اساس تحقیقی توسط تی لادن ، تأثیر بعضی از داروها بر روی مردان و زنان متغیر باشد.

همچنین در معرض بودن یک داروی خاص ممکن است آستانه‌ی تحمل انسان را نسبت به آن دارو افزایش دهد و در نتیجه برای آن دارو دز بالاتری احتیاج باشد. کسانی که برای مدت زیادی برای کنترل درد مورفین مصرف می‌کنند باید دز آن را طی زمان افزایش دهند تا همان تأثیر را بگذارد.

پس بنا به این دلایل، پیش بینی دز کشنده‌ی حداقلی بسیار دشوار است ، پس مراقب باشد.

دز حداقلی کشنده داروها

با این مقدمات، جداولی منتشر شده‌اند که دز حداقلی کشنده داروها در آن‌ها ذکر شده است. دو نمونه از این جداول در زیر ارائه و در هم ادغام شده‌اند. در شکل ذیل ستون دوم دز کشنده‌ی حداقلی است که از پستی در وبلاگ http://moriahconqueringwind.vox.com (سایت اکنون بسته شده است ) اقتباس شده و هیچ منبعی برای اطلاعات عنوان نشده است. ستون سوم از پستی در سایت alt.suicide.methods اقتباس شده که کتاب «پیش بینی خودکشی» نوشته‌ی استون را به عنوان منبع عنوان کرده است. در این کتاب استون خاطر نشان می‌کند که دزهای کشنده‌ی نقل شده در مقالات پزشکی عموماً در دامنه‌ای از مقادیر متغیر هستند، و بنابراین دز کشنده‌ی حداقلی می‌تواند با توجه به منابع مختلف متغیر باشد.

بنابراین اگرچه در ذیل جداولی از دزهای کشنده‌ی حداقلی وجود دارد، با این حال دقیقاً نمی‌توان تشخیص داد که دقت این اطلاعات تا چه اندازه هستند.

ایمیل‌هایی از خوانندگان این سایت به ما رسیده است که اعتبار بعضی از این دزهای کشنده‌ی حداقلی را زیر سوال می‌برد، اما در واقع هیچ راهنمایی قابل دسترسی برای دزهای کشنده‌ی حداقلی برای بیشتر داروها در این جدول وجود ندارد.بخش چه داروهایی؟ اطلاعات بیشتر در خصوص داروهایی که معمولاً برای خودکشی مورد استفاده قرار می‌گیرند فراهم کرده است، و توجه به جدول ذیل اطلاعات مهمی در خصوص دز بعضی از داروهایی که معمولاً به عنوان داروهای کشنده مطرح شده‌اند فراهم می‌کند.

جدول دز حداقلی کشنده داروها

در جدول زیر رقم اول تعداد قرص‌ها، و رقم دوم دز هر قرص است.

نام معمول دارو دز کشنده‌ی حداقلی (Moriah) دز کشنده‌ی حداقلی (alt.suicide)
Aspirin, (Acetylsalicylate) 90/5 grainsb یکسان با سمت چپ
Amytal (Amobarbital) 30/50mg یکسان با سمت چپ
Arcane (Trihexiphenideyl) 47/50 mg
Asendin (Amoxapine) 66/50 mg
Atarax (Hydroxyzine HCL) 164/10 mg
Ativan (Lorazepam) 1648/2 mg
Aventyl (Nortryptyline HCL) 84/25 mg
Benadryl (Diphenhydramine) 26/50 mg 60/50 mg.
Butisol (Butabarbital) 30/30 mg یکسان با سمت چپ
Carbrital (Pentobarbital+) 10/100 mg یکسان با سمت چپ
Chloral Hydrate (Noctec, Felsules) 7.5/250 mg 20/500 mg.
Codeine 8/60 mg
Compazine (Prochlorperazine) 66/15 mg
Compoz (Diphenhydramine) 53/25 mg
Contac (Chlorpheniramine, Phenlpropanolamine) 35/cap
Cope (Aspirin, Methapyrilene) 64/tab
Coricidin (Chlorpheniramine) 84/tab
Coricidin D (above plus Phyenlpropanolamin) 78/tab
Coumadin 47/2 mg
Dalmane (Flurazepam HCL) 110/30 mg
Darvocet-N (Propoxyphene Napsylate) 46/50 mg
Darvon (Propoxyphene) 36/65 mgc 30/65 mg.
Demerol (Meperidine) 19/50 mg 24/50 mg.
Desipramine HCL (Norpramin, Pertorfrane) 15/150 mg
Dextroamphetimine, Dexidrine 20/5 mg
Dilantin (Diphenylhydantoin) 66/100 mg 30/100 mg.
Doloxene (Propoxyphene) 36/65 mgc 30/65 mg.
Doriden (Glutethimide) 12/500 mg 16/500 mg.
Dramamine (Dimenhydrinate) 33/50 mg 100/50 mg.
Dristan Tablets 78/tab
Dristan Capsules 19/cap
Endep & Elavil (Amitriptyline) 120/25 mgd یکسان با سمت چپ
Excedrin 22/tab
Fiorinal 28/tab
Equanil, Miltown Meprospan (Meprobamate) 17/400 mg 38/400 mg.
Haldol (Haloperidol) 49/20 mg
Librium (Chlordiasepoxide) 330/10 mg 500/10 mg.
Lithium Carbonate 15/300 mg
Lomotil 75/tab
Loxitane (Loxapine) 66/50 mg
Luminal (Phenobarital) 45/30 mg 40/30 mg.
Mellaril (Thioridazine) 39/25 mg 100/25 mg.
Methadone (Dolophin HCL) 19/5 mg
Nardil (Phenelzine So4) 110/15 mg
Navane (Thiothixene HCL) 49/ 20 mg
Nembutal (Pentobarbital) 10/100 mge یکسان با سمت چپ
Nodoz (Caffeine) 120/tab
Noludar (Methyprylon) 17/300 mg یکسان با سمت چپ
Nytol (Methapyrilene+) 107/25 mg 140/25 mg.
Paraldehyde 1-3/oz
Parnate (Tranycypromine SO4) 164/10 mg
Percodan (Oxycodon) 94/4.5 mg 125/4.5 mg.
Phenobarbital 47/30 mg
Placydil (Ehtchlorvynol) 13/500 mg 30/500 mg.
Quaalude (Methaqualone) 44/150 mg
Quiet World 58/tab
Ritalin (Methylphenidate HCL) 9/20 mg
Seconal (Secobarbital) 19/100 mg 15/100 mg.
Serax (Oxazepam) 110/30 mg 333/30 mg.
Sleepeze (Pyrilamine maleate) 105/25 mg
Sominex (Pyrilamine maleate) 105/25 mg
Sominex-2 (Diphenhydramine HCL) 53/25 mg
Stelazine (Trifluoperazine) 198/5 mg 500/5 mg.
Sinequan (Doxepin HCL) 23/100 mg
Sudafed (Pseudophedrine) 31/30 mg
Talwin (Pentazocine) 6/50 mg
Thorazine (Chlorpromazine) 19/50 mg 44/50 mg.
Tofranil (Imipramine) 46/50 mg 100/25 mg.
Tuinal (Amo/secobarbital) 15/100 mg یکسان با سمت چپ
Tylenol (Acetamineophen):
Regular 40/325mg
Extra 26/500mg
Valium (Diazepam) 658/5 mg 1600/5 mg.
Valmid (Ethinamate) 13/500 mg 30/500 mg.
Veronal Bs (Barbital) 100/30 mg یکسان با سمت چپ
Xanax 7500/1 mg

پست‌های وبلاگ

پست‌های وبلاگ نکات زیر را در بر داشتند:

  1. دزهای کشنده‌ی حداقلی از نوشتجات تخمین زده شده است و با فرض اینکه قربانی یک فرد مذکر سالم، 35 ساله، با وزن تقریباً 68 کیلو است محاسبه شده‌اند. این نتایج یک تخمین محافظه کارانه هستند چرا که مقادیر لیست شده در سایر افراد ، به جز مردان سنگین وزن‌تر ، سمی‌تر خواهند بود.
  2. وقتی هر قرص بلعیدنی با اتیل الکل همراه شود، سطح سمیّت آن تا حدود 50 درصد افزایش می‌یابد.
  3. اگر ثابت شود که فردی مصرف کننده‌ی منظم یک داروی مشخص است،افزایش دز حداقلی کشنده بر حسب میلی گرم، 33 درصد است.
  4. برای اجتناب از بدشانسی احتمالاً فرد باید 150% دز کشنده‌ی حداقلی را استفاده کند. اینکه عاقبت انسان با نارسایی کبد مانند یک گیاه شود، سرنوشت بهتری نسبت به مرگ نیست.

الکل

مسألۀ الکل به خصوص قابل توجه هست، و با رجوع مجدد به داده‌های ارائه شده در بخش آمار خودکشی، باید توجه داشت که الکل در حدود یک چهارم مرگ‌های به علت مسمومیت دارویی وجود داشته است.

مورفین

در جداول دز کشنده حداقلی اشاره‌ای به مورفین نشده است. یکی از دلایل این است که با گذشت زمان افراد به مورفین (و سایر داروهای مشابه مانند کدئین) عادت می‌کنند و آستانه ی تحملشان بالا می‌رود. در تحقیقی به سال 1977، کای و تودو دی لوئیس سمیّت مورفین و بعضی دیگر از مواد را مورد بررسی قرار دادند. آن‌ها دزهای حداقلی ذیل را در جدول زیر تخمین زدند.

خودکشی با مورفین

خودکشی با مورفین

جدول دز کشنده مواد مخدر

داروها دز حداقلی کشنده دز حداقلی کشنده اگر فرد عادت کرده باشد
آمفتامین 200 mg 2,000 mg
کوکائین 500 mg 2,000 mg
مورفین 200 mg 2,000 mg
متادون 75 mg 500 m

 

آن‌ها عنوان کردند که آستانه‌ی تحمل این داروها پس از یک دوره‌ی قطع مصرف از بین می‌رود، و بسیاری از اُوردزها به این خاطر است که افراد همان دز قبلی را پس از یک دوره قطع مصرف استفاده کرده‌اند.

در کتابچه‌ی قرص آرام بخش ، نیچک و استوارت نتیجه گرفته‌اند که مورفین به خاطر اینکه حدس دز کشنده‌ی آن برای خودکشی مشکل است، روش قابل اعتمادی برای خودکشی نیست.

هروئین

اگرچه شاید در خصوص مرگ بر اثر اوردز با هروئین مطالبی خوانده باشید، با این حال هروئین به عنوان یک روش خودکشی مملو از مشکلات است. اولاً غیرممکن است که خلوص هیچ مواد مخدری را که دستی فروش می‌شود را فهمید. دوماً، اگر خلوص آن قابل تشخیص باشد، هروئین در خصوص محاسبه‌ی دز کشنده‌ی حداقلی ، و آستانه‌ی تحمل همان مشکلاتی را دارد که مورفین دارد. به همین دلیل هروئین نیز روش قابل اعتمادی برای خودکشی نیست.

سایر باربیتول ها

نیچک و استوارت ادعا می‌کنند که هم 10 گرم فنوبارب (Phenobarb) (250 قرص 30 میلی گرمی) و هم پنتوتال* خوراکی (Pentothal) (10/gm20 حل شده در 50 میلی لیتر آب) هر دویشان کشنده هستند، و احتمالاً به دست آوردن آن‌ها نسبت به نمبوتال راحت‌تر است. آن‌ها همچنین اشاره می‌کنند که دیلانتین (Dilantin) در صورت مصرف می‌تواند قدرت نمبوتال را افزایش دهد.

*: پنتوتال تزریقی با نام های تجاری (تیوپنتال یا ویال تیوپنتال) به دلیل داشتن اسید تیوبارب دارای اثر گذاری سریع و کوتاه مدت می باشد و مصرف خوراکی نوع تزریقی آن به دلیل تاثیرگذاری سریع باعث کاهش فعالیت ارگان های حیاتی بدن از جمله دستگاه گوارش می شود و فرصت هضم کامل دارو در صورت مصرف خوراکی نوع تزریقی آن وجود ندارد(رجوع شود به موارد کلیدی در بند بعدی) و احتمال عدم موفقیت و آسیب های جبران ناپذیر وجود دارد.

ویکیپدیا

چیزهایی که باید مد نظر داشت

لازم است که بار دیگر در اینجا تاکید شود که احتمال خودکشی موفق با مسمومیت دارویی 1 به 40 است. به هر حال این احتمال چندان خوبی نیست. بسیاری از افرادی که این مطلب را می‌خوانند شاید چنان ناچار باشند که با فکر اینکه این شانس برای یک مرگ آرام و سریع کافی است، بخواهند شانسشان را امتحان کنند. اما این افراد شاید از عواقب غلط از کار درآمدن (یا حتی درست از کار درآمدن) این روش ناآگاه باشند. به هر کس که مسمومیت دارویی را به عنوان یک روش خودکشی در نظر می‌گیرد توصیه می‌شود بخش مقدماتی مسمومیت دارویی (در ابتدای همین صفحه )را ابتدا مطالعه کند تا از مدت زمانی که این نوع خودکشی به طول می‌انجامد و اثرات فیزیکی احتمالی آن آگاه شود.

موارد کلیدی

موارد ذیل مسائل کلیدی ای هستن که باید در خودکشی با مسمومیت دارویی مد نظر قرار داد.

  1. دارویی انتخاب کنید که از لحاظ آماری شانس موفقیت بالایی در خودکشی داشته باشد. جدول داروهای مرتبط با مرگ راهنمایی خوبی فراهم می‌آورد. نمبوتال به عنوان یکی از قابل اعتمادترین، سریع‌ترین و بی دردترین داروها شناخته شده است.
  2. تاریخ انقضا و تاریخ مصرف داروهایی مورد مصرف را چک کنید. داروها معمولاً حتی پس از تاریخ انقضا برای مدتی که عموماً دو یا سه سال است موثر باقی می‌مانند. آن‌ها حتی ممکن است بعد از ده سال پس از خرید نیز موثر باقی بمانند، اما این مسأله بیشتر به نحوه‌ی نگهداری از آن‌ها بستگی دارد. با این حال استفاده از داروهایی که تاریخ انقضایشان نگذشته باشد توصیه می‌شود.
  3. تعیین دز کشنده‌ی حداقلی. اثرات آستانه‌ی تحمل برای دزهای کشنده‌ی حداقلی را در نظر بگیرید.
  4. خوردن دارو با الکل و یا با سایر داروها را در نظر بگیرید. الکل سمیّت باربیتورات‌ها را افزایش می‌دهد، پس این مسأله خصوصاً اگر باربیتورات‌ها کمتر از دز کشنده‌ی حداقلی تخمینی مصرف شوند بسیار حائز اهمیت است. خوردن بیش از حد الکل عاقلانه نیست چرا که احتمال استفراغ را افزایش می‌دهد. اگر از مایع تلخ مزه‌ای می‌نوشید،معمولاً بهتر است که تا جای ممکن سریع آن را قورت دهید، سپس یک نوشابه‌ی الکلی بنوشید تا پسمزه ی تلخی از بین برود.
  5. اکثریت تلاش‌ها برای خودکشی فقط با استفاده از اوردز دارو به شکست می‌انجامد. استفاده از کیسه‌ی پلاستیکی (رجوع شود به کیسه‌ی پلاستیکی و داروها) به طرز قابل ملاحظه‌ای شانس موفقیت را در صورتی که دز دارو به نوبه‌ی خود کشنده نباشد ، افزایش می‌دهد.
  6. اگرچه جذب شدن دارو با معده‌ی خالی بهتر است، با این حال بسیاری از داروها اگر در مقدار کشنده مصرف شوند به شدت تلخ هستند. برای کاهش احتمال استفراغ 40 تا 60 دقیقه قبل از مصرف داروها یک خوراک مختصر (نه یک وعده غذایی)، مانند نان تست و یک فنجان چای بخورید . همچنین مصرف 1 تا نهایتاً 4 قرض ضد تهوع قبل از هضم دارو توصیه می‌شود و حتی شاید بهتر باشد از دو روز قبل قرص‌های ضد تهوع با دز استانداردشان مصرف شود.

اثرات قرص های بیماری سفر

گفته می‌شود قرص‌های بیماریِ سفر اثر داروها را محدود می‌کنند. قرص‌های هیوسین ،پرومتازین،سیناریزین و سیلیزین که معمولاً در داروخانه‌ها قابل تهیه هستند برای این منظور مناسب هستند.

وقتی دز بالایی از دارو مصرف شود استفراغ احتمال بسیار محتملی است، و استفراغ در حال نیمه هشیاری ممکن است به این معنی باشد که مرگ بر اثر خفگی اتفاق بیفتد که ناراحت کننده و ناخوشایند است و از مرگ آرام بسیار به دور است.

  1. به جز وقتی داروها به صورت مایع باشند، هر قرصی را خرد کرده و به صورت پودر درآورید، یا اگر دارو در کپسول‌های ژلاتینی بسته بندی شده، تمام کپسول‌ها را درآورید. به این ترتیب می‌توانید قرص‌ها را سریعاً یکجا مصرف کنید. بدون انجام این کار ممکن است قرص‌ها در معده به یکدیگر بچسبند، و از جذب سریع آن‌ها ممانعت به عمل آید و در نتیجه احتمال استفراغ افزایش یابد.
  2. توجه داشته باشید که داروها ممکن است به شدت تلخ مزه باشند (نمبوتال به تلخ مزگی مشهور است، و شاید احتیاج باشد 100 میلی‌گرم یا بیشتر از آن مصرف شود.) اگر داروها در شکل ابتدایی خود به صورت مایع نبودند، بهتر است داروها ابتدا در چیزی محلول شوند که هضمشان سریع‌تر شود، تا اطمینان حاصل شود که قبل از اینکه تمام داروها هضم شوند حالت ناهشیاری شروع نشود. حل کردن داروها با یک نوشیدنی الکلی، یک نوشیدنی گرم با طعم قوی (اما آنقدر خنک باشد که بتوان خیلی سریع آن را نوشید)، ترکیب با شیر، ماست یا بستی آب شده موارد خوبی برای این کار هستند.به خاطر بسپارید که داروها در هرچه که حل شوند باز هم مزه‌ی تلخی خواهند داشت، بنابراین چیزی دیگری را (به مقدار کم) در دسترس نگه دارید تا بعداً با خوردن آن تلخی قبلی از بین برود. بهتر است که مقدار کمتری از مایع تلخ داشته باشید تا اینکه مقدار بیشتری مایع با تلخی کمتر داشته باشید.
  3. مطمئن شوید که تمام دز به سرعت هضم شود (به صورت ایده آل در چند دقیقه). بیهوش شدن قبل از اینکه دز کشنده‌ی حداقلی هضم شود ، معمولاً منجر به خودکشی ناموفق می‌شود.
  4. جایی باشید که کشف شدنتان محتملاً بیش از چند ساعت به طول انجامد. قطع شدن این روش ممکن است فرد را از مرگ نجات دهد و در عوض منجر به مشکلات جدی سلامتی مانند صدمات مغزی یا صدمات به دیگر اندام‌ها شود. آگاه باشید که بدن با توجه به داروهای مشخص و روش مورد استفاده، ممکن است از تشنج و لرزش رنج ببرد، بنابراین مهم است که این سر و صداها منجر به باخبر شدن کسانی که در حوالی هستند نشود تا آن‌ها این اقدام به خودکشی را قطع نکنند.

درمان اوردز

بعضی سموم پادزهر دارند، اما این موارد به شدت کم هستند. محتملاً درمان بیشتر حول جلوگیری از جذب دارو توسط معده متمرکز است.

بسته به اینکه درمان چقدر زود پس از جذب دریافت شود، درمان ممکن است شامل موارد ذیل باشد:

  • تحریک به استفراغ (اگر بیمار ناهشیار باشد به ندرت استفاده می‌شود)
  • کربن فعال. که نوعی از کربن است که پرداخته شده است تا به شدت متخلخل شود، یعنی سطح مقطع بسیار زیادی دارد تا داروهایی که هضم شده‌اند را جذب کند، و در نتیجه از جذب آن‌ها توسط معده جلوگیری کند. هرکس که صد در صد مطمئن نیست که بخواهد خودکشی کند شاید بخواهد در دست داشتن کمی از کربن فعال را در نظر بگیرد. چرا که تهیه‌ی آن چندان مشکل نیست.
  • تخلیه‌ی معده، یک لوله از طریق بینی به معده وارد می‌شد و از طریق لوله مقادیر اندکی آب گرم یا محلول نمک به معده وارد می‌شود و با عملیات سیفون لوله به همراه محتویات معده خارج می‌شود.
  • ادرار اجباری (ایجاد ادرار با فشار). عموماً با استفاده از دارو یا تزریق وریدی انجام می‌پذیرد. این عمل کلیه‌ها را وادار می‌کند تا ادرار بیشتری (و در نتیجه داروهای هضم شده) را عبور دهند .

نتیجه گیری

در خصوص خودکشی با مسمومیت دارویی مطالب زیادی نوشته شده است. یکی از دلایل اصلی‌ای که این سایت ایجاد شد ، افزایش آگاهی از چیزهایی که خودکشی با خود به همراه دارند بود.همچنین نگرانی صادقانه‌ای در خصوص صدماتی که بسیاری از مردم با اقدام به خودکشی خصوصاً با استفاده از داروها و عدم موفقیت در آن از لحاظ جسمی و روانی به خود وارد می‌کنند وجود داشت.

بیماران لاعلاج

برای افرادی که دچار بیماری‌های حاد و لاعلاج هستند، اتانازی مسألۀ بسیار جدی است، که باید کاملاً در خصوص آن تحقیق شود و به گونه‌ای انجام پذیرد که مرگ را با قطعیت ، سرعت و با وقار ایجاد کند. سازمان‌هایی که در بخش اتانازی و خوکشی کمکی ذکر شده‌اند به افرادی که در این طبقه بندی هستند کمک می‌کنند تا به این اهداف دست یابند.

برای دیگران

آن‌هایی که دچار بیماری‌های حاد و لاعلاج نیستند و احساس می‌کنند که مجبورند زندگی خود را خاتمه دهند، به نظر می‌رسد به دو طبقه بندی تقسیم می‌شوند. آن‌هایی که در تصمیم خود برای خاتمه بخشیدن به زندگی‌شان قاطع هستند، و در خصوص رنج‌ها یا موانع رسیدن به این هدف نگران نیستند. این افراد بیشتر تمایل دارند روش‌های قطعی‌تری برای مرگ انتخاب کنند مانند استفاده از اسلحه، دارزدن یا پرش از ارتفاع

هشدار برای کسانی که به دنبال خودکشی بدون درد و آرام هستند

طبقه بندی دیگر معمولاً افرادی هستند که به دنبال راهی برای خودکشی بدون درد و آرام می‌گردند. این افراد، این بخش در خصوص داروها را می‌خوانند به این امید تا بتوانند از دنیا بدون درد و با آرامش جدا شوند. پس از خواندن این بخش از این سایت، آن‌ها احتمالاً خواهند فهمید که بیشتر مرگ‌ها به وسیله‌ی دارو نه بدون درد هستند و نه آرام.

خوب است این افراد توجه داشته باشند که اگر ترسی از مردن دارند (برای نمونه نمی‌خواهند دردناک باشد) پس شاید همچنین دلیلی وجود داشته باشد که خودکشی پاسخ مشکلات آن‌ها نیست. افرادی که تصور می‌کنند زندگی‌شان چنان توأم با بدبختی و ناامیدی است که رنج زندگی بیش‌تر از حدی است که بتوان آن را تحمل کرد، که هیچ چیزی باقی نمانده که به خاطرش زندگی کنند. این افراد ممکن است رنج زندگی را در برابر رنج مردن در ترازو قرار دهند و فکر کنند که مرگ اگر درست انجام شود کمتر رنج آور است.

قابل اعتماد بودن روش

اما اگر روش‌های قابل اعتماد تر برای خودکشی مانند اسلحه، دارزدن یا پرش از ارتفاع که به غلبه‌ی بیشتر بر ترس احتیاج دارند، جذاب نیستند، پس شاید هدفی که باید به دنبال ان بوده‌اند این باشد که رنجی که در زندگی تجربه می‌شود کاهش یابد. و شاید اقدام به خودکشی بهترین روش یا تنها روش برای دست‌یابی به این هدف نباشد. برای اطلاعات بیشتر رجوع شود به کمکم کنید.

کیسه پلاستیکی و گاز / کیسه خودکشی

بنا به انجمن اتانازی آمریکا روش کیسه پلاستیکی و گاز یکی از قابل اعتمادترین و کم دردترین روش خودکشی (خودکشی بدون درد و خونریزی) است.که در آن به جای ترکیب داروها با کیسه پلاستیکی ، میتوان با استفاده از گاز ناهشیاری را ایجاد کرد.

در روش کیسه پلاستیکی و گاز ، کیسه پلاستیکی (کیسه خودکشی) با گاز نجیب پر می‌شود، تا به جای استنشاق اکسیژن،در عوض گاز مورد نظر تنفس شود. روش کیسه پلاستیکی و گاز با تمایل ناخودآگاه بدن برای نفس کشیدن مشکلی ایجاد نمی‌کند(احساس خفگی به وجود نمی‌آید)، زیرا گاز تنفس شده اکسیژن ندارد و فاقد دی‌اکسیدکربن است.

کیسه پلاستیکی و گاز , کیسه خروج

فهرست محتوا

 

یک روش سریع‌تر: گازهای نجیب

ایده این روش در آمریکای شمالی برای بیمار لاعلاجی که قانونا حق پایان پادن به زندگی خود را داشت با تنفس گاز نجیب عملی  شد. در روش خودکشی با کیسه خروج و گاز نجیب استفاده از داروها یا مراقب پزشکی لازم نیست و وسایل این روش ساده و غیرپزشکی است.

اکنون‌که انواع باربیتورات های کشنده در اکثر کشورها ممنوع و توسط هیچ شرکتی تولید نمی‌شود و از طرفی بیشتر کشورها حق مردن باعزت را به رسمیت نمی‌شناسند روش گاز نجیب و کیسه خروج روش جایگزین مناسبی است.

روش‌ها جدید برای پایان دادن به زندگی اولین بار در اجلاس در سال 1999 در واشنگتن گروه Nuteck مطرح شد.در این اجلاس اعضای سازمان‌های حق مردن آمریکا،کانادا،استرالیا،فرانسه و آلمان حضور داشتند.

برای دهه‌ها کسانی که حامی اوتانازی بودند از دستگاهی برای پایان دادن آرام زندگی با گازهای نجیب یا تجهیزات غواصی کرده‌اند. همه داروها جز باربیتورات های کشنده برای اوتانازی اصلاً مناسب نیستند.pavulon  ، پتاسیم وپنتوتال(نسدونال ) داروهای بسیار کشنده‌ای می‌باشند اما این داروها تنها با تزریق مستقیم داخل وریدی اثرگذار هستند که بسیاری از تزریق به خود ناتوان‌اند و تزریق توسط شخص دیگر در بسیاری از کشورها قتل محسوب می‌شود که این شرایط باعث شده است روش کیسه پلاستیکی و گاز به‌عنوان جایگزین مناسبی برای این روش‌ها مطرح شود.

 گازهای نجیب

روش کیسه پلاستیکی و گاز نجیب از زمان شرح آن در سال 1991 در کتاب خروج نهایی شناخته‌شده است. کسانی که نمی‌توانند به خودکشی کمکی توسط شخص دیگر یا به داروی پنتوباربیتال دسترسی داشته باشند ، اما هنوز در آرزوی مرگ بدون درد و سریع هستند روش کیسه خروج مناسب‌ترین روش است. شاید این روش به دلیل وجود کیسه روی سر زیبا به نظر نیاید اما بشدت مؤثر است.

با محروم کردن بدن از اکسیژن از طریق این تکنیک  حدود ده دقیقه طول می‌کشد تا مرگ حاصل شود.استفاده از قرص‌های خواب‌آور و آرامش قبل از انجام دادن این روش توصیه می‌شود اما الزامی نیست. استفاده از داروهای آرام‌بخش تنها برای کاهش استرس است.

روش کیسه خروج توسط افراد زیادی که مبتلابه بیماری لاعلاج بوده‌اند ، استفاده‌شده است. به یاد داشته باشید که قرص‌های آرام‌بخش تنها برای در آسودگی طی شدن این روند استفاده می‌شود و کشنده نیستند

زمان بیهوش شدن در روش کیسه خروج و گاز نجیب کمتر از ۲۰ ثانیه هست و مرگ نهایتاً در کمتر از ده دقیقه حاصل می‌شود.

به‌طور خلاصه این روش باعث می‌شود هلیوم با اکسیژن خون رقابت کرده و اکسیژن را از بدن بیرون براند و کمبود اکسیژن در مغز باعث می‌شود مرگ بدون درد در کمتر از چند دقیقه اتفاق بیفتد.

هلیوم گاز نجیبی است که نه قابلیت اشتعال دارد و نه انفجار، گازی است بی‌بو که برای تنفس آسان است.

در مواردی نادر دیده‌شده است که فرد در حال مرگ و بیهوش  براثر استنشاق گاز هلیوم از کیسه دچار لرزش‌های کوتاه بدن می‌شوند.می‌توان از این لرزش‌ها با مصرف دو عدد قرص والیوم و یا نیروتونین یک ساعت قبل از آن می توان جلوگیری کرد.

اما به‌هرحال برای انجام این روش خودکشی بدون درد و سریع استفاده از این داروها ضرورتی ندارد و مصرفشان به عهده شخص هست.

نحوه قرار گرفتن بدن در حین انجام روش کیسه خروج و گاز نجیب

برای راحت لم دادن در این روش بهتر است از مبل راحتی و یا تخت خواب مناسب استفاده شود.

توصیه می‌شود قبل از انجام این روش حتماً مثانه را خالی کرده تا از عوارض انقباض‌های غیرارادی بدن پس از مرگ جلوگیری کرد هرچند دفع ادرار و مدفوع معمولاً  پس از مرگ‌های ناگهانی و خشن رخ می‌دهد و نه در روش های بدون درد و آرامی مثل هلیوم و پنتوباربیتال.

برگرفته از کتاب خروج نهایی

 

عدم احساس خفگی در روش کیسه پلاستیکی و گاز

از آنجا که گاز به صورت دم تنفس شده اکسیژن ندارد، آنچه بازدم می‌شود نیز کربن دی اکسید ندارد. این مسأله مشکل تنفس در هوایی با کربن دی اکسید بالا را وقتی که بدن شروع به هشدار شدن می‌کند مرتفع می‌سازد.

تخمین زمان مرگ در روش کیسه خودکشی

بر اساس گفته‌های نیچک و استوارت و همچنین سایت Alt Suicide، نفس کشیدن در گاز بدون اکسیژن می‌تواند در چند ثانیه ایجاد ناهشیاری کند.یافتن تخمین‌ها برای زمان مرگ با کیسه پلاستیکی و گاز چندان آسان نیست، اگر به نظر می‌رسد در کل کمتر از 10 دقیقه باشد. نیچک و استوارت عنوان می‌کنند که 10 دقیقه گاز بسی بیش از اندازه‌ی کافی برای اطمینان از مرگ است. مرگ کاملا بی درد می باشد، گرچه قبل از شروع ناهشیاری ، اضطراب کوتاه مدتی به خاطر فهم اینکه بدن در هوا تنفس نمی‌کند به وجود خواهد آمد. جسد در صورت کشف چنین به نظر می‌آید مرگ آرام داشته است.

گاز های مناسب با روش کیسه خودکشی

گازهای بی بو، بی طعم، و غیر سوز آور برای این روش ( کیسه پلاستیکی وگاز ) گازهای مناسبی هستند. هلیوم، آرگون و نیتروژن برای این روش واجد شرایط هستند، و برای خرید نسبتاً آسان هستند.

هرگز بدون بررسی برای خرید گاز اقدام نکنید چرا که خلوص گازها در ایران مورد اطمینان نیست و در بسیاری از موارد تست شده توسط کروماتوگرافی حجم زیادی از گاز پر شده هیدروژن بوده است زیرا مصارف عمده این گاز در بازار ایران برای پر کردن بادکنک می باشد.

توضیح دکتر همفری درمورد کیسه خروج

مراحل خودکشی با کیسه خودکشی

مراحل خودکشی با گاز هلیوم یا نیتروژن بدین ترتیب هستند: رد کردن یک لوله از کپسول گاز به کیسه، پر کردن کیسه با گاز، به صورت کامل نفس را بیرون دادن (مهم)، سپس قرار دادن کیسه‌ی خالی از اکسیژن و پر شده از گاز در حول سر، اطمینان از اینکه کیسه حول گردن با استفاده از کِش بدون فشار دور گردن قرار گرفته باشد. لوله‌ی ورودی از کپسول گاز باید مدام درون کیسه گاز را جریان دهد از جمع شدن گاز در کیسه اطمینان حاصل شود، و جریان مداوم گاز می‌تواند برای اطمینان از اینکه گاز با سرعت خوبی جریان می‌یابد مفید باشد.

شیوه تنفس در روش کیسه خودکشی

چند تنفس عمیق دم و باز دم تمام آن چیزی است که برای ایجاد ناهشیاری لازم است (اگرچه ممکن است تا دو دقیقه به طول انجامد)، و متعاقباً مرگ در حدود 5 دقیقه رخ می‌دهد، اگرچه ممکن است تا حتی 10 دقیقه نیز به طول انجامد.

یک کپسول 250 لیتری از هلیوم باید برای دست‌یابی به این روش ( کیسه پلاستیکی وگاز ) کافی باشد، گرچه کپسول بزرگ‌تر در حدود 420 لیتری برای این کار بهتر است (مثلاً یک کپسول 5 لیتری گاز هلیوم با فشار 100 بار (500 لیتر گاز هلیوم) برای این کار مناسب است).

همچنین متصل کردن دو کپسول به یکدیگر نیز قابل اجراست اما پیچیدگی‌های فنی خاصی دارد و احتمال عدم موفقیت را بالا می‌برد.این روش برای خودکشی آسان مناسب است.

روش های آلترناتیو

همچنین ممکن است که از یک چادر مسافرتی که قابل پلمپ شدن باشد استفاده کرد. در حالت ایده آل باید تمام هوای داخل آن را خالی کرد ، از خالی شدن هوا قبل از پلمپ چادر اطمینان حاصل کرد، سپس چادر را با گاز هلیوم ، آرگون یا نیتروژن پر کرد. به هر صورت این روش(چادر مسافرتی) به استفاده از گاز بیشتری احتیاج دارد، و به نظر می‌رسد چندان در نوشتجات مربوط به خودکشی و تالار گفتمان‌ها به عنوان یک روش انجام این شیوه‌ی خودکشی مورد بحث قرار نگرفته باشد.

تهیه لوازم خودکشی با روش کیسه خودکشی

نیچک و استوارت در کتابشان به نام کتابچه‌ی قرص آرامش‌بخش ، با توضیحات مبسوطی چگونگی ساختن یک کیسه‌ی قابل اعتماد برای استفاده در این روش را شرح داده‌اند.

آن‌ها همچنین در خصوص نوع گاز پیشنهادی برای پر کردن کیسه،مقدار لازم گاز و چگونگی تنظیم و جریان گاز نیز بحث کرده‌اند، و در نتیجه با استفاده از این راهنمایی‌ها می‌توان شانس ناهشیاری سریع و باقی ماندن گاز برای اطمینان از مرگ را بیشینه کرد. فوروم آن‌ها بحث‌های زیادی در این خصوص دارد. کیت‌های کنترل جریان هلیوم، و کیت‌های گِیج و شلنگ را شامل می شوند.

گزارشات کیسه پلاستیکی و گاز

همچنین سایت Alt Suicide Holiday نیز اطلاعات گسترده‌ای در خصوص این روش دارد.گزارشاتی از افرادی که در استفاده از این روش مشکل داشته‌اند به همراه توضیحات ممکن برای رفع این مشکلات در این سایت وجود داردند.

توصیه ها  در مورد کیسه پلاستیکی و گاز

اگرچه این روش به شدت موثر به نظر می‌رسد، جزئیات خاصی باید انجام پذیرند وگرنه ممکن است صدمه‌ی مغزی ایجاد شود:

در این روش مهم است که بتوان به صورت آزادانه تنفس کرد، چرا که ناهشیاری سریع بستگی به عمیق نفس کشیدن گاز دارد. کسانی که مشکلات تنفسی حاد (مثلاً ،امفیزم یا سرطان ریه) دارند نباید این روش را بکار گیرند.

همچنین این روش برای اجرای صحیح به بعضی مقدمات و ترتیبات دارد، و در نتیجه برای افرادی که مشکل حرکتی دارند یا در کل قادر به حرکت نیستند، توصیه نمی‌شود.

هشدار در مورد روش کیسه پلاستیکی و گاز

این روش منجر به ناهشیاری بسیار سریع می‌شود و در نتیجه برای ژست خودکشی گرفتن اصلاً توصیه نمی‌شود. چرا که احتمالاً زمان بسیار اندکی برای عوض کردن تصمیم وجود دارد.

این روش در صورتی که قبل از تکمیل شدن قطع شود، شامل خطر صدمه‌ی دائمی به مغز است، چرا که به محضی که مغز دچار کمبود اکسیژن شود ، صدمه‌ی مغزی شروع به رخ دادن می‌کند. بنابراین لازم است که اطمینان حاصل شود که در حین اجرای این روش احتمال کشف وجود نداشته باشد.

یک عامل اساسی دیگر این است که اطمینان حاصل شود که به اندازه‌ی کافی گاز وجود دارد (رجوع شود به فوق) تا منجر به مرگ شود، و هیچ شانسی برای پاره کردن یا برداشتن کیسه از روی سر در زمان ناهشیاری وجود نداشته باشد.از سر برداشتن یا پاره کردن کیسه ممکن است اگر کیسه به صورت آسوده و راحت روی سر قرار نگرفته باشد اتفاق بیفتد، مثلاً اگر اقدام به خودکشی در حال نشسته صورت گیرد، و ناهشیاری منجر به افتادن صندلی شود، ممکن است کیسه از جای خود بیرون آید)

به هرکسی که روش کیسه پلاستیکی و گاز برای خودکشی در نظر می‌گیرد توصیه می‌شود ابتدا بخش کمکم کنید را بخواند.

قصد خودکشی :چیزهایی که باید در نظر گرفت

اگر کسی قصد خودکشی دارد، چندین مسألۀ عملی وجود دارد که باید آن‌ها قبل از اقدام در نظر گرفت. هدف این بخش به صورت خلاصه نشان دادن این راه‌ها بدون هیچ نظر یا عقیده ای است.

قصد خودکشی :چیزهایی که پیش از آن باید در نظر گرفت

فهرست محتوا

توصیه هایی قبل از اقدام به قصد خودکشی 

1. مطمئن شوید، مطمئن مطمئن شوید که هیچ راه دیگری برای رهایی از رنجی که می‌برید به غیر از خودکشی وجود ندارد. به شما پیشنهاد می‌شود بخش کمکم کنید را بخوانید.

2. واکنش محتمل باقی ماندگان خود را در نظر بگیرید.

برای مثال چگونه خانواده یا دوستان در برابر خبر یا انتخاب شما برای خودکشی واکنش نشان می‌دهند، این مسأله چه تأثیری بر آن‌ها می‌گذارد، و چه تأثیری بر کار، مشتریان یا کسب و کار شما می‌گذارد. بر اساس مرکز خودکشی و بحران آمریکا ، هر خودکشی حداقل شش فرد دیگر تأثیر می‌گذارد، بنابراین با دقت تأثیر آن را بر دیگران در نظر بگیرید. بخش کمکم کنید را بیشتر بخوانید.
آگاه باشید که شاید خودکشی شما یک راه پیغام دادن به دیگران باشد (که در بسیاری از موارد معمولاً در سطح ناخودآگاه این چنین است). اعمال شما ممکن است از خشم، رنج یا انتقام ناشی شده باشد به جای اینکه تمایلی واقعی به اتمام زندگی خود داشته باشید.

3. یک روش خودکشی را انتخاب کنید.

در این وب سایت اطلاعات زیادی در این خصوص وجود دارد. دردناک بودن روش را با دقت مورد توجه قرار دهید، و اینکه آیا آنچه شما را به خودکشی متمایل می‌کند از درد و احتمال خودکشی ناموفق تجاوز نکند.
4. وسایل را آماده کنید. بیشتر روش‌ های خودکشی به وسایلی و آمادگی‌هایی احتیاج دارند.
5. اگر مقدور بود، کسی را بیابید تا به شما در گرفتن وسایل برای روش مورد نظر کمک کند، یا با خود روش به شما کمک کند. این مسأله ممکن است خصوصاً برای افراد معلول یا با بیماری حاد بسیار مهم باشد، و کار با کسانی که بدون قضاوت به شما کمک کنند می‌تواند بسیار مهم باشد. توجه بسیار داشته باشید که هر کمکی با قانون اتانازی در کشور شما تخطی نداشته باشد، و کمک به خودکشی در بیشتر کشورها غیرقانونی است. بخش قانون تحت اتانازی و مرگ ترحمی را برای اطلاعات بیشتر بخوانید.

6. تصمیم بگیرید که به چه کسانی می‌خواهید بگویید

خیلی از افراد به هیچ کس نمی‌گویند از ترس قضاوت شدن، یا تلاش برای منصرف کردن آن‌ها. می‌توان عنوان کرد که اگر از منصرف شدن ترس دارید ، اتفاقاً این را به عنوان دلیلی برای صحبت کردن با فردی دیگر در نظر بگیرید، چرا که احتمال دارد که شما شک دارید که این کار درستی باشد.

7. یک وصیت نامه‌ی بروز بنویسید

8. یک وصیت نامه به شرط بقا بنویسید

این وصیت نامه می‌تواند در شرایطی که تلاش برای خودکشی شما ناموفق بود و صدمات جسمی یا روانی جدی‌ای به شما وارد شد ، مهم باشد. یک وصیت نامه به شرط بقا ، خواسته‌های شما در خصوص درمان و اینکه چگونه دوست دارید در صورتی که به شدت بیمار شدید و قادر به ارتباط با دیگران و انتقال تصمیم گیری‌های خود نبودید به کار آید.
9. مسائل اقتصادی. منطقی است که مسائل اقتصادی خود را تنظیم کنید. همچنین بسیار مهم است که چه کسی بعد از مرگتان مسائل اقتصادی شما را تنظیم کند، عموماً مجریان وصیت نامه‌ی شما، باید نامه‌ای شامل حساب‌های بانکی شما، بیمه نامه‌ها، مستمری بازنشستگی و جزئیات سایر دارایی‌هایی که موضوع وصیت نامه‌ی شما خواهد بود.
10. خاک‌سپاری. اینکه چگونه دوست دارید دفن شوید، یا غیره را در نظر بگیرید. این مسائل را در وصیت نامه‌ی خود ذکر کنید.

11. قاعده‌ی سه روز قبل از قصد خودکشی را رعایت کنید

اگر هم اکنون آماده هستید خودکشی کنید، یعنی واقعاً واقعاً آماده هستید، سه روز صبر کنید، یا بهتر است یک هفته صبر کنید، تا تصمیم نهایی را بگیرید. اگر قرار است برای باقی زمان مرده باشید، بهتر نیست چند روز صبر کنید؟

ممکن است طی چند روز شور و علاقه‌ی شما به خودکشی مانند سابق نباشد، که این مسأله تصریح می‌کند که شاید خودکشی تنها جواب برای شما نباشد، بلکه محتملاً چیزی می‌تواند در شرایط زندگی شما، یا چگونگی دید و احساس شما به زندگی تغییر کند ، که تصمیم شما را تغییر دهد. از همه چیز گذشته چیزی در زندگی شما تغییر کرد که شما به اینجا رسیدید، ممکن است آن چیز دوباره تغییر کند؟ بخش کمکم کنید را بخوانید.

نتیجه

بسیاری از خودکشی‌ ها و اقدام به خودکشی‌ ها با یک انگیزش ناگهانی رخ می‌دهند، اما این مسأله عنوان می‌کند که همین افراد تلاش نکرده‌اند در روزهای قبل یا روزهای بعد از آن خودکشی نمی‌کردند اگر درباره‌ی اعمال خود برای مدت بیشتر فکر می‌کردند. خودکشی یک حالت دائمی است. در این تصمیم نباید عجله کرد.

دارو درمانی افراد مبتلا به امیال خودکشی

تحقیقات نشان می‌دهد که احتمال خودکشی با تغییرات در مواد شیمایی ای در مغز به نام نوروترنسمیتر ها شامل سروتونین در ارتباط است. کاهش سطح سروتونین در افراد دارای افسردگی، ناهنجاری‌های هیجانی ، و افراد با سابقه‌ی اقدام به خودکشی و همچنین در مغز افرادی که اقدام به خودکشی کرده‌اند مشاهده شده است. هدف از دارو درمانی بازگرداندن سطح مواد شیمیایی مشخص در مغز یا بالا بردن بیشتر آن سطوح و در نتیجه بهبود وضعیت روانی بیمار است.

دارو درمانی خودکشی

فهرست محتوا

بیماری ها

انواع مختلفی از داروها برای روان درمانی و ناهنجاری‌های شخصیتی ، مانند افسردگی، دوقطبی و اسکیزوفرنی بکار می‌رود و این داروها ممکن است توسط پزشکان یا روان‌پزشکان تجویز شود. برای افراد متمایل به خودکشی معمول است که توسط پزشکشان به هم روان درمانی و هم دارو درمانی توصیه شوند.

داروهای دارو درمانی

مسلماً تعداد افرادی وجود دارند که از طریق اُوردز کردن با داروهای ضدافسردگی (خودکشی با قرص) دست به خودکشی می‌زنند. این کار چندان برای این افراد موثر نیست. تأثیر داروهای ضد افسردگی در سال 2008 توسط پرفسور روان‌شناسی ایروین کیرچ و همکارانش ارزیابی شده است. یافته‌های آن‌ها بر اساس دادهای منتشرشده و منتشرنشده مورد استفاده توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) برای تایید چهار داروی ضد افسردگی فلوکسیتین (fluoxetine) ، ونلافاکسین (venlafaxine) ، نفازودون (nefazodone) ، و پروکسیتین (paroxetine) است.
کیرچ و همکارانش اثرگذاری داروهای ضدافسردگی، خصوصاً برای افرادی که فقط در حد متوسط افسرده هستند را زیر سوال می‌برند.تحقیق نشان می‌دهد که تأثیر این داروها برای افرادی که شدیداً افسرده هستند بیشتر است.

تحقیقات و گزارشات

در هر صورت تحقیقات بسیاری وجود دارند که از استفاده از داروهای ضد افسردگی پشتیبانی می‌کنند و شواهد تجربی بسیاری نیز در این خصوص وجود دارد. اداره‌ی سلامت آمریکا اعلام کرده است که بیش از 70% افرادی افسرده می‌توانند به صورت موثر با دارو درمان شوند. بر اساس انجمن خودکشی شناسی آمریکا، مدرکی وجود ندارد که استفاده از داروهای ضدافسردگی منجر به افزایش احتمال خودکشی می‌شود، و در بدترین حالت آن‌ها هیچ تأثیری ندارند، اگرچه بعضی از داروهای ضد افسردگی می‌توانند عوارض جانبی داشته باشند و باید قبل از مصرف آن‌ها با پزشک مشورت شود.

نتیجه دارو درمانی

با چنین داده‌های متناقضی مشکل است که نتیجه‌ای قطعی در خصوص داروهای ضدافسردگی گرفت، اگرچه با توجه به چنین تناقضی به نظر می‌رسد که منطقی است که این روش را با سایر روش‌های درمانی (مانند روان‌شناسی) ترکیب کرد چرا که دارو درمانی یک درمان صد درصدی نیست.

 

پیشگیری از خودکشی

بر اساس انجمن خودکشی شناسی آمریکا (AAS) تقریباً همه‌ی مردم در زمانی از زندگی خود به خودکشی فکر می‌کنند. تقریباً همه تصمیم می‌گیرند تا زنده بمانند زیرا به این درک می‌رسند که این بحران موقتی و پیشگیری از خودکشی ممکن است.

در هر صورت، مردم در میانه‌ی بحران معمولاً مشکل خود را به صورت غیرقابل حل تصور می‌کنند و احساس می‌کنند که کنترل را از دست داده‌اند.

پیشگیری از خودکشی

فهرست محتوا

پیشگیری از خودکشی : مشکلات

• نمی‌توانند درد را متوقف کنند.
• نمی‌توانند درست فکر کنند.
• نمی‌توانند تصمیم بگیرند
• نمی‌توانند راه حل خروجی بیابند.
• نمی‌توانند بخوابند، بخورند، یا کار کنند.
• نمی‌توانند از افسردگی رها شوند.
• نمی‌توانند غم را فراموش کنند.
• نمی‌توانند احتمالی برای تغییر بیابند.
• نمی‌توانند خود را ارزشمند بیابند.
• نمی‌توانند توجه یک فرد را به خود معطوف کنند.
• نمی‌توانند کنترل را بدست آورند.

پیشگیری از خودکشی : درمان افسردگی 

انجمن خودکشی شناسی آمریکا تخمین میزند که در حدود دو سوم افرادی که اقدام به خودکشی می‌کنند در زمان مرگ افسرده هستند. که البته چندان تعجب برانگیز نیست. اما آنچه تعجب برانگیز است این است که درمان افسردگی در 60 الی 80 درصد مواقع موثر است.

احتمال اینکه کسی که از یک ناهنجاری افسردگی درمان نشده ی حاد رنج می‌برد اقدام به خودکشی کند در حدود 20 درصد (یک نفر از هر پنج نفر) است. و احتمال خودکشی در بین بیماران درمان شده 0.1 درصد (یک نفر از هر 1000 نفر) است.

باور شما

احتمالاً فکر می‌کنید که اگر درمان این قدر موثر است، لابد عده بسیار کمتری از مردم اقدام به خودکشی می‌کردند. با این حال بر اساس سازمان بهداشت جهانی، کمتر از 25% از افراد دچار افسردگی درمان مناسب و کافی دریافت می‌کنند.

متأسفانه اعتقاد به اینکه شرایط شما «غیرقابل درمان» است معمولاً بخشی از ناامیدی‌ای است که با افسردگی حاد همراه می‌شود. اما آنچه شما باور دارید با واقعیات متفاوت است. پس در کل پیغام روشن این بخش این است:
افسردگی قابل درمان است، و پس از درمان موثر احتمال احساس تمایل به خودکشی به طرز قابل توجهی کاهش می‌یابد .
البته افسردگی تنها دلیل اقدام به خودکشی نیست. خودکشی ممکن است دلایل مختلفی داشته باشد (برای اطلاعات بیشتر مراجعه شود به دلایل پشت خودکشی) اما دلایل شما هرچه باشند، احتمال زیادی وجود دارد که شکل خاصی از درمان موثر برای آن وجود داشته باشد . پس به مطالعه ادامه دهید.

پیشگیری از خودکشی و شرایط پزشکی

حتی اگر شما این مطالب را می‌خوانید و از شرایط پزشکی حادی رنج می‌برید، که درمانی برای آن وجود ندارد، به شدت توصیه می‌کنیم تا به مطالعه ادامه دهید. تظاهر نمی‌کنیم که میدانیم زندگی کردن در رنج جسمانی دائمی چگونه است. میدانیم که هرکس در رنج شدید می‌خواهد لااقل به تمام کردن زندگی خود فکر کند. اما شما باید این مطالب را به یک دلیل بخوانید.

ذهن شما باید برای امید باز باشد. حتی کسانی که در رنج جسمی یا با معلولیت هستند هنوز هم می‌توانند دلیلی برای زندگی بیابند. به شما توصیه می‌کنم تا فیلم جان کندی و کریستوفر ریو را ببینید (مراجعه شود به این فیلم را تماشا کنید در بخش دوره های بهبود شخصی )،  چرا که کسانی که در رنج هستند کارهای شگرف و الهام کننده‌ای با زندگی خود انجام داده‌اند و شما شاید با خواندن زندگی آن‌ها الهام بگیرید.

پیشگیری از خودکشی : از دست دادن امید

چیزی که در خصوص افراد متمایل به خودکشی به ذهنمان می‌رسد این است که آن‌ها امید خود را از دست داده‌اند. اینکه چیزی بتواند انجام شود که تا آخر عمر تفاوتی ایجاد کند.

بسیاری از کسانی که در این سایت آمده‌اند درمان‌های ضد افسردگی یا اشکال دیگر درمانی را تجربه کرده‌اند. اما فقط به این خاطر که این درمان‌ها کارگر نبوده‌اند به این معنی نیست که هیچ کاری نمی‌توان کرد. احتمال زیادی  کارهای دیگر وجود دارند که شما می‌توانید امتحان کنید. وقتی از توماس ادیسون ، مخترع لامپ تنگستن در خصوص اینکه آیا نتیجه یا موفقیتی در اختراع داشته است سوال پرسیدند او گفت:

«نتیجه ؟ چرا؟ من نتایج بسیاری بدست آورده‌ام! من 10000 راه را کشف کرده‌ام که کار نمی‌کند. من شکست نخورده‌ام. من نا امید نیستم، زیرا هر روش اشتباهی که دور ریخته شود یک قدم به جلوست …..»

یا مخترع پاستوریزاسیون، لوئیس پاستور می‌گوید:

«بگذارید به شما رازی بگویم که مرا به اهدافم رسانده است: قدرت من صرفاً از سماجت من ناشی می‌شود.»

این را تماشا کنید

بله قبل از اینکه حتی بخواهید از روش‌های سنتی برای بهتر شدن حالتان استفاده کنید، بهتر است این فیلم کوتاه (50 دقیقه‌ای) را تماشا کنید. اصرار می‌کنم که بروید و فیلم پسری که پوستش کنده می‌شود زندگی جانی کندی را ببینید.

جانی در سال 2003 در سن 36 سالگی مرد. او یک بیماری ژنتیک حاد به نام اپیدرمولیز بولوزای دیستروفیک داشت که به این معنی بود که واقعاً پوستش با کم‌ترین تماس کنده می‌شد و بدنش را با زخم‌های به‌شدت دردناک می‌پوشاند که در نهایت منجر به سرطان پوست می‌شد. به نظر می‌رسد این فیلم به سختی بتواند حال شما را بهتر کند…

جانی در ماه آخر زندگی‌اش تصمیم گرفت با کارگردانی به نام پاتریک کالرتون کار کند تا زندگی و مرگش به صورت یک فیلم مستند درآید و نتیجه یک فیلم شد که در سال 2004 به نمایش درآمد که یک فیلم فاخر، درگیرکننده و داستانی شادی آور از یک مرد است.

فیلم از واقعیت تلخ بیماری اپیدرمولیز بولوزا فرار نمی‌کند و همچنین این فیلم نوعی تجلیل از زندگی در کمال خود است. با دیدن اینکه این مرد جوان چگونه شجاعانه خود را نشان می‌دهد و او چگونه ترتیبی می‌بیند تا با زندگی خود به‌رغم تمام رنجی که می‌کشد کنار بیاید، امیدواریم که شما با آن الهام بگیرید و مشکلات فعلی خود را در پرتویی دیگر بنگرید.

همچنین توصیه می‌شود فیلم امید در حرکت (Hope in Motion) کریستوفر ریو را ببینید که در خصوص یک مرد است که با مشکل شگرف خود می‌جنگد.

نتیجه

بنابراین به یاد داشته باشید آنچه تا کنون امتحان کرده‌اید، و هر آنچه تاکنون کار نکرده است، یک قدم در جهت پیدا کردن چیزی است که کار خواهد کرد.

چیزهایی که می‌توانید آن‌ها را امتحان کنید در ادامه آورده شده‌اند. لطفاً همه‌ی آن‌ها را بخوانید. سعی کنید بیش از یکی از آن‌ها را امتحان کنید، چرا که محدودیتی برای روش‌هایی که ممکن است حال شما را بهتر کند وجود ندارد. به هر حال چیزی را امتحان کنید.

 

 

کمکم کنید

بسیار خوشحالیم که این بخش را می‌خوانید. چرا که خواندن این بخش به این معنی است که هنوز بخشی از وجود شما باور دارد که این احتمال وجود دارد که به‌تان کمک شود.

امیدواریم چند دقیقه‌ای وقت بگذارید و این چند صفحه را تا انتها بخوانید. اگر نمی‌توانید ، حداقل قبل از اینکه روش‌ های خودکشی را بخوانید ،بخش امروز زنده ماندن را بخوانید.
به خوبی این حس که امیدی دیگر باقی نمانده است را درک می‌کنیم. این حس که دیگر هیچ چیز ارزشمندی برای زندگی کردن باقی نمانده است، حسی که دیگر قادر نیستید با آن تا آخر عمر همراه باشید.

ما این حس را میدانیم چرا که خودمان نیز آن را حس کرده‌ایم، و واقعاً از اینکه در چنین شرایطی قرار دارید متأسفیم. این مسأله به این معنی است که شما دیگر از اهمیت دادن به همه چیز و هیچ چیز گذشته‌اید و باور ندارید که احساس کنونی‌تان قابل تغییر باشد.

کمکم کنید

فهرست محتوا

تأمل

برای لحظه‌ای تأمل کنید. آیا همیشه همین حسی که اکنون دارید را داشته‌اید؟ ممکن است، زمان‌هایی در زندگی‌تان وجود داشته باشد که این‌گونه حس نکرده باشید، و این به این معنی است که چیزی در زندگی شما تغییر کرده است که شما را تغییر داده است و شما را به اینجا رسانده است.

اما همچنین این مسأله به این معنی است که چیزی در زندگی شما می‌تواند تغییر کند ، که شما را از اینجایی که هستید دور سازد. جداً این مسأله که زندگی همیشه در حال تغییر است شامل شما هم می‌شود. مگر نه اینکه زمان‌های دیگری نیز وجود داشته است که شما ناامید بوده‌اید و اتفاقی افتاده است و باعث شده شما احساس بهتری پیدا کنید؟
مردم در خصوص خودکشی به عنوان یک راه حل برای مشکلی که راه حلی ندارد نگاه می‌کنند. اما باید این نکته را مورد توجه قرار داد که حتی اگر شما راه حلی برای مشکلاتتان در حال حاضر متصور نباشید، این بدان معنا نیست که راه حلی وجود ندارد. این فقط بدین معناست که شما در حال حاضر فقط قادر به دیدن راه حل نیستید.

چگونه احساس شادی کنم؟

صرف نظر از بیماران صعب‌العلاج، می‌توان گفت که بیشتر آن‌هایی که به فکر خودکشی میافتند، به علت مشکلات عاطفی یا شرایط غیر قابل تحمل زندگی، همیشه این حس را نداشته‌اند. انسان‌ها ذاتاً تمایلی به خودکشی ندارند.
همچنین می‌توان گفت که این افراد ، با توجه به انتخاب بین احساس رضایت از خود و زندگی ، یا مردن، احتمالاً مورد اول را انتخاب می‌کنند. همه‌ی ما می‌خواهیم تا خوشی و شادمانی را احساس کنیم. مرگ فقط زمانی جذاب می‌شود که ما امید به اینکه دوباره احساس شادی کنیم را از دست می‌دهیم.
برای افرادی که برای سالیان زیاد با مشکلات عاطفی درگیر هستند، شاید انواع مختلف درمان از دارو گرفته تا معالجات مختلف را دنبال کرده‌اند یا داشته‌اند، آسان است که متوجه شد چگونه آن‌ها توانسته‌اند امید به اینکه همه چیز تغییر می‌کند را از دست بدهند.
بسیاری از افراد در این سایت مشکلاتی داشته‌اند که ریشه در سال‌ها یا ده‌ها سال گذشته دارد. این مشکلات برای تغییر بسیار مشکل هستند و حتی اگر تغییر کنند ، این تغییرات به قدری کم هستند که به زحمت می‌توان متوجه آن شد. پس چه چیز می‌تواند کمک کند؟
ما این صفحه را پس از 3 سال دوباره باز نویسی می‌کنیم. ما این مطالب را با بهره گرفتن از ایمیل‌ها و بازخوردها از کسانی که از سایت بازدید کرده‌اند می‌نویسیم. ما اعتقاد داریم که زمینه‌ای مشترک از آنچه مردم برای زنده ماندن (ورا و جدای از سلامت جسمانی، پول، غذا، …) لازم دارند وجود دارد:

1. ارتباط عاطفی

فرد متمایل به خودکشی معمولاً احساس تنهایی می‌کند. آن‌ها ممکن است همسر یا شریک ، خانواده و دوستانی داشته باشند اما باز هم احساس تنهایی می‌کنند.

اینکه افرادی دور و بر ما باشند به این معنی نیست که ما با آن‌ها در ارتباط هستیم. اما این ارتباط اصولاً به چه معناست؟ دیده شدنِ خود حقیقی ما توسط دیگران با تمام بدی‌ها، و مورد قبول و مورد عشق واقع شدن به رغم تمام آن‌ها. تمایل ما به حس کردن عشق بسیار قوی است اگرچه ممکن است تا حدودی ناخودآگاه باشد.
البته بسیاری از ما بسیار شرم داریم از اینکه اجازه دهیم دیگری ما را این‌گونه ببیند. و در این شرم ما خود حقیقی‌مان یا بخشی از خودمان را مخفی می‌کنیم. آن‌ها «خودِ حقیقی» ما را نمی‌بینند ، چرا که ما آن بخش از خود را غیرقابل دوست داشتن میدانیم.

بنابراین آنچه ما واقعاً هستیم هرگز با هرکس دیگری ارتباط برقرار نمی‌کند. و در نتیجه ما گوشه گیر می‌شویم و به رغم آنکه شدیداً تمایل به ارتباط داریم ، خجالت می‌کشیم تا ارتباط ایجاد کنیم.

2.ارتباط جسمانی

این ارتباط می‌تواند سکس (به عنوان بخشی از برنامه ریزی ژنتیک ما برای تکثیر نسل یا صرفاً لذت) باشد، یا حتی چیزی بسیار ساده‌تر. نیاز به لمس شدن، بغل شدن، نوازش شدن.

تحقیقات بروی میمون‌ها اثرات مخرب گسترده‌ای بر آن‌هایی که توسط دیگران مورد لمس واقع نشده‌اند را نشان می‌دهد و انسان‌ها نیز متفاوت نیستند، ما نیز نیاز به لمس شدن داریم.

3.حمایت و پشتیبانی

در دنیای امروز انسان‌ها بیش از پیش منزوی شده‌اند. امروزه دیگر آسان‌تر است که زندگی را از خانه در جلوی اسمارت‌فون‌ها گذراند. مردم دیگر به یکدیگر متکی نیستند . ما به شدت مستقل شده‌ایم!

مردم نمی‌توانند به جامعه ، که یک ساختار حمایتی است اتکا کنند. این مسأله می‌تواند خصوصاً برای آن‌هایی که بخشی از یک خانواده‌ی صمیمی نیستند صادق باشد. شاید به خاطر اینکه خانواده‌ی آن‌ها فوت کرده‌اند یا در جای دیگری زندگی می‌کنند، یا شاید صرفاً به این خاطر که نمی‌توانند با والدین یا فرزندان خود احساس نزدیکی کنند

ما شدیداً به حمایت و پشتیبانی نیاز داریم تا در زمان‌های سختی بتوانیم به کسی اتکا کنیم. به کسی که بتواند در آن زمان دست ما را بگیرد، کسی که بتوانیم در حضورش خودمان باشیم، کسی که بتوانیم واقعاً با او صحبت کنیم، و کسی که بتوانیم با او بخندیم، کارهایی انجام دهیم و در خصوص مشکلات با او بحث کنیم.

کسی که بتواند به ما کمک کند. گاهی اگر آدم نتواند خود را بخشی از یک گروه حس کند ،تمام معالجات و داروهای دنیا کاری از پیش نمی‌برند. یک گروه لزوماً نباید بزرگ باشد، اما برهمکنش چند انسان با یکدیگر می‌تواند بسیار قوی‌تر از برهمکنش یک انسان با یک انسان باشد.

4.هدف

هرکس برای اینکه صبح از رختخواب برخیزد به دلیلی احتیاج دارد.این دلیل می‌تواند مراقبت از خانواده، بدست آوردن پول برای همان خانواده یا کمک به دوستان یا غیره، یا پیروزی در یک رقابت یا هر چیز دیگری باشد. دلایل بسیاری در دنیا وجود دارد اما ما فقط به یک دلیل احتیاج داریم.
اگر می‌شد با تکان یک چوب شعبده بازی، شما این چهار چیز را در اختیار داشتید، احتمال اینکه باز هم قصد خودکشی داشتید بسیار کم می‌بود. حتی اگر مشکل یا وضعیت جسمانی بسیار بدی در زندگی داشتید.
حال آیا ممکن است این چهار چیز را بدست آورد؟ خب،این‌ها برای بدست آوردن خیلی غیر محتمل نیستند. تا حدود زیادی این‌ها برای هرکس قابل حصول هستند. سوال این است که آیا شما آنقدر باور دارید که برای بدست آوردن آن‌ها تلاش کنید.

شاید ارتکاب خودکشی در مقایسه آسان به نظر برسد. البته اگر آنچه ما می‌خواهیم در واقعیت احساس شادمانی، خوشی ، عشق ورزیدن و مورد عشق واقع شدن باشد، در نتیجه مرگ وسیله‌ای برای بدست آوردن آن‌ها نیست.

قدم بعد؟

ما این مطالب را ابتدا در پاییز سال 93 نوشتیم. در ماه بعد و همچنین هر ماه بعد از آن 16 میلیون نفر در گوگل عبارت خودکشی را جستجو می‌کنند.

بله، 16 میلیون نفر! پس به ما اعتماد کنید که شما تنها کسی نیستید که چنین حسی دارید. در 12 ماه بعد سازمان بهداشت جهانی (رجوع شود به آمار خودکشی) تخمین میزند که بیش از 20 میلیون نفر اقدام به خودکشی خواهند کرد. بیش از 1 میلیون نفر از آن‌ها موفق خواهند شد و سرانجام مابقی این افراد در بیمارستان ، با درد و احتمالاً با مشکلات جسمی دائمی مانند صدمه‌ی مغزی بستری خواهند شد.
بسیار خوب می‌شد اگر مشکلات عاطفی حاد راه حل‌های ساده‌ای داشتند، اما به ندرت این طور است. در تمام مشکلات بزرگ ، راه غلبه بر آن‌ها با گام‌های کوچک آغاز می‌شود. در این سایت این گام مطالعه‌ی امروز زنده ماندن است، پس لطفاً آن را بخوانید.