Tag Archive: بدون درد

کدام‌یک از روش‌های خودکشی بدون درد و خونریزی می‌باشند؟

روش های زیر از بی دردترین روش های خودکشی می باشند که منجر به خونریزی نمی شوند.

کیسه خروج
پنتوباربیتال
کیسه و دارو

جز روش های ذکر شده اکثریت روش های کشنده بدون درد نیستند
توجه
در این وب سایت اطلاعات زیادی در این خصوص وجود دارد. دردناک بودن روش را با دقت مورد توجه قرار دهید، و اینکه آیا آنچه شما را به خودکشی متمایل می‌کند از درد و احتمال خودکشی ناموفق تجاوز نکند.
4. وسایل را آماده کنید. بیشتر روش‌ های خودکشی به وسایلی و آمادگی‌هایی احتیاج دارند.
5. اگر مقدور بود، کسی را بیابید تا به شما در گرفتن وسایل برای روش مورد نظر کمک کند، یا با خود روش به شما کمک کند. این مسأله ممکن است خصوصاً برای افراد معلول یا با بیماری حاد بسیار مهم باشد، و کار با کسانی که بدون قضاوت به شما کمک کنند می‌تواند بسیار مهم باشد. توجه بسیار داشته باشید که هر کمکی با قانون اتانازی در کشور شما تخطی نداشته باشد، و کمک به خودکشی در بیشتر کشورها غیرقانونی است. بخش قانون تحت اتانازی و مرگ ترحمی را برای اطلاعات بیشتر بخوانید.

اتانازی و مرگ کمکی

اتانازی و مرگ کمکی به معنی عمل کمک کردن به مرگ فردی با بیماری حاد و لاعلاج با درخواست بیمار است. به غیر از هلند، بلژیک، سوئیس ، لوکزامبورگ و ایالت ارگان امریکا اتونازی در سایر نقاط جهان غیرقانونی است. توجه داشته باشید که در بسیاری از کشورها کمک به فرد برای انجام خودکشینیز غیرقانونی است.

اتانازی

اتانازی

اتانازی یا قتل ترحمی بمعنی مرگ سریع، فاقد درد و غیرتصادفی بیماران لاعلاج و حیوانات است. در انسان داروی مسکن «پنتوباربیتال» در دوز‌های بالا برای آن بکار می‌رود و در حیوانات علاوه بر ترکیبات دارویی، از روش‌های فیزیکی نیز استفاده می‌شود. در اغلب ادیان زندگی هدیه خداوند است و باید در حفظ آن کوشید. پیروان مذاهب موافق اتانازی انسان نیستند. موافقان اتانازی بویژه افرادی که شخصاً در معرض آسیب قرار گرفته‌اند برای رسمیت دادن به آن کمپین می‌کنند. در مورد اتانازی حیوانات اختلافی نیست. بر عکس طرفداران حقوق حیوانات برای کاهش کشتار بیرحمانه حیوانات‌ دیگران را متقاعد می‌کنند که بشیوه مناسبی آنها را اوتانازی کنند.

اتانازی (Euthanasy) بسته بمنظور استفاده از آن معانی متفاوتی دارد. اولین کاربرد آن به «سوتونیوس» و توضیح چگونگی مرگ «امپراطور آگوستوس» بر می‌گردد که «در بازوان همسرش لیویا و بروش اتانازی که آروزی وی بود، با سرعت و بدون رنج جان داد». این کلمه برای اولین بار در دنیای پزشکی توسط فرانسیس بیکن (1626-1561) بکار رفت و منظور از آن مرگ آسان، ‌بدون درد است که در جریان آن پزشک تصمیم می‌گیرد درد فیزیکی بیمار را پایان دهد. امروزه اتانازی بمعنی «ایجاد مرگ سریع و بدون درد» در «بیمار درناک و لاعلاج» و بشیوه «عامدانه» (عاری از عنصر تصادف) است.

بیمار لاعلاج که دائماً درد می‌کشد درخواست دارد بصوت آرام بمیرد. توقف روند درمانی بیمار، ‌قطع سرم، ‌قطع اکسیژن، ‌قطع دیالیز و جدا کردن دستگاه‌های حمایتی از اندام‌های حیاتی بیمار و مصرف دوز بالای داروی مسکن روش‌های مختلف اوتانازی است. گاه پزشک با تجویز داروی خاص، ‌مقدمات آن را فراهم می‌کند و اجرای آن بعهده بیمار می‌گذارد و گاه پزشک یا پرستار رأساً داروی کشنده یا جداسازی دستگاه‌ها از بیمار را اجرا می‌کنند. در سوئد یک کلینیک بیماران لاعلاج را طی مراسم قانونی، اوتانازی می‌کند. در استرالیا اوتانازی غیرقانونی است ولی یک بیمارستان دریایی روی کشتی به آن اقدام می‌کند.

در کشور‌های مختلف، اوتانازی در انسان و حیوانات قوانین متفاوتی دارد و تابع باورهای مذهبی، سنت‌های بومی، تجربیات شخصی و فشار تشکل‌های مردم‌نهاد است. در فرانسه «شانتال سیبره» معلم 50 ساله و بازنشسته، دچار بیماری بسیار نادری شد و چهره زشتی یافت و از رئیس جمهور (سارکوزی) خواست با رضایت خود او، وی را بکشند. تومور صورت او ابتدا قوه بویایی و چشایی او را گرفت و بعد از بیرون آوردن آن بینایی‌اش از دست رفت. وی گفته بود: «حتی یک حیوان هم نباید زندگی که من دارم را تجربه کند». این بیماری در عرض 20 سال در سراسر جهان 200 قربانی داشته است.

اقسام اوتانازی

اوتانازی را بر حسب رضایت آگاهانه فرد به سه دسته «اختیاری»، «غیراختیاری» و «نااختیاری» تقسیم می‌کنند. در ادبیات پزشکی و اخلاق زیستی اختلاف است که اساساً دو روش غیراختیاری و نااختیاری را جزو اوتانازی بگذارند!

اوتانازی اختیاری. این مرگ با درخواست و رضایت بیمار انجام می‌شود. در بلژیک، ‌لوگزامبورگ و هلند، اوتانازی اختیاری فعال قانونی است. اوتانازی اختیاری غیرفعال در آمریکا مجاز است. وقتی بیمار مرگ خود را با کمک پزشک درخواست می‌کند، ‌آن را «خودکشی کمک‌شده» می‌نامند. خودکشی کمک‌شده در سویس و ایالت‌های اورگون، ‌واشنگتن، مونتانا و ورمونت آمریکا جایز است.

اوتانازی غیراختیاری. این شکل اوتانازی زمانی است که همچون افراد بیهوش یا کودکان، رضایت بیمار در دست نیست. اوتانازی کودکان در سراسر دنیا غیرقانونی است ولی در شرایط خاص در کشور هلند و تحت کنترل «پروتکل گرونینگن» عمل جنایی تلقی نمی‌شود.

اوتانازی نااختیاری. علیرغم تمایل و اراده بیمار انجام می‌گیرد. در این روش فرد قادر به امضاء رضایت‌نامه هست ولی نمی‌تواند این کار را بکند و مرگ را انتخاب نمی‌کند و یا از او سؤال نمی‌شود. این مرگ مورد مخالفت است و بر اساس قانون، جنایت شناخته می‌شود و زمانی بکار میرود که نتوان قوانین مربوط به دیگر اشکال اوتانازی را تغییر داد. هر سه نوع اوتانازی بالا را می‌توان به دو دسته «منفعل» و «فعال» تقسیم کرد. اوتانازی منفعل مستلزم کنار گذشتن درمان‌های عادی مثل آنتی‌بیوتیک ضروری برای ادامه حیات فرد می‌باشد. اوتانازی فعال مستلزم استفاده از تزریق مواد کشنده می‌باشد که مورد چالش است و بسیاری از مؤلفین آن را گمراه‌کننده و غیرمفید می‌دانند.

نمونه‌ها در انسان

در عملیات T4 در آغاز جنگ جهانی دوم تصمیم گرفتند کودکان عقب‌مانده ذهنی یا ناتوان جسمی زیر 3 سال آلمانی را بکشند. این طرح بعدها شامل افراد بزرگ‌تر شد. بیماران به اردوگاه مرگ فرستاده می‌شدند. بعدها این برنامه در اردوگاه‌های کار و بازداشتگاه‌های اسرای جنگی سرایت کرد و زندانیان بیمار را به این بهانه می‌کشتند.

پاپ ژان پل دوم بدلیل پیشرفت بیماری پارکینسون قادر به بلغ غذا نبود و حفظ حیات وی از طریق اقدامات پزشکی میسر نبود. تصاویر و فیلم‌های ویدئویی روزهای آخر عمر وی حاکی از آن است که اجازه استفاده از لوله تغذیه نداده است اگرچه در روزهای آخر لوله بینی به او وصل می‌شود. بنابراین احتمال میرود که او از این موضوع آگاه بوده و تیم پزشکی وی آگاهانه به مرگ او کمک کرده‌اند. او در آخرین کلماتش گفته بود «بگذارید بروم به خانه پدر» واتیکان مخالف این موضوع بود و مسئله را هیاهوی رسانه‌ای میدانست. پاپ بندیکت شانزدهم قبلا گفته بود «اقدامات درمانی خاص مثل تغذیه وریدی یا از طریق لوله، روش درمانی معمولی است و قطع آن اوتانازی محسوب می‌شود که گناهی نابخشودنی است».

اتانازی در سوئیس

بسیاری از بیماران لاعلاج خارجی ، با استفاده از قوانین سوئیس که در جهان آزادانه‌ترین قوانین در این خصوص را دارد، به کلینیک دیگنیتاس سوئیس مسافرت می‌کنند تا اقدام به خودکشی کنند.

دیگنیتاس فرایند کامل و نسبتاً طولانی‌ای برای خودکشی کمکی دارد، تا اطمینان حاصل کند که همه چیز به صورت قانونی است. خدمات آن‌ها برای نظارت و آماده سازی برای خودکشی 4000 یورو هزینه دارد و اگر خدماتی مانند داشتن دکتر حاضر، مدارک فوت، مدیریت و اجرای مراسم ختم/دفن را هم محسوب کنیم هزینه تا 7000 دلار بالا می‌رود.

اطلاعات تماس با دیگنیتاس در وب سایت آن‌ها www.dignitas.ch, موجود است و همچنین بروشور دیگنیتاس Dignitas brochure نیز در آنجا به صورت پی دی اف موجود است که شامل لیست قیمت‌های آن‌ها می‌باشد.

اتانازی در ایران

در قوانین اسلامی اتانازی مجاز نمی باشد.

نتیجه

برای کسانی که قادر به پرداخت مخارج دیگنیتاس نیستند اما دوست دارند در خودکشی کمکی حمایت‌های اضافی‌ای داشته باشند، خروجی بین‌المللی (www.exitinternational.net), که توسط دکتر فیلیپ نیچک تاسیس شده است می‌تواند جایگزین مناسبی باشد. سازمان خروجی بین المللی علاوه بر انتشار کتاب قرص آرامش بخش، جلسات و کارگاه‌های منظمی در ایالات متحده ، استرالیا ، کانادا و بریتانیا برگزار می‌کند. در این کارگاه‌ها با هدف قرار دادن بیماران لاعلاج، توصیه‌هایی در خصوص بهترین راه‌های دست‌یابی به خودکشی ارائه می‌شود.

 

دار زدن – دار زدن پرش کوتاه/دار زدن پرشی

گرچه دار زدن یکی از روش‌های قابل اعتماد خودکشی است، همیشه و صد درصد موثر نیست. تحقیقات نشان می‌دهند که آن‌ها 77 تا 88 درصد موثرند. البته اگر این روش به صورت صحیح انجام پذیر احتمال زیادی برای کُشندگی آن وجود دارد. دو روش اصلی برای دار زدن وجود دارد.

خودکشی با دار زدن

فهرست محتوا

انواع روش های دار زدن

1. پرش کوتاه/آویزش ساده:

در این روش دلیل مرگ معمولاً خفگی (کمبود اکسیژن) است که به دلیل وزن بدن بر روی گره به وسیله‌ی مسدود ساختن راه هوا (نای) صورت می‌گیرد انجام می‌پذیرد .همچنین مرگ ممکن است با سادگی بر اثر فشرده شدن شاهرگ های گلو یا رگ‌های زیرگلویی به وسیله‌ی مسدود کردن جریان خون از/به مغز صورت گیرد. مسدود کردن راه هوا در این صورت مسأله ای اساسی نخواهد بود.

2.دار زدن پرشی

در کشورهای غربی معمولاً اعدام‌های قضایی (با اعدام در کشورهایی مثل ایران که به صورت آویزش ساده است، اشتباه گرفته نشود) با استفاده از این روش صورت می‌گیرد، که دریچه‌ای زیر پای فرد اعدامی باز می‌شود و فرد در حدود 1.5 تا 3 متر پایین‌تر پرتاب می‌شود. نیروی پرتاب به پایین در ترکیب با موقعیت طناب ، با شدت تمام سر را به عقب پرتاب می‌کند، و در نتیجه با قطع شدن ستون فقرات منجر به ناهشیاری عمیق فوری و مرگ سریع می‌شود.

1.پرش کوتاه/آویزش ساده

این روش احتمالاً ساده‌ترین شکل دار زدن است،و اگرچه ناهشیاری نسبتاً سریع است، با این حال ممکن است فوری نباشد، و در نتیجه ممکن است روش کاملاً بدون دردی برای خودکشی هم باشد و هم نباشد. همچنین باید توجه داشت که اگر این فرایند قبل از کامل شدن قطع شود (برای مثال کسی دار زدن را بیابد و گره را شل کند) صدمه‌ی مغزی بسیار محتمل است. هرکسی که این روش را امتحان می‌کند پیشنهاد می‌شود که بخش خطرات ناموفق بودن و قابل اعتماد بودن (در آخر همین صفحه )را قبل از انجام این روش بخوانند.

چگونگی و تخمین زمان مرگ در خودکشی با دار

دار زدن پرش کوتاه :

آویزش ساده با مسدود کردن راه تامیم اکسیژن به مغز و بدن (خفگی) ، و یا فشرده شدن شریان‌ها (شاهرگی) و رگ‌ها (زیرگلویی) در گردن منجر به مرگ می‌شود. این روش به یک پرش کوچک نیاز دارد یا اصولاً به هیچ پرشی نیاز ندارد، چرا که مرگ به سادگی به خاطر مسدود شدن نای یا جریان خون صورت می‌پذیرد. در حقیقت پرش کوچک‌تر در این روش مناسب‌تر است زیرا فشار کمتری به عضلات گردن وارد می‌کند.

تخمین زمان مرگ

اگر راه هوا به کلی بسته شود و آویزش کامل نیز بدست آمد (یعنی پا کاملاً از کف زمین جدا باشد)، این روش محتملاً حداقل در ابتدا بسیار دردآور خواهد بود.چرا که فرد برای هوا دست و پا میزند و علیه فشرده شدن طناب و علیه وزن بدن خود تقلا می‌کند.کلارک تخمین 1 تا 3 دقیقه را برای زمانی که ناهشیاری صورت پذیرد و مرگ کامل را در حدود 20 دقیقه تخمین میزند.

هشدار

بعضی از اوقات ممکن است که پس از دار زدن پرش کوتاه/آویزش ساده اگر فرد قبل از مرگ یافته شود ،بتوان فرد را احیای مجدد کرد. کسانی که از دار زدن نجات پیدا کرده‌اند توصیف کرده‌اند که درد پس از مدتی کاهش پیدا می‌کند و زمانی که به ناهشیاری می‌روند نورهای سفیدی دیده می‌شدند .

بعضی از توجهات اساسی در دار زدن پرش کوتاه این‌ها هستند:

گره زدن طناب دار

1. موقعیت گره. بر اساس مطلبی در روش‌های جایگزین خودکشی، گره باید پشت سر شما قرار گیرد. استون عنوان می‌کند که مهم است که گره در بالا و در پشت سر قرار گیرد.هردو قبول دارند که گره باید با افزایش فشار اعمال شده محکم‌تر شود. موقعیت گره احتمالاً به این بستگی دارد که شما می‌خواهید چگونه آویزان بودن دست یابید (به شماره‌ی 4 در ذیل مراجعه شود). مسألۀ مهم این است که طناب هنگام آویزان شدن سفت شود.
2. گره. یک گره کمندی برای این کار کافی باید باشد. برای اطلاعات بیشتر در خصوص گره‌ها به این سایت (به زبان انگلیسی) مراجعه کنید و توجه داشته باشید که گره اعدام (The Hangman’s Knot) در این روش کارساز نیست . مهم است که گره به سادگی وقتی فشار به کمند وارد می‌شود سفت‌تر شود.

3. اتصال طرف دیگر طناب. باید به چیزی محکم که نشکند و حرکت نکند باشد. طناب باید محکم گره بخورد تا گره به سادگی باز نشود.

4. آویزان شدن:

لازم است طناب به گونه‌ای آرایش یابد که حول گردن سفت شود. طناب می‌تواند روی یک آویز، یا روی تیرک آویزان شود و بعد به جای دیگری محکم بسته شود.طناب به سادگی می‌تواند به دستگیره‌ی در بسته شود و از بالای در یا نرده آویزان شود. در فیلم‌ها افرادی دیده می‌شوند که روی صندلی می‌ایستند و سپس صندلی را از زیر پایشان می‌کشند، این کار ضروری نیست.

5. امتحان کردن طناب:

بدن در حالت ناهشیار به اطراف دست و پا میزند و تقلا می‌کند. مهم است که طناب حول گردن تا زمان مرگ سفت باقی بماند، و تخمین زده می‌شود که مرگ در حدود 20 دقیقه به طول می‌انجامد. اگر آویزان ماندن کامل مد نظر باشد ، مهم است که اطمینان حاصل شود که طناب در حالی که بدن تقلا می‌کند حالت آویزان بودن را حفظ کند. به خاطر بسپارید بدن خصوصاً وقتی در حالت هشیار باشد، اگر راه هوا مسدود شود هر کاری می‌کند تا دوباره بتواند نفس بکشد، و این شامل چنگ زدن به طناب و کوبیدن خود به اطراف می‌شود.

توصیه ها

6. در نظر بگیرید که در جایی که طناب به گردن برخورد می‌کند چیزی بین آن‌ها بگذارید تا طناب پوست را نبرد.پیشنهاد می‌شود یک لفاف پارچه‌ای برای این کار استفاده شود. به همین دلیل بهتر است که از چیزهایی مانند سیم برق یا سیم‌های فلزی برای دار زدن به عنوان طناب استفاده نشود. مشخصاً لفاف نباید آنقدر کلفت باشد که از سفت شدن طناب برای فشرده کردن راه هوا یا شریان‌های خونی ممانعت به عمل آورد. فقط آنقدر باشد که از بریده شدن گلو جلوگیری کند. یک حوله‌ی نازک برای این کار مناسب است.
7. مطمئن شوید که هیچ وقفه‌ای در کار ایجاد نشود. به خاطر داشته باشید که بدن در حین ناهشیاری خود را به اطراف می‌کوبد و این امر می‌تواند توجه دیگران را به خود جلب کند. قطع شدن این روش قبل از تکمیل می‌تواند منجر به صدمات مغزی شود که باید از آن اجتناب کرد.

نتیجه

هرکس که این روش را به عنوان روشی برای خودکشی انتخاب می‌کند پیشنهاد می‌شود بخش خطرات ناموفق بودن و قابل اعتماد بودن در آخر همین صفحه و همچنین بخش کمکم کنید را قبل از اقدام بخواند.

2.دار زدن پرشی

هدف این نوع دار زدن ایجاد مرگ سریع و تقریباً بدون درد (احتمالاً برای یک ثانیه)، به واسطه‌ی شکستگی/دررفتگی مهره‌های بالایی گردن است، که ستون فقرات را خرد یا جدا می‌کند و منجر به ناهشیاری فوری (در چند میلی ثانیه) می‌شود.علت مرگ خفگی است، که در حین اغما صورت می‌گیرد. گزارش کلارک تخمین میزند که مرگ تقریباً در 6 دقیقه و مرگ کامل بدنی معمولاً در 10الی 15 دقیقه رخ می‌دهد. او همچنین اشاره می‌کند که این زمان بسیار متغیر است، و گزارشات رسمی از 3 تا 25 دقیقه را برای مرگ اعلام کرده‌اند. بعضی حرکات جزئی اندام‌ها و بدن ممکن گاهاً رخ دهد اما این‌ها معمولاً به خاطر رفلکس‌های ستون فقرات است.

گزارشات

گفته می‌شود دار زدن پرشی با ایجاد خرد شدن یا جدا شدن ستون فقرات نسبتاً بدون درد است . به هر حال ، به خاطر تدارکاتی که این روش احتیاج دارد تا موثر باشد از دار زدن پرش کوتاه کمتر محبوب و معمول است.

توجهاتی که در دار زدن پرشی باید مد نظر قرار گیرد این‌ها هستند:

1. طناب قوی که کش نیاید. برای مثال طناب کناف یا مانیل، که می‌تواند در حدود 400 کیلوگرم فشار را تحمل کند و آن قدر بلند باشد به چیزی محکم وصل شود و بتواند پرش لازم را جوابگو باشد (مراجعه شود به ذیل). کلارک عنوان می‌کند که در کشورهایی که هنوز اعدام را اجرا می‌کنند، یک حلقه‌ی فلزی در طناب در محل گره تعبیه می‌شود تا گره راحت‌تر جابجا شود و منجر به مرگ سریع‌تر شود (گرچه چندان ضروری به نظر نمی‌رسد). او عنوان می‌کند که یک طناب کنفی با 4 متر طول و قطر 20 میلی‌متری معمولاً برای این کار استفاده می‌شود . استون قطر 25 میلی‌متری را پیشنهاد می‌کند.

2. موقعیت گره:

گرچه نوع گره تا آنجا که شل نشود چندان مهم نیست، با این حال مهم است که گره پایین فک قرار گیرد. شاید خوب باشد که امتحان شود اگر گره کشیده شود چه اتفاقی می‌افتد، تا اطمینان حاصل شود که تا جای ممکن مستقیماً زیر چانه سفت شود. این بدین معناست که موقعیت اولیه‌ی گره (گره در ابتدا نباید سفت باشد) کمی رو به جانب باشد تا هنگامی که کشیده شد در مرکز قرار گیرد. هدف این گره کمک به پرتاب کردن سر به عقب و در نتیجه خورد کردن ستون فقرات است. کلارک عنوان می‌کند که گره اعدام که در آمریکا استفاده می‌شد به هدف این منظور زده می‌شد ، اگرچه در بریتانیا و مستعمراتش گره ساده‌ی کمندی ( The Simple Noose ) استفاده می‌شد.

 

آموزش گره زدن طناب دار

گره زدن طناب دار

برای اطلاعات بیشتر در خصوص گره‌ها به این سایت  مراجعه کنید.

3. اتصال سر دیگر طناب:

باید به چیزی محکم باشد که شکسته نشود یا در اثر فشار پرش بدن جابجا نشود. طناب باید محکم گره زده شود تا گره شل یا باز نشود.
4. پرش. در صورت ایده آل پرش باید به صورت قائم باشد. پرش در حال دویدن به جلو موقعیت گره را تغییر می‌دهد و در نتیجه گاهاً نمی‌تواند ستون فقرات را خورد کند. مرگ همچنان محتمل است، اما خفگی در این حالت بسیار دردناک‌تر است. طول لازم طناب بر اساس وزن متغیر می‌باشد. جدول ذیل در سال 1892 و مجدداً با کمی بازبینی در سال 1913 توسط دولت بریتانیا برای اعدام در نظر گرفته شده است. کلارک گزارش می‌دهد که این جدول هنوز هم در سنگاپور و مالزی مورد استفاده قرار می‌گیرد. وزن زندانی شامل وزن بدن، لباس‌ها و … در روز قبل از اعدام می‌باشد.

جدول

وزن زندانی (پوند) طول پرش بر اساس فوت و اینچ
118 & under 8′ 6″
120 8′ 4″
125 8′ 0″
130 7′ 8″
135 7′ 5″
140 7′ 2″
145 6′ 11″
150 6′ 8″
155 6′ 5″
160 6′ 3″
165 6′ 1″
170 5′ 10″
175 5′ 8″
180 5′ 7″
185 5′ 5″
190 5′ 3″
195 5′ 2″
200 & over 5′ 0″

نظر کلارک

کلارک عنوان می‌کند که از سال 1939 به بعد معمولاً 30 سانتی‌متر دیگر به این ارقام اضافه شده است.
اطلاعات بیشتر در خصوص دار زدن پرشی به همراه تصاویری که خوانندگان ممکن است آن‌ها را تصاویری تکان دهنده از اعدام و دار زدن بیابند را می‌تواند در اینجا (به انگلیسی) یافت.
باید توجه داشت که گرچه گزارش شده است که این روش اگر به طور صحیح انجام شود منجر به ایجاد ناهشیاری فوری می‌شود، عناصری که به وسیله‌ی آن‌ها می‌توان از این امر مطمئن شد چندان واضح نیستند.

خطرات ناموفق بودن و قابل اعتماد بودن

گرچه دار زدن اگر به طور صحیح انجام پذیرد روش نسبتاً قابل اعتمادی است، چیزهایی وجود دارند که ممکن است اشتباه از کار در بیایند، و بسیاری از این‌ها می‌توانند منجر به صدمه‌ی مغزی دائمی شوند. پس با دقت بخوانید چرا که از تمامی آن‌ها باید اجتناب کرد:

موارد قابل ذکر

1. پاره شدن طناب. اگر این اتفاق قبل از شروع مرگ بیافتد ، احتمال زیادی وجود دارد که صدمه‌ی مغزی ایجاد شود (مگر اینکه طناب پس از اقدام به خودکشی خیلی زود پاره شود). توجه داشته باشید که بدن هم در حالت هشیار و هم در حالت ناهشیار خود را به اطراف می‌کوبد (تقلا می‌کند) که این امر ممکن است شانس پاره شدن طناب را افزایش دهد.
2. پیدا شدن قبل از شروع مرگ. عوارض این امر مانند شماره‌ی 1 است.

3. در دار زدن پرشی:

اگر پرش به اندازه‌ی کافی نباشد تا گردن را بشکند، این امر منجر به آویزان ماندن ناخوشایند در حالی که فشار زیادی به گردن وارد می‌شود، می‌شود.
4. در دار زدن پرشی اگر جریان خون به مغز و بالعکس فقط تا حدودی مسدود شود، این امر شروع ناهشیاری و مرگ را به تأخیر می‌اندازد، و احتمالاً با مسدود کردن راه هوا مرگ را ناخوشایند می‌سازد. درست گره زدن طناب برای اجتناب از این امر ضروری است.

5. در دار زدن پرش کوتاه/آویزش ساده:

علاوه بر صدمه‌ی مغزی، احتمال صدمه‌ی قلبی یا ریوی نیز وجود دارد.
این روش اگر درست اجرا شود، احتمال مرگ بسیار زیاد است. این روش برای ژست خودکشی گرفتن کاملاً نامناسب است.

دیگران چه می‌یابند؟

در نظر اول اگرچه شاید واضح باشد اما، آنکه جسد را اول می‌یابند با صحنه‌ی دل‌خراش آویزان ماندن جسد در هوا مواجه می‌شود. گردن به شدت کبود خواهد شد و جای طناب روی گردن خواهد بود. کلارک عنوان می‌کند که ممکن است در بعضی موارد ریزش ادرار و مدفوع وجود داشته باشد چرا که عضلات تنگ کننده( اسفنکتر) به خاطر کمبود اکسیژن شل می‌شوند. باز شدن عضلات تنگ کننده به علت آزاد شدن آدرنالین که در مواقع ترس شدید معمول است رخ می‌دهد.

ظاهر

اینکه صورت به چه شکل خواهد بود، بستگی به تأثیر طناب بر شریان‌های خونی و نای دارد. رنگ چهره ممکن است سفید، یا آبی شود به خاطر عدم وجود اکسیژن. اگر طناب رگ زیرگلویی را ببندد اما شاهرگ را نبندد احتمالاً چهره ورم کرده و آبی رنگ می‌شود. زبان نیز به همین علت ممکن است ورم کند و از دهان بیرون بیاید. در حالی که چهره ورم می‌کند، محتملاً کمی لکه‌های خونی در چهره و چشم‌ها به خاطر پاره شدن مویرگ‌های خونی ایجاد می‌شود.

در صورتی که این روش خودکشی مورد نظر شما است، قبل از آن حتما بخش کمکم کنید و امروز زنده ماندن را مطالعه کنید