Tag Archive: کتابچهٔ راهنمای خودکشی آسان

کتابچهٔ راهنمای خودکشی آسان (The Peaceful Pill Handbook) نوشته دکتر فیلیپ نیچک و فیونا استوارت.
کتابچهٔ راهنمای خودکشی آسان
فیلیپ نیچک(به انگلیسی Philip Nitschke؛ متولد ۸ آگوست ۱۹۴۷) نویسنده، انسان گرا و پزشکی استرالیایی است که سازمانی تحت عنوان “خروج جهانی” را در حمایت از اوتانازیبنیان‌گذاری کرده است. وی با برگزاری کمپینهایی موفق شد تا اتانازی را در قلمرو شمالی (استرالیا) قانونی کند و قبل از آنکه این قانون توسط دولت نقض شود، توانست به چهار نفر در انجام عمل هومرگ یاری بدهد. او عقیده دارد اولین پزشک در دنیاست که عمل تزریق کشنده را به صورت قانونی و داوطلبانه به اجرا گذاشته است. نیچک از این که خود و گروهش دائماً توسط مسئولین مورد اذیت و آزار قرار می‌گیرد، ناراضی است. وی همچنین نظریات متناقض شخصی خود در رابطه با خودکشی کمکی و اثر دین در تضاد و تقابل با این امر را به رشته تحریر درآورده است.

کتابچه راهنمای خودکشی آسان

کتاب ها: خروج نهایی/کتابچه راهنمای خودکشی آسان

بسیاری از مطالب این سایت از این دو کتاب ترجمه شده است.

کتاب خروج نهایی

کتاب خروج نهایی ( آموزش روش های خودکشی ) یا راهکارهای رهایی از خود و خودکشی کمکی با هدف مرگ ( final exit ) نوشته درک همفری.

دِرِک هَمفری (به انگلیسی: Derek Humphry) (زاده ۲۹ آوریل ۱۹۳۰)، نویسنده و روزنامه نگار آمریکایی است که در سال ۱۹۸۰ هملاک سوسایتی را بنیان‌گذاری نمود. وی همچنین مدیر سابق فدراسیون جهانی حق مردن نیز بود که هر دو این سازمان‌ها در زمینه اتانازی داوطلبانه فعالیت دارند.

وی کتاب‌هایی همچون راه جین (زندگی نامه همسرش) و خروج نهایی (آموزش روش‌ های خودکشی) را به رشته تحریر در آورده است. همفری مدیر سازمان‌های خروج نهایی و نیز سازمان تحقیق و برنامه ریزی برای اتانازی می‌باشد. وی در جانکشن سیتی، اورگن زندگی می‌کند.

کتاب خروج نهایی

کتاب خروج نهایی

دانلود و مطالعه کتاب خروج نهایی به زبان انگلیسی

بخشی از پیشگفتار کتاب خروج نهایی

مردن همیشه آسان نیست، حتی زمانی که شخص به‌طور مرگ‌آوری مریض و طالب مرگی سریع باشد. ما آن‌قدر توسط  مرگ‌های سریع، اغلب بدون خون و همیشه سریع فیلم‌ها و تولیدات صنعت تلویزیون شستشوی مغزی داده‌شده‌ایم که  مجموع درک ما از فرایند مرگ بسیار بهداشتی و شسته‌رفته شده است. خواه با شلیک گلوله یا توسط بیماری، بازیگر فقط غلتی می‌خورد و این یعنی پایان. ما آن‌قدر می‌خواهیم باور داشته باشیم که این فرایند شسته‌رفته حقیقت دارد که به خودمان اجازه نمی‌دهیم این فرایند را مورد سؤال قرار بدهیم.

بدبختانه  من یک‌بار شاهد مردی دریکی از خیابان‌های لس‌آنجلس بودم که به سرش شلیک کرده بود. اگرچه حتی از لحظه‌ای که گلوله وارد سرش شده بود محکوم‌به فنا بود ،اما هنوز می‌توانست فریاد بزند،

“تو چه‌کار کردی؟”

قبل از سقوطش به درون جوی آب، دیدن آخرین لحظات زندگی‌اش دردآور  بود. این چیزی نیست که برای تماشا از تلویزیون و پرده سینما به شما اجازه داده شود .

در مدت سی سال از تجربه من درزمینهٔ ی حق مردن  خبرهای زیادی از مرگ‌های بدون درد و سریع، کاملاً آرام، همراه با عشق و همچنین خبرهایی نه‌چندان خوب که با تأخیر مرگ ،رنجیدن همراه بیمار، و حتی شکست کامل روند توصیف‌شده‌اند شنیده‌ام. گاهی اوقات بیمارانی که مشتاق مردن‌اند تا از رنج‌های آینده دوری کنند چند روز پس از عملی کردن نیتشان با رنج فراوان بهوش می‌آیند اما  متأسفانه نه در بخش روانی بیمارستان محله نشان.

چه چیزهایی انتخاب یک “مرگ خوب” را از یک مرگ بد جدا می‌کند؟

تقریباً همیشه، بر اساس تجزیه‌وتحلیل‌ها، فاکتورهایی چون مقدار برنامه‌ریزی، توجه به جزئیات  و کیفیت کمک در انجام خودکشی، همه این‌ها برای پایان دادن مناسب و درخور به زندگی حیاتی است.

این معیارهای دقیق باید توسط کسی که اقدام می‌کند (چه خود شخص و چه پزشک کمک‌کننده در خودکشی) پذیرفته و رعایت شود.

خواه‌ناخواه شتاب دادن به مرگ یک فرد در حال فوت بستگی  به رنج غیرقابل‌تحمل فرد در حال مرگ ،وجدان فرد کمک‌کننده و احساسات دیگر افراد درگیر دارد. اگر خواننده این کتاب عمیقاً مذهبی است و تمام راهنمایی‌ها را از الوهیت دریافت می‌کند پس ادامه مطالعه کتاب بی‌معنا است.

از همه‌کسانی که هر نوع اوتانازی را ازنظر اخلاقی متناقض می‌بینند می‌خواهم که آستانه تحمل و فهم خود را از احساسات کسانی که می‌خواهند حق انتخاب سرنوشت بدنشان را در جامعه آزاد داشته باشند بالا ببرند.

این کتاب در ده سال اول انتشارش گاهی توسط افرادی که عمیقاً افسرده و ازنظر روانی بیمار بوده‌اند استفاده‌شده است که قصد من نبود. از این سوءاستفاده متأسفم اما نمی‌توانم در مورد پدیده خودکشی که بین انسان‌ها همیشه شایع است  کاری کنم.

بعضی از ما فاقد بنیان‌های فکری  و احساسی برای مقابله با مشکلات واقعی و یا خیالی یک‌عمر زندگی هستند و انتخاب می‌کنند که بمیرند.

همیشه خودویرانگری جسمی یک شخص، باعث هدر دادن غم‌انگیز زندگی و رنجاندن بازماندگان می‌شود اما زندگی یک مسئولیت فردی است. هرکداممان باید برای خود تصمیم بگیرد.

خوشبختانه تنها بخش کوچکی از جامعه آمریکا مرتکب خودکشی می‌شوند. نزدیک ۳۱۰۰۰ نفر از ۲۲۵۰۰۰۰ نفر فوتی در سال به علت خودکشی می‌میرند. این آمار از زمان انتشار کتاب تغییری نکرده است اما اتفاقی که افتاده است این است که بعضی از افرادی که مرتکب خودکشی شده‌اند از روش‌های خودکشی‌ای که برای بیماران لاعلاج در این کتاب پیشنهادشده استفاده کرده‌اند. اگر این به این معنا باشد که این افراد بخصوص که از بیماری روانی رنج می‌بردند با روشی کم‌تر خشونت‌آمیز و شوکه کننده مرده‌اند پس من می‌توانم با آن کنار بیایم.

من از تمام کسانی که به فکر استفاده از این کتاب برای فرار از کلینیک‌های افسردگی و بیماری‌های روانی هستند تقاضا دارم ابتدا به دنبال کمک‌های دارویی و مشاوره باشند.

من فکر نمی‌کنم برای تأسیس موسسه خودکشیِ کمکیِ پزشکی آن‌هم به دلایل روانی ، به‌اندازه کافی از ذهن و روان انسان بدانیم هرچند در چندین مورد در هلند این اجازه داده‌شده و من شنیدم که دیگران در موردش بحث می‌کنند.

در ذهن من شکی نیست که بعضی از فرم‌های بیماری روانی مانند سرطانی لاعلاج ،شکنجه وحشتناکی است و من دوستانی داشتم که برای اثبات این مسئله با دستان خود ،خود را کشتند.شاید راه فرار از رنج و دردشان  یا بهتر از آن درمانشان در این قرن اتفاق بیافتد.

مبارزه من از سال ۱۹۷۶ برای کسانی که می‌خواهند به رنجشان در آخرین مراحل بیماری کشنده‌شان  پایان دهند ، یا کسانی با بیماری لاعلاج که از عوارض دنباله‌دار و درد غیرقابل تسکین رنج می‌برند، آغاز شد. درخواست اوتانازی باید در مورد افرادی داوطلب با دلایل منطقی برای مرگ، چندین بار درخواستشان را تکرار کنند و این عمل باید  در حضور شاهد و یا شاهدان و مستندسازی شده باشد.

هنگامی‌که خروج نهایی برای اولین بار در اوایل سال 1991 منتشر شد، توسط رسانه‌ها، منتقدان، اخلاق‌گراها،همه کاملاً نادیده گرفته شد. چند صد نسخه رایگان بین آن‌ها توزیع شد اما «سندرم قدیمی انکار مرگ » در همه‌جا حاکم بود.

حدود ده هزار نفر اعضای باشعورتر انجمن هملوک که من آن را در سال 1980 بنیان گذاشتم در همان زمان کتاب را خریداری کردند.

در نیمه دوم سال مقاله  محکوم کننده در وال‌استریت ژورنال انتشار پیدا کرد که به تبعش رسانه‌ها یک موضوع داغ پیدا کرده بودند.نتیجه فروش بالای کتاب و قرارگیری در لیست ده کتاب پرفروش نیویورک‌تایمز.آن پاییز مردم در مورد کتاب بسیار صحبت می‌کردند و ناشران از اینکه کتابی که راهنمایی‌های خودکشی می‌دهد اقندر تقاضا داشته باشد تعجب کرده بودند. چه اتفاقی برای آمریکا افتاده است؟

جواب ساده این سؤال احتمالاً در واکنش من به مجری برنامه‌ی نایت لاین باربارا بود که از من پرسید:

چرا پرفروش‌ترین کتاب آقای هامفری؟

جواب من این بود:

به خاطر اینکه همه می‌میرند و  اکثریت ،اگرچه در خلوت خود، کنجکاوند بدانند مرگ به چه طرقی صورت می‌گیرد.آن‌ها در این کتاب به دنبال گزینه‌های احتمالی هستند.

جواب دیگری که برای من قابل‌اعتنا است از فردی می‌آید که می‌خواست کتابش را برایش امضا کنم :

این کتاب بهترین بیمه در مقابل مرگ بد است که تابه‌حال خریده‌ام.

درآمد حاصله از فروش این کتاب در خدمات شهروندی و سازمان‌های اوتانازی استفاده می‌شود.

مخالفان اوتانازی مکرراً ادعا می‌کنند شتاب بخشیدن به مرگ، بیمار و خانواده را از رابطه‌ی عاشقانه، صمیمیت و آرامش مرگ طبیعی محروم می‌کند.آن‌ها این ادعا را در نادانی محض از شرایط مرگ انتخابی که میتواند، غالبا با به این‌گونه است، که مانند مرگ طبیعی شاملان احساسات باشد بلکه بیشتر! چراکه فرد در حال مرگ می‌تواند بگوید که این‌زمانی هست که من می‌میرم.از میان پذیرش صادقانه اجتناب‌ناپذیر بودن مرگ و ترتیب زمان اتفاقش ،خانواده و دوستان می‌توانند آزادانه آخرین خداحافظی‌ها و تشکرها را کنند.


کتابچهٔ راهنمای خودکشی آسان

کتابچهٔ راهنمای خودکشی آسان (The Peaceful Pill Handbook) نوشته دکتر فیلیپ نیچک و فیونا استوارت.

فیلیپ نیچک(به انگلیسی Philip Nitschke؛ متولد ۸ آگوست ۱۹۴۷) نویسنده، انسان گرا و پزشکی استرالیایی است که سازمانی تحت عنوان “خروج جهانی” را در حمایت از اوتانازی بنیان‌گذاری کرده است. وی با برگزاری کمپینهایی موفق شد تا اتانازی را در قلمرو شمالی (استرالیا) قانونی کند و قبل از آنکه این قانون توسط دولت نقض شود، توانست به چهار نفر در انجام عمل هومرگ یاری بدهد. او عقیده دارد اولین پزشک در دنیاست که عمل تزریق کشنده را به صورت قانونی و داوطلبانه به اجرا گذاشته است. نیچک از این که خود و گروهش دائماً توسط مسئولین مورد اذیت و آزار قرار می‌گیرد، ناراضی است. وی همچنین نظریات متناقض شخصی خود در رابطه با خودکشی کمکی و اثر دین در تضاد و تقابل با این امر را به رشته تحریر درآورده است.

کتابچه راهنمای خودکشی آسان

کتابچه راهنمای خودکشی آسان

دانلود و مطالعه کتابچه راهنمای خودکشی آسان به زبان انگلیسی

کیسه پلاستیکی و گاز / کیسه خودکشی

بنا به انجمن اتانازی آمریکا روش کیسه پلاستیکی و گاز یکی از قابل اعتمادترین و کم دردترین روش خودکشی (خودکشی بدون درد و خونریزی) است.که در آن به جای ترکیب داروها با کیسه پلاستیکی ، میتوان با استفاده از گاز ناهشیاری را ایجاد کرد.

در روش کیسه پلاستیکی و گاز ، کیسه پلاستیکی (کیسه خودکشی) با گاز نجیب پر می‌شود، تا به جای استنشاق اکسیژن،در عوض گاز مورد نظر تنفس شود. روش کیسه پلاستیکی و گاز با تمایل ناخودآگاه بدن برای نفس کشیدن مشکلی ایجاد نمی‌کند(احساس خفگی به وجود نمی‌آید)، زیرا گاز تنفس شده اکسیژن ندارد و فاقد دی‌اکسیدکربن است.

کیسه پلاستیکی و گاز , کیسه خروج

فهرست محتوا

 

یک روش سریع‌تر: گازهای نجیب

ایده این روش در آمریکای شمالی برای بیمار لاعلاجی که قانونا حق پایان پادن به زندگی خود را داشت با تنفس گاز نجیب عملی  شد. در روش خودکشی با کیسه خروج و گاز نجیب استفاده از داروها یا مراقب پزشکی لازم نیست و وسایل این روش ساده و غیرپزشکی است.

اکنون‌که انواع باربیتورات های کشنده در اکثر کشورها ممنوع و توسط هیچ شرکتی تولید نمی‌شود و از طرفی بیشتر کشورها حق مردن باعزت را به رسمیت نمی‌شناسند روش گاز نجیب و کیسه خروج روش جایگزین مناسبی است.

روش‌ها جدید برای پایان دادن به زندگی اولین بار در اجلاس در سال 1999 در واشنگتن گروه Nuteck مطرح شد.در این اجلاس اعضای سازمان‌های حق مردن آمریکا،کانادا،استرالیا،فرانسه و آلمان حضور داشتند.

برای دهه‌ها کسانی که حامی اوتانازی بودند از دستگاهی برای پایان دادن آرام زندگی با گازهای نجیب یا تجهیزات غواصی کرده‌اند. همه داروها جز باربیتورات های کشنده برای اوتانازی اصلاً مناسب نیستند.pavulon  ، پتاسیم وپنتوتال(نسدونال ) داروهای بسیار کشنده‌ای می‌باشند اما این داروها تنها با تزریق مستقیم داخل وریدی اثرگذار هستند که بسیاری از تزریق به خود ناتوان‌اند و تزریق توسط شخص دیگر در بسیاری از کشورها قتل محسوب می‌شود که این شرایط باعث شده است روش کیسه پلاستیکی و گاز به‌عنوان جایگزین مناسبی برای این روش‌ها مطرح شود.

 گازهای نجیب

روش کیسه پلاستیکی و گاز نجیب از زمان شرح آن در سال 1991 در کتاب خروج نهایی شناخته‌شده است. کسانی که نمی‌توانند به خودکشی کمکی توسط شخص دیگر یا به داروی پنتوباربیتال دسترسی داشته باشند ، اما هنوز در آرزوی مرگ بدون درد و سریع هستند روش کیسه خروج مناسب‌ترین روش است. شاید این روش به دلیل وجود کیسه روی سر زیبا به نظر نیاید اما بشدت مؤثر است.

با محروم کردن بدن از اکسیژن از طریق این تکنیک  حدود ده دقیقه طول می‌کشد تا مرگ حاصل شود.استفاده از قرص‌های خواب‌آور و آرامش قبل از انجام دادن این روش توصیه می‌شود اما الزامی نیست. استفاده از داروهای آرام‌بخش تنها برای کاهش استرس است.

روش کیسه خروج توسط افراد زیادی که مبتلابه بیماری لاعلاج بوده‌اند ، استفاده‌شده است. به یاد داشته باشید که قرص‌های آرام‌بخش تنها برای در آسودگی طی شدن این روند استفاده می‌شود و کشنده نیستند

زمان بیهوش شدن در روش کیسه خروج و گاز نجیب کمتر از ۲۰ ثانیه هست و مرگ نهایتاً در کمتر از ده دقیقه حاصل می‌شود.

به‌طور خلاصه این روش باعث می‌شود هلیوم با اکسیژن خون رقابت کرده و اکسیژن را از بدن بیرون براند و کمبود اکسیژن در مغز باعث می‌شود مرگ بدون درد در کمتر از چند دقیقه اتفاق بیفتد.

هلیوم گاز نجیبی است که نه قابلیت اشتعال دارد و نه انفجار، گازی است بی‌بو که برای تنفس آسان است.

در مواردی نادر دیده‌شده است که فرد در حال مرگ و بیهوش  براثر استنشاق گاز هلیوم از کیسه دچار لرزش‌های کوتاه بدن می‌شوند.می‌توان از این لرزش‌ها با مصرف دو عدد قرص والیوم و یا نیروتونین یک ساعت قبل از آن می توان جلوگیری کرد.

اما به‌هرحال برای انجام این روش خودکشی بدون درد و سریع استفاده از این داروها ضرورتی ندارد و مصرفشان به عهده شخص هست.

نحوه قرار گرفتن بدن در حین انجام روش کیسه خروج و گاز نجیب

برای راحت لم دادن در این روش بهتر است از مبل راحتی و یا تخت خواب مناسب استفاده شود.

توصیه می‌شود قبل از انجام این روش حتماً مثانه را خالی کرده تا از عوارض انقباض‌های غیرارادی بدن پس از مرگ جلوگیری کرد هرچند دفع ادرار و مدفوع معمولاً  پس از مرگ‌های ناگهانی و خشن رخ می‌دهد و نه در روش های بدون درد و آرامی مثل هلیوم و پنتوباربیتال.

برگرفته از کتاب خروج نهایی

 

عدم احساس خفگی در روش کیسه پلاستیکی و گاز

از آنجا که گاز به صورت دم تنفس شده اکسیژن ندارد، آنچه بازدم می‌شود نیز کربن دی اکسید ندارد. این مسأله مشکل تنفس در هوایی با کربن دی اکسید بالا را وقتی که بدن شروع به هشدار شدن می‌کند مرتفع می‌سازد.

تخمین زمان مرگ در روش کیسه خودکشی

بر اساس گفته‌های نیچک و استوارت و همچنین سایت Alt Suicide، نفس کشیدن در گاز بدون اکسیژن می‌تواند در چند ثانیه ایجاد ناهشیاری کند.یافتن تخمین‌ها برای زمان مرگ با کیسه پلاستیکی و گاز چندان آسان نیست، اگر به نظر می‌رسد در کل کمتر از 10 دقیقه باشد. نیچک و استوارت عنوان می‌کنند که 10 دقیقه گاز بسی بیش از اندازه‌ی کافی برای اطمینان از مرگ است. مرگ کاملا بی درد می باشد، گرچه قبل از شروع ناهشیاری ، اضطراب کوتاه مدتی به خاطر فهم اینکه بدن در هوا تنفس نمی‌کند به وجود خواهد آمد. جسد در صورت کشف چنین به نظر می‌آید مرگ آرام داشته است.

گاز های مناسب با روش کیسه خودکشی

گازهای بی بو، بی طعم، و غیر سوز آور برای این روش ( کیسه پلاستیکی وگاز ) گازهای مناسبی هستند. هلیوم، آرگون و نیتروژن برای این روش واجد شرایط هستند، و برای خرید نسبتاً آسان هستند.

هرگز بدون بررسی برای خرید گاز اقدام نکنید چرا که خلوص گازها در ایران مورد اطمینان نیست و در بسیاری از موارد تست شده توسط کروماتوگرافی حجم زیادی از گاز پر شده هیدروژن بوده است زیرا مصارف عمده این گاز در بازار ایران برای پر کردن بادکنک می باشد.

توضیح دکتر همفری درمورد کیسه خروج

مراحل خودکشی با کیسه خودکشی

مراحل خودکشی با گاز هلیوم یا نیتروژن بدین ترتیب هستند: رد کردن یک لوله از کپسول گاز به کیسه، پر کردن کیسه با گاز، به صورت کامل نفس را بیرون دادن (مهم)، سپس قرار دادن کیسه‌ی خالی از اکسیژن و پر شده از گاز در حول سر، اطمینان از اینکه کیسه حول گردن با استفاده از کِش بدون فشار دور گردن قرار گرفته باشد. لوله‌ی ورودی از کپسول گاز باید مدام درون کیسه گاز را جریان دهد از جمع شدن گاز در کیسه اطمینان حاصل شود، و جریان مداوم گاز می‌تواند برای اطمینان از اینکه گاز با سرعت خوبی جریان می‌یابد مفید باشد.

شیوه تنفس در روش کیسه خودکشی

چند تنفس عمیق دم و باز دم تمام آن چیزی است که برای ایجاد ناهشیاری لازم است (اگرچه ممکن است تا دو دقیقه به طول انجامد)، و متعاقباً مرگ در حدود 5 دقیقه رخ می‌دهد، اگرچه ممکن است تا حتی 10 دقیقه نیز به طول انجامد.

یک کپسول 250 لیتری از هلیوم باید برای دست‌یابی به این روش ( کیسه پلاستیکی وگاز ) کافی باشد، گرچه کپسول بزرگ‌تر در حدود 420 لیتری برای این کار بهتر است (مثلاً یک کپسول 5 لیتری گاز هلیوم با فشار 100 بار (500 لیتر گاز هلیوم) برای این کار مناسب است).

همچنین متصل کردن دو کپسول به یکدیگر نیز قابل اجراست اما پیچیدگی‌های فنی خاصی دارد و احتمال عدم موفقیت را بالا می‌برد.این روش برای خودکشی آسان مناسب است.

روش های آلترناتیو

همچنین ممکن است که از یک چادر مسافرتی که قابل پلمپ شدن باشد استفاده کرد. در حالت ایده آل باید تمام هوای داخل آن را خالی کرد ، از خالی شدن هوا قبل از پلمپ چادر اطمینان حاصل کرد، سپس چادر را با گاز هلیوم ، آرگون یا نیتروژن پر کرد. به هر صورت این روش(چادر مسافرتی) به استفاده از گاز بیشتری احتیاج دارد، و به نظر می‌رسد چندان در نوشتجات مربوط به خودکشی و تالار گفتمان‌ها به عنوان یک روش انجام این شیوه‌ی خودکشی مورد بحث قرار نگرفته باشد.

تهیه لوازم خودکشی با روش کیسه خودکشی

نیچک و استوارت در کتابشان به نام کتابچه‌ی قرص آرامش‌بخش ، با توضیحات مبسوطی چگونگی ساختن یک کیسه‌ی قابل اعتماد برای استفاده در این روش را شرح داده‌اند.

آن‌ها همچنین در خصوص نوع گاز پیشنهادی برای پر کردن کیسه،مقدار لازم گاز و چگونگی تنظیم و جریان گاز نیز بحث کرده‌اند، و در نتیجه با استفاده از این راهنمایی‌ها می‌توان شانس ناهشیاری سریع و باقی ماندن گاز برای اطمینان از مرگ را بیشینه کرد. فوروم آن‌ها بحث‌های زیادی در این خصوص دارد. کیت‌های کنترل جریان هلیوم، و کیت‌های گِیج و شلنگ را شامل می شوند.

گزارشات کیسه پلاستیکی و گاز

همچنین سایت Alt Suicide Holiday نیز اطلاعات گسترده‌ای در خصوص این روش دارد.گزارشاتی از افرادی که در استفاده از این روش مشکل داشته‌اند به همراه توضیحات ممکن برای رفع این مشکلات در این سایت وجود داردند.

توصیه ها  در مورد کیسه پلاستیکی و گاز

اگرچه این روش به شدت موثر به نظر می‌رسد، جزئیات خاصی باید انجام پذیرند وگرنه ممکن است صدمه‌ی مغزی ایجاد شود:

در این روش مهم است که بتوان به صورت آزادانه تنفس کرد، چرا که ناهشیاری سریع بستگی به عمیق نفس کشیدن گاز دارد. کسانی که مشکلات تنفسی حاد (مثلاً ،امفیزم یا سرطان ریه) دارند نباید این روش را بکار گیرند.

همچنین این روش برای اجرای صحیح به بعضی مقدمات و ترتیبات دارد، و در نتیجه برای افرادی که مشکل حرکتی دارند یا در کل قادر به حرکت نیستند، توصیه نمی‌شود.

هشدار در مورد روش کیسه پلاستیکی و گاز

این روش منجر به ناهشیاری بسیار سریع می‌شود و در نتیجه برای ژست خودکشی گرفتن اصلاً توصیه نمی‌شود. چرا که احتمالاً زمان بسیار اندکی برای عوض کردن تصمیم وجود دارد.

این روش در صورتی که قبل از تکمیل شدن قطع شود، شامل خطر صدمه‌ی دائمی به مغز است، چرا که به محضی که مغز دچار کمبود اکسیژن شود ، صدمه‌ی مغزی شروع به رخ دادن می‌کند. بنابراین لازم است که اطمینان حاصل شود که در حین اجرای این روش احتمال کشف وجود نداشته باشد.

یک عامل اساسی دیگر این است که اطمینان حاصل شود که به اندازه‌ی کافی گاز وجود دارد (رجوع شود به فوق) تا منجر به مرگ شود، و هیچ شانسی برای پاره کردن یا برداشتن کیسه از روی سر در زمان ناهشیاری وجود نداشته باشد.از سر برداشتن یا پاره کردن کیسه ممکن است اگر کیسه به صورت آسوده و راحت روی سر قرار نگرفته باشد اتفاق بیفتد، مثلاً اگر اقدام به خودکشی در حال نشسته صورت گیرد، و ناهشیاری منجر به افتادن صندلی شود، ممکن است کیسه از جای خود بیرون آید)

به هرکسی که روش کیسه پلاستیکی و گاز برای خودکشی در نظر می‌گیرد توصیه می‌شود ابتدا بخش کمکم کنید را بخواند.

سیانور ( سیانید ) و پتاسیم کلرید

سیانید ( سیانور ) و پتاسیم کلرید به عنوان (قرص خودکشی) یک ماده‌ی شیمیایی بسیار سمی شناخته شده است.و مطمئناً می‌تواند با غلظت مناسب منجر به مرگ شود.

خودکشی با سیانور ( سیانید ) و پتاسیم کلرید

فهرست محتوا

پیشگفتار

آیا خودکشی با سیانور بهترین روش برای خودکشی است؟

آیا مانند آن چیزی که در فیلم‌های سینمایی نمایش داده می‌شود سیانور در عرض  چند ثانیه باعث مرگ می‌شود؟

آیا مرگ با سیانور دردآور است؟

آیا خودکشی با سیانید پتاسیم همیشه موفقیت‌آمیز خواهد بود؟

از کجا سیانور تهیه کنم؟

این سؤال‌ها مکرراً توسط مخاطبینی که برای خودکشی بدون‌درد و سریع برنامه‌ریزی می‌کنند پرسیده می‌شود.

بعضی از خودکشی‌ها معروف تاریخ با سیانور اتفاق افتاده است. مانند هرمان گورینگ از نظامیان رده‌بالای  آلمان نازی که نهایتاً پس از دادگاه نورنبرگ با سیانور خودکشی کرد و یا والاس کاروترز، مخترع نایلون که دکترای شیمی ارگانیک داشت و با نوشیدن سیانید پتاسیم محلول در لیموناد اقدام به خودکشی کرد. از افراد معروف و مهجور دیگر آلن تورینگ بریتانیایی، پدر هوش مصنوعی و شکننده کدهای نیروی دریایی آلمان نازی بود که پس از فشارهای زیاد دولت برای تغییر جنسیت به دلیل همجنسگرا بودنش مجبور شد  سیانید پتاسیم را در سیبی تزریق و مثل سفیدبرفی با خوردن آن سیب اقدام به خودکشی کند اما این بار شاهزاده‌ای نبود که با بوسیدنش بیدارش کند.

حدود ۸۰۰ نفر از ۹۱۳ نفری که در سال ۱۹۷۸در مراسمی مذهبی در جونز تاون مردند با مصرف سیانید پتاسیم محلول در نوشیدنی غیرالکلی  اقدام به خودکشی کردند. افراد بالغ آن را از لیوان نوشیدند؛ بسیاری از کودکان  با خوردن اجباری به‌وسیله سرنگ در گلویشان این محلول را مصرف کردند. اتفاق جونز تاون بزرگ‌ترین خودکشی دست جمعی  تاریخ است. روزنامه‌نگار سان‌فرانسیسکو تیم ریتمن از این فاجعه این‌گونه گزارش می‌دهد:

وقتی پدرها و مادرها و پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها فرزندانشان را در حال مرگی دیدند که نه سریع بود و نه بی‌درد ،دچار گریه‌ها و فریادهای هیستریک شدند .تشنج‌های سنگین و قفل شدن دهان پس از اثرگذاری سم اجتناب‌ناپذیر بود.برای چندین دقیقه همه به‌شدت استفراغ می‌کردند،فریاد می‌کشیدند و گاها دچار خونریزی می‌شدند.

(The Untold Story of the Reverend Jim Jones and His People, Dutton, New York, 1982)

ما نمی‌دانیم که گورینگ، تورینگ و کاروترز پس از مصرف سیانید رنج‌کشیده‌اند یا نه.چگونگی مرگ با سیانید یک معما است .زیرا خودکشی با سیانید تقریباً همیشه در تنهایی اتفاق می‌افتد و بازگشتی از آن نیست.

حتی در بعضی از بهترین برنامه‌ریزی‌ها برای خودکشی با سیانید ، موفقیت حتمی نیست. در سال ۱۹۸۷دو تروریست در ارتباط با بمب‌گذاری هواپیمایی در برلین مورد بازجویی قرار گرفتند.متهم‌ها در جلسه بازجویی کپسول سیانید پتاسیم جا ساز شده در سیگارشان را زیر دندان شکستند.بازجو که شاهد اقدام به خودکشی آن‌ها بود گفت:

بلافاصله پس از مصرف سیانید پتاسیم هر دوی‌شان بر زمین افتادند و درحالی‌که زنده‌بودند بدنشان بشدت سفت و سخت شده بود.تروریست مَرد بعد از چهار ساعت مرد اما تروریست زن بهبود پیدا کرد و در دادگاهش حاضر شد.

در مثال بعد قاتلی که متهم به قتل بیست‌وپنج نفر در شمال کالیفرنیا بود چندین قرص سیانید پتاسیم را بلعید.او پس چهار روز در بیمارستان درگذشت.

مشخصاً حرفه‌ای‌ها احساس می‌کنند که خودکشی با سیانور مؤثرترین روش خودکشی هست.بیشتر از ۴۰ درصد خودکشی‌ها بین شیمی‌دان‌ها  طبق گزارش نیویورک‌تایمز براثر بلعیدن سیانید پتاسیم است.

New York Times(9/4/87)

سیانور از کجا تهیه کنیم؟

با این حال خرید سیانور تقریباً غیرممکن است.تولید سیانور ممکن است اما آسان نیست.در کتابچه راهنمای خودکشی آسان بخش جزئیات مبسوطی در خصوص چگونگی ساخت سیانور وجود دارد.مقالات مختلفی نیز در اینترنت در این زمینه موجودند که البته جزئیات کاملی ندارند.پس توصیه می‌شود اگر سررشته ای از شیمی ندارید خودتان برای ساخت آن اقدام نکنید.چون پروسه ساخت سیانید پتاسیم احتیاج به وسایل آزمایشگاهی و علم شیمی دارد.

طرز تهیه سیانور در خانه

 

تولید سدیم سیانید (قرص سیانور) به دقت بسیار زیادی احتیاج دارد.و قطعاً استفاده از سدیم سیانید تولید شده بدون آزمایش کُشندگی آن توصیه نمی‌شود چرا که نتایج آن می‌تواند بسیار دردآور باشد.

همچنین می‌توان سدیم سیانید(سیانور) را با هیدروکلریک غلیظ ترکیب کرد تا گاز هیدروژن سیانید بدست آورد که در فضای بسته بسیار کشنده است.این روش در اتاق‌های گاز برای سالیان متمادی مورد استفاده قرار گرفته بود.

KCN (سیانور) به علت برخورد هیدروژن سیانید با پتاسیم هیدروکسید تولید می شود

یا به وسیله ی برخورد فرمآمید با پتاسیم هیدروکسید تولید می گردد

(سیانید پتاسیم) KCN  تقریبا سالانه به اندازه ی 50،000  تن  تولید می شود.

مدت زمان مرگ با سیانور

 

قابل ذکر است که در ایالات متحده مجازات اعدام با استفاده از گاز سمی سیانور منجر به گزارشات بسیاری از درد کشیدن طی اعدام شده است.بعضی از این اعدام‌ها 11 دقیقه طول انجامیدند تا زندانیان بمیرد.و در طی این زمان زندانیان رنج و درد بسیاری کشیدند.

در نتیجه این روش به عنوان روش اصلی اعدام در ایالات متحده ممنوع اعلام شد.

سایر گزارشات از خودکشی با سیانور (چه به صورت قرص سیانور ، پودر و چه به صورت گاز) نیز گوناگون هستند و مشخص نمی‌کند که آیا آن‌ها دردناک هستند یا خیر.

تظاهرات اصلی مسمومیت با سیانید به شرح زیر است  

علائم زودرس:

تظاهرات CNS شامل کنفوزیون، سردرد، اضطراب، تاکی‌کاردی یا برادی‌کاردی، هیپرپنه، هیپرتانسیون خفیف و تپش قلب است.

علائم دیررس:

شامل علائم گوارشی نظیر تهوع و استفراغ، تاکی‌کاردی یا برادی کاردی، هیپوتانسیون، تشنج ژنرالیزه، کما، آپنه، گشادی مردمک (مدیاز)، عدم پاسخ یا پاسخ کند مردمک به نور، آریتمی، ایسکمی یا اسیستول، ادم ریوی است.

درمان مسومیت با سیانور

 

درمان آن هم مانند سایر مسمومیت‌ها استفاده از پادزهر اختصاصی است که شامل سه داروی آمیل نیتریت، سدیم نیتریت و سدیم تیوسولفات است.

یکی از علائم برای تشخیص سریع مسمومیت با سیانور، بوی بد بادام تلخ است که از دهان مصدوم و یا هوای بازدمی او به مشام می‌رسد

چگونگی مرگ با سیانور 

 

در کتاب خروجی نهایی، درک هامفری مثال‌هایی که مرگ سریع بوده و همچنین مثال‌هایی که مرگ خشن و دردناک بوده است را نقل قول کرده است.سپس هامفری نتیجه می‌گیرد که بهتر است از این روش استفاده نشود.پتاسیم سدیم(تزریقی) نیز گفته می‌شود بالقوه مرگ آور است.و البته روش قابل دسترس تری است. با این حال تعیین دز کشنده‌ی حداقلی کمی پیچیده است.

گزارشی در سایت alt.suicide موجود است که می‌گوید:

«من پتاسیم کلرید (50mg/kg) را تزریق کردم و کشنده نبود اما به شدت سوختم.اکنون من تاول‌هایی دارم و دستم باد کرده است و درد آن فراتر از حد تصور است».

ترکیب سیانور با دیگر داروها  

ترکیب این روش با داروهای مسکن و داروهای شل کننده‌ی عضلات ممکن است مفید باشد.با این حال این روش  برای اجرا پیچیده است و به صورت بالقوه غیرقابل اعتماد است و ممکن است منجر به درد و مشکلات سلامتی دراز مدت شود.

سیانید به تمام بافتهای بدن صدمه می زند,به متالو آنزیمهای موجود در بدن حمله و آنها را غیرفعال می کند.سمیت اصلی آن شاید به علت غیرفعال نمودن سیتوکروم اکسیدازهای سلولی باشد,این مواد شیمیایی اکسیژن گیری سلولهای زنده را متوقف می کند.در نتیجه بافتهایی که به اکسیزن رسانی بالا نیاز دارند(مغز,قلب,کبد)در مسمومیتهای حاد بیشتر آسیب می بینند.

تماس با سیانور از طریق خوراکی,استنشاق یا ریخته شدن بر روی پوست یا چشمها می تواند مسمومیت ایجاد نماید.مسمومیت مزمن در اثر مصرف زیاد کاساوا بر سیستم عصبی و غده تیروئید آسیب می رساند.همچنین مصرف زیاد غذاهای حاوی سیانید منجر به آتاکسی، نروپاتی،آتروفی عصب اپتیک ویا کوری می شود.سیانید بر روی افراد سیگاری اثرات متفاوتی دارد.

سیانیدها با چند سازوکار باعث هیپوکسی بافتی می‌شوند 

  • مرکز تنفس را مهار و عمق تنفس را کم می‌کند.
  • با سرکوب میوکارد، برون‌ده قلب را کاهش می‌دهد
  • جدا شدن O۲ را از هموگلوبین مشکل می‌کند.
  • برخی از سیانیدها برای اتصال به آهن هموگلوبین با اکسیژن رقابت می‌کنند.
  • با آهن سیتوکروم اکسیداز در میتوکندریها اتصال ایجاد کرده و تنفس سلول را مختل می‌کند.
  • مرگ سریع

احتمال چگونگی مرگ با سیانور

 

احتمالاتی وجود دارد که نشان می دهد بعد از ورود قرص سیانور به بدن از طریق دهان، پتاسیم سیانید با آب موجود در مایع متحرک بدن( سیال ) برای تشکیل هیدروسیانیک اسید واکنش می دهد. سپس این اسید به درون مویرگ های خونی موجود در فضای زیر زبان و مویرگ های مری و به سرعت به روده نفوذ می کند.

بنابراین دلیل اول این که، در مسیر جریان خون این مواد شیمیایی در سلول های قرمز خونی مانع از جذب اکسیژن می شوند و این سلول ها عملا در شرایط قحطی اکسیژن واقع می گردند که این عمل منجر به اختلال و بی نظمی در سوخت و ساز و یا متابولیسم سلولی می شود.

اما دلیل دوم، این مواد شیمیایی بعد از واکنش با آهن و یا هر نوع فلز موجود در خون ترکیبات سنگینی را تشکیل می دهند و بدین وسیله موجب کاهش سیالیت و روان کنندگی مایع سلولی و خون می شوند.

بنابراین دو فاکتور مذکور در نهایت منجر به بیهوشی و سپس مرگ در شخص می شوند. مرگ و میر با پتاسیم سیانید در حدود 95 درصد می باشد. البته اگر یک پادزهر گوگردی به موقع استفاده شود می تواند موجب نجات فرد گردد. اما با این حال فردی که زنده می ماند دچار معلولیت سیستم عصبی مرکزی به مانند بیماری پارکینسون می شود.

نتیجه گیری

پس به عنوان نتیجه خصوصاً اگر مرگ بدون درد و آرام مورد پسند است؛

قبل مد نظر قرار دادن هر کدام از این سموم  به عنوان روش خودکشی دقت و توجهات خاصی باید مد نظر قرار داد.

توجه داشته باشید از تهیه سیانید از افراد نامطمئن که در خیابان ناصر خسرو و بعضا در فضای مجازی اقدام به فروش مرگ موش و یا قرص برنج به صورت پودر به اسم سیانور می کنند اجتناب کنید. پیام های زیادی از قربانیان این سودجویان به ما رسیده است. این حقیقت دارد که مخاطبین این سایت دچار ناامیدی هستند اما این ناامیدی نباید باعث شود که از سر ناچاری به هر کسی بر سر زندگیتان اعتماد کنید.

در هر حال قبل از اقدام به خودکشی ،به خودتان فرصت بدهید و بخش های کمکم کنید و امروز زنده ماندن را مطالعه کنید.

کیسه‌ پلاستیکی و دارو

روش خودکشی توسط کیسه‌ پلاستیکی و دارو  از لحاظ نظری  روشی ساده برای خودکشی است که به علت خفگی (عدم وجود اکسیژن در مغز و بدن) منجر به مرگ می‌شود.

خودکشی با کیسه پلاستیکی و دارو

فهرست محتوا

روش خودکشی با کیسه‌ پلاستیکی و دارو

خوردن داروهای زیاد به نوبه‌ی خود منجر به مرگ نمی‌شود (خصوصاً اگر دز آن پایین‌تر از دز کشنده‌ی حداقلی باشد)، ایده‌ی اصلی کیسه‌ پلاستیکی و دارو این است که داروها منجر به ناهشیاری می‌شوند و سپس کیسه‌ پلاستیکی بر اثر خفگی منجر به مرگ می‌شود، یعنی از آنجا که اکسیژن تازه در کیسه وجود ندارد، دی اکسید کربن بازدمی در نهایت منجر به مرگ می‌شود.

توجه

توجه داشته باشید که از کیسه‌ای استفاده کنید که بر اثر تشنج بدن یا طی حالت نیمه هشیاری پاره نشود.
نیچک و استوارت و درک هامفری نوعی از کیسه‌ی ضخیم که در آشپزی روی بوقلمون کشیده می‌شود را توصیه می‌کنند. کیسه‌ پلاستیکی نازک که به راحتی به صورت می‌چسبند پیشنهاد نمی‌شود، گرچه استون اشاره می‌کند که پوشیدن یک کلاه لبه دار می‌تواند از این حالت جلوگیری کند.هرچه کیسه بزرگ‌تر باشد، خفگی کندتر و آهسته‌تر صورت می‌گیرد. سایز پلاستیک هرچه باشد، نیازی به نوعی پلمپ کردن آن حول گردن وجود دارد. لازم نیست سفت باشد، بلکه یک کش لاستیکی یا حلقه‌ی نازک جوابگو می‌باشد.

موانع اصلی در روش کیسه پلاستیکی و دارو

مانع اصلی در روش کیسه پلاستیکی و دارو تمام شدن اکسیژن در کیسه در حینی که انسان هشیار است می‌باشد. انسان در هر حالت روانی‌ای که باشد، غریزه و تمایل قوی پنهانی برای زنده ماندن دارد، بنابراین محتملاً در این مواقع پلاستیک را پاره می‌کند.

شاید پاسخ کیسه‌ای بزرگ‌تر باشد، اگرچه همیشه سخت است که بدانیم با توجه به دز داروها چقدر طول می‌کشد تا داروها اثر کنند و منجر به ناهشیاری شوند، و چقدر اکسیژن در درون کیسه لازم است تا در این زمان در کیسه بماند. در کتاب خروجی نهایی دریک هامفری در خصوص کشسان کردن انتهای کیسه و باز نگه داشتن آن تا زمانی که فرد احساس کند ناهشیاری رخ می‌دهد صحبت می‌کند،اما در این حالت آن‌ها می‌توانند کیسه را از روی سرشان بیرون بکشند و در نتیجه روش ناموفق بماند.

نظر استون در مورد روش کیسه پلاستیکی و دارو

استون عنوان می‌کند که یک کیسه زباله‌ی 140 لیتری متواند حدود 30 دقیقه هوای لازم داشته باشد، گرچه در آزمایش‌های خود او عنوان می‌کند که پس از فقط 15 دقیقه دی اکسید کربن ایجاد شده به قدر کافی زیاد شده بود که تنفس را سخت کند و او بخواهد کیسه را بیرون بکشد. در یکی از تحقیقات عنوان شده است که افراد حتی وقتی در حالت ناهشیار هستند می‌توانند کیسه را از روی سرشان بیرون بکشند که این امر این روش را مستعد به شکست می‌کند.

روش های آلترناتیو

یک گزینه‌ی دیگر قرار دادن کیسه روی سر هنگامی که داروها شروع به اثر کردن می‌کنند می‌باشد، اگرچه این روش نیز مستعد شکست است . یک چادر مسافرتی کوچک که تمام راه‌های نفوذی هوای آن پلمپ شده باشد می‌تواند جایگزین خوبی برای کیسه باشد، این چادر باید آن قدر اکسیژن داشته باشد که برای چند ساعتی که داروها اثر می‌کنند اکسیژن تمام نشود.

البته در روش کیسه پلاستیکی و دارو مهم است که اطمینان حاصل شود که هیچ هوایی به درون چادر نفوذ نکند.
می‌توان پیشنهاد کرد که انواع مختلف کیسه/چادر قبل از اقدام به خودکشی امتحان شود تا تخمینی از اینکه تا چه زمانی می‌توان در کیسه/چادر بدون ناراحتی نفس کشید بدست بیاید. سپس اطمینان حاصل کرد که هر مقدار دارو که مصرف می‌شود در زمانی کمتر از آن منجر به ناهشیاری شود.

تخمین زمان مرگ در روش کیسه پلاستیکی و دارو

روش کیسه پلاستیکی و دارو برای ایجاد مرگ زمان زیادی طلب می‌کند. زمان در کل بستگی به اینکه چقدر هوا در کیسه است، و چه داروهایی استفاده شده است دارد. گرچه کشف و ایجاد وقفه در این روش در زمان کوتاه منجر به صدمات دائمی به بدن نمی‌شود، با این حال کشف آن در زمانی بعدتر ممکن است منجر به صدمات مغزی دائمی شود. بنابراین مطلقاً ضروری است که هیچ شانسی برای کشف برای مدت زمانی حداقل چند ساعتی وجود نداشته باشد.

ارزیابی روش کیسه‌ پلاستیکی و دارو

بنابراین اگرچه روش کیسه پلاستیکی و دارو بالقوه کشنده است و عموماً بدون درد است و حالت آرامی برای جسد باقی مانده ایجاد می‌کند، موانعی برای اجرای موثر آن وجود دارد. توجهات مهم این‌ها هستند که کیسه اکسیژن کافی برای باقی ماندن تا زمانی که داروها منجر به ناهشیاری شوند داشته باشد، کیسه باید برای تنفس در زمان هشیاری راحت باشد، داروها به صورت قابل اعتمادی منجر به ناهشیاری شوند، و اطمینان حاصل شود که این روش توسط دیگران کشف و متوقف نشود.

نتیجه

اگرچه این روش در کتاب خروجی نهایی و بسیاری از تالار گفتمان‌ها به عنوان روشی بالقوه کشنده در نظر گرفته شده است، انجمن خودکشی عنوان می‌کند که در گروه‌های آن‌ها این روش دائماً به عنوان روشی ناموفق گزارش شده است و در نتیجه علیه استفاده از این روش توصیه شده است.
هرکس این که روش را برای خودکشی در نظر گرفته است توصیه می‌شود اول بخش کمکم کنید را بخواند.

 

دار زدن – دار زدن پرش کوتاه/دار زدن پرشی

گرچه دار زدن یکی از روش‌های قابل اعتماد خودکشی است، همیشه و صد درصد موثر نیست. تحقیقات نشان می‌دهند که آن‌ها 77 تا 88 درصد موثرند. البته اگر این روش به صورت صحیح انجام پذیر احتمال زیادی برای کُشندگی آن وجود دارد. دو روش اصلی برای دار زدن وجود دارد.

خودکشی با دار زدن

فهرست محتوا

انواع روش های دار زدن

1. پرش کوتاه/آویزش ساده:

در این روش دلیل مرگ معمولاً خفگی (کمبود اکسیژن) است که به دلیل وزن بدن بر روی گره به وسیله‌ی مسدود ساختن راه هوا (نای) صورت می‌گیرد انجام می‌پذیرد .همچنین مرگ ممکن است با سادگی بر اثر فشرده شدن شاهرگ های گلو یا رگ‌های زیرگلویی به وسیله‌ی مسدود کردن جریان خون از/به مغز صورت گیرد. مسدود کردن راه هوا در این صورت مسأله ای اساسی نخواهد بود.

2.دار زدن پرشی

در کشورهای غربی معمولاً اعدام‌های قضایی (با اعدام در کشورهایی مثل ایران که به صورت آویزش ساده است، اشتباه گرفته نشود) با استفاده از این روش صورت می‌گیرد، که دریچه‌ای زیر پای فرد اعدامی باز می‌شود و فرد در حدود 1.5 تا 3 متر پایین‌تر پرتاب می‌شود. نیروی پرتاب به پایین در ترکیب با موقعیت طناب ، با شدت تمام سر را به عقب پرتاب می‌کند، و در نتیجه با قطع شدن ستون فقرات منجر به ناهشیاری عمیق فوری و مرگ سریع می‌شود.

1.پرش کوتاه/آویزش ساده

این روش احتمالاً ساده‌ترین شکل دار زدن است،و اگرچه ناهشیاری نسبتاً سریع است، با این حال ممکن است فوری نباشد، و در نتیجه ممکن است روش کاملاً بدون دردی برای خودکشی هم باشد و هم نباشد. همچنین باید توجه داشت که اگر این فرایند قبل از کامل شدن قطع شود (برای مثال کسی دار زدن را بیابد و گره را شل کند) صدمه‌ی مغزی بسیار محتمل است. هرکسی که این روش را امتحان می‌کند پیشنهاد می‌شود که بخش خطرات ناموفق بودن و قابل اعتماد بودن (در آخر همین صفحه )را قبل از انجام این روش بخوانند.

چگونگی و تخمین زمان مرگ در خودکشی با دار

دار زدن پرش کوتاه :

آویزش ساده با مسدود کردن راه تامیم اکسیژن به مغز و بدن (خفگی) ، و یا فشرده شدن شریان‌ها (شاهرگی) و رگ‌ها (زیرگلویی) در گردن منجر به مرگ می‌شود. این روش به یک پرش کوچک نیاز دارد یا اصولاً به هیچ پرشی نیاز ندارد، چرا که مرگ به سادگی به خاطر مسدود شدن نای یا جریان خون صورت می‌پذیرد. در حقیقت پرش کوچک‌تر در این روش مناسب‌تر است زیرا فشار کمتری به عضلات گردن وارد می‌کند.

تخمین زمان مرگ

اگر راه هوا به کلی بسته شود و آویزش کامل نیز بدست آمد (یعنی پا کاملاً از کف زمین جدا باشد)، این روش محتملاً حداقل در ابتدا بسیار دردآور خواهد بود.چرا که فرد برای هوا دست و پا میزند و علیه فشرده شدن طناب و علیه وزن بدن خود تقلا می‌کند.کلارک تخمین 1 تا 3 دقیقه را برای زمانی که ناهشیاری صورت پذیرد و مرگ کامل را در حدود 20 دقیقه تخمین میزند.

هشدار

بعضی از اوقات ممکن است که پس از دار زدن پرش کوتاه/آویزش ساده اگر فرد قبل از مرگ یافته شود ،بتوان فرد را احیای مجدد کرد. کسانی که از دار زدن نجات پیدا کرده‌اند توصیف کرده‌اند که درد پس از مدتی کاهش پیدا می‌کند و زمانی که به ناهشیاری می‌روند نورهای سفیدی دیده می‌شدند .

بعضی از توجهات اساسی در دار زدن پرش کوتاه این‌ها هستند:

گره زدن طناب دار

1. موقعیت گره. بر اساس مطلبی در روش‌های جایگزین خودکشی، گره باید پشت سر شما قرار گیرد. استون عنوان می‌کند که مهم است که گره در بالا و در پشت سر قرار گیرد.هردو قبول دارند که گره باید با افزایش فشار اعمال شده محکم‌تر شود. موقعیت گره احتمالاً به این بستگی دارد که شما می‌خواهید چگونه آویزان بودن دست یابید (به شماره‌ی 4 در ذیل مراجعه شود). مسألۀ مهم این است که طناب هنگام آویزان شدن سفت شود.
2. گره. یک گره کمندی برای این کار کافی باید باشد. برای اطلاعات بیشتر در خصوص گره‌ها به این سایت (به زبان انگلیسی) مراجعه کنید و توجه داشته باشید که گره اعدام (The Hangman’s Knot) در این روش کارساز نیست . مهم است که گره به سادگی وقتی فشار به کمند وارد می‌شود سفت‌تر شود.

3. اتصال طرف دیگر طناب. باید به چیزی محکم که نشکند و حرکت نکند باشد. طناب باید محکم گره بخورد تا گره به سادگی باز نشود.

4. آویزان شدن:

لازم است طناب به گونه‌ای آرایش یابد که حول گردن سفت شود. طناب می‌تواند روی یک آویز، یا روی تیرک آویزان شود و بعد به جای دیگری محکم بسته شود.طناب به سادگی می‌تواند به دستگیره‌ی در بسته شود و از بالای در یا نرده آویزان شود. در فیلم‌ها افرادی دیده می‌شوند که روی صندلی می‌ایستند و سپس صندلی را از زیر پایشان می‌کشند، این کار ضروری نیست.

5. امتحان کردن طناب:

بدن در حالت ناهشیار به اطراف دست و پا میزند و تقلا می‌کند. مهم است که طناب حول گردن تا زمان مرگ سفت باقی بماند، و تخمین زده می‌شود که مرگ در حدود 20 دقیقه به طول می‌انجامد. اگر آویزان ماندن کامل مد نظر باشد ، مهم است که اطمینان حاصل شود که طناب در حالی که بدن تقلا می‌کند حالت آویزان بودن را حفظ کند. به خاطر بسپارید بدن خصوصاً وقتی در حالت هشیار باشد، اگر راه هوا مسدود شود هر کاری می‌کند تا دوباره بتواند نفس بکشد، و این شامل چنگ زدن به طناب و کوبیدن خود به اطراف می‌شود.

توصیه ها

6. در نظر بگیرید که در جایی که طناب به گردن برخورد می‌کند چیزی بین آن‌ها بگذارید تا طناب پوست را نبرد.پیشنهاد می‌شود یک لفاف پارچه‌ای برای این کار استفاده شود. به همین دلیل بهتر است که از چیزهایی مانند سیم برق یا سیم‌های فلزی برای دار زدن به عنوان طناب استفاده نشود. مشخصاً لفاف نباید آنقدر کلفت باشد که از سفت شدن طناب برای فشرده کردن راه هوا یا شریان‌های خونی ممانعت به عمل آورد. فقط آنقدر باشد که از بریده شدن گلو جلوگیری کند. یک حوله‌ی نازک برای این کار مناسب است.
7. مطمئن شوید که هیچ وقفه‌ای در کار ایجاد نشود. به خاطر داشته باشید که بدن در حین ناهشیاری خود را به اطراف می‌کوبد و این امر می‌تواند توجه دیگران را به خود جلب کند. قطع شدن این روش قبل از تکمیل می‌تواند منجر به صدمات مغزی شود که باید از آن اجتناب کرد.

نتیجه

هرکس که این روش را به عنوان روشی برای خودکشی انتخاب می‌کند پیشنهاد می‌شود بخش خطرات ناموفق بودن و قابل اعتماد بودن در آخر همین صفحه و همچنین بخش کمکم کنید را قبل از اقدام بخواند.

2.دار زدن پرشی

هدف این نوع دار زدن ایجاد مرگ سریع و تقریباً بدون درد (احتمالاً برای یک ثانیه)، به واسطه‌ی شکستگی/دررفتگی مهره‌های بالایی گردن است، که ستون فقرات را خرد یا جدا می‌کند و منجر به ناهشیاری فوری (در چند میلی ثانیه) می‌شود.علت مرگ خفگی است، که در حین اغما صورت می‌گیرد. گزارش کلارک تخمین میزند که مرگ تقریباً در 6 دقیقه و مرگ کامل بدنی معمولاً در 10الی 15 دقیقه رخ می‌دهد. او همچنین اشاره می‌کند که این زمان بسیار متغیر است، و گزارشات رسمی از 3 تا 25 دقیقه را برای مرگ اعلام کرده‌اند. بعضی حرکات جزئی اندام‌ها و بدن ممکن گاهاً رخ دهد اما این‌ها معمولاً به خاطر رفلکس‌های ستون فقرات است.

گزارشات

گفته می‌شود دار زدن پرشی با ایجاد خرد شدن یا جدا شدن ستون فقرات نسبتاً بدون درد است . به هر حال ، به خاطر تدارکاتی که این روش احتیاج دارد تا موثر باشد از دار زدن پرش کوتاه کمتر محبوب و معمول است.

توجهاتی که در دار زدن پرشی باید مد نظر قرار گیرد این‌ها هستند:

1. طناب قوی که کش نیاید. برای مثال طناب کناف یا مانیل، که می‌تواند در حدود 400 کیلوگرم فشار را تحمل کند و آن قدر بلند باشد به چیزی محکم وصل شود و بتواند پرش لازم را جوابگو باشد (مراجعه شود به ذیل). کلارک عنوان می‌کند که در کشورهایی که هنوز اعدام را اجرا می‌کنند، یک حلقه‌ی فلزی در طناب در محل گره تعبیه می‌شود تا گره راحت‌تر جابجا شود و منجر به مرگ سریع‌تر شود (گرچه چندان ضروری به نظر نمی‌رسد). او عنوان می‌کند که یک طناب کنفی با 4 متر طول و قطر 20 میلی‌متری معمولاً برای این کار استفاده می‌شود . استون قطر 25 میلی‌متری را پیشنهاد می‌کند.

2. موقعیت گره:

گرچه نوع گره تا آنجا که شل نشود چندان مهم نیست، با این حال مهم است که گره پایین فک قرار گیرد. شاید خوب باشد که امتحان شود اگر گره کشیده شود چه اتفاقی می‌افتد، تا اطمینان حاصل شود که تا جای ممکن مستقیماً زیر چانه سفت شود. این بدین معناست که موقعیت اولیه‌ی گره (گره در ابتدا نباید سفت باشد) کمی رو به جانب باشد تا هنگامی که کشیده شد در مرکز قرار گیرد. هدف این گره کمک به پرتاب کردن سر به عقب و در نتیجه خورد کردن ستون فقرات است. کلارک عنوان می‌کند که گره اعدام که در آمریکا استفاده می‌شد به هدف این منظور زده می‌شد ، اگرچه در بریتانیا و مستعمراتش گره ساده‌ی کمندی ( The Simple Noose ) استفاده می‌شد.

 

آموزش گره زدن طناب دار

گره زدن طناب دار

برای اطلاعات بیشتر در خصوص گره‌ها به این سایت  مراجعه کنید.

3. اتصال سر دیگر طناب:

باید به چیزی محکم باشد که شکسته نشود یا در اثر فشار پرش بدن جابجا نشود. طناب باید محکم گره زده شود تا گره شل یا باز نشود.
4. پرش. در صورت ایده آل پرش باید به صورت قائم باشد. پرش در حال دویدن به جلو موقعیت گره را تغییر می‌دهد و در نتیجه گاهاً نمی‌تواند ستون فقرات را خورد کند. مرگ همچنان محتمل است، اما خفگی در این حالت بسیار دردناک‌تر است. طول لازم طناب بر اساس وزن متغیر می‌باشد. جدول ذیل در سال 1892 و مجدداً با کمی بازبینی در سال 1913 توسط دولت بریتانیا برای اعدام در نظر گرفته شده است. کلارک گزارش می‌دهد که این جدول هنوز هم در سنگاپور و مالزی مورد استفاده قرار می‌گیرد. وزن زندانی شامل وزن بدن، لباس‌ها و … در روز قبل از اعدام می‌باشد.

جدول

وزن زندانی (پوند) طول پرش بر اساس فوت و اینچ
118 & under 8′ 6″
120 8′ 4″
125 8′ 0″
130 7′ 8″
135 7′ 5″
140 7′ 2″
145 6′ 11″
150 6′ 8″
155 6′ 5″
160 6′ 3″
165 6′ 1″
170 5′ 10″
175 5′ 8″
180 5′ 7″
185 5′ 5″
190 5′ 3″
195 5′ 2″
200 & over 5′ 0″

نظر کلارک

کلارک عنوان می‌کند که از سال 1939 به بعد معمولاً 30 سانتی‌متر دیگر به این ارقام اضافه شده است.
اطلاعات بیشتر در خصوص دار زدن پرشی به همراه تصاویری که خوانندگان ممکن است آن‌ها را تصاویری تکان دهنده از اعدام و دار زدن بیابند را می‌تواند در اینجا (به انگلیسی) یافت.
باید توجه داشت که گرچه گزارش شده است که این روش اگر به طور صحیح انجام شود منجر به ایجاد ناهشیاری فوری می‌شود، عناصری که به وسیله‌ی آن‌ها می‌توان از این امر مطمئن شد چندان واضح نیستند.

خطرات ناموفق بودن و قابل اعتماد بودن

گرچه دار زدن اگر به طور صحیح انجام پذیرد روش نسبتاً قابل اعتمادی است، چیزهایی وجود دارند که ممکن است اشتباه از کار در بیایند، و بسیاری از این‌ها می‌توانند منجر به صدمه‌ی مغزی دائمی شوند. پس با دقت بخوانید چرا که از تمامی آن‌ها باید اجتناب کرد:

موارد قابل ذکر

1. پاره شدن طناب. اگر این اتفاق قبل از شروع مرگ بیافتد ، احتمال زیادی وجود دارد که صدمه‌ی مغزی ایجاد شود (مگر اینکه طناب پس از اقدام به خودکشی خیلی زود پاره شود). توجه داشته باشید که بدن هم در حالت هشیار و هم در حالت ناهشیار خود را به اطراف می‌کوبد (تقلا می‌کند) که این امر ممکن است شانس پاره شدن طناب را افزایش دهد.
2. پیدا شدن قبل از شروع مرگ. عوارض این امر مانند شماره‌ی 1 است.

3. در دار زدن پرشی:

اگر پرش به اندازه‌ی کافی نباشد تا گردن را بشکند، این امر منجر به آویزان ماندن ناخوشایند در حالی که فشار زیادی به گردن وارد می‌شود، می‌شود.
4. در دار زدن پرشی اگر جریان خون به مغز و بالعکس فقط تا حدودی مسدود شود، این امر شروع ناهشیاری و مرگ را به تأخیر می‌اندازد، و احتمالاً با مسدود کردن راه هوا مرگ را ناخوشایند می‌سازد. درست گره زدن طناب برای اجتناب از این امر ضروری است.

5. در دار زدن پرش کوتاه/آویزش ساده:

علاوه بر صدمه‌ی مغزی، احتمال صدمه‌ی قلبی یا ریوی نیز وجود دارد.
این روش اگر درست اجرا شود، احتمال مرگ بسیار زیاد است. این روش برای ژست خودکشی گرفتن کاملاً نامناسب است.

دیگران چه می‌یابند؟

در نظر اول اگرچه شاید واضح باشد اما، آنکه جسد را اول می‌یابند با صحنه‌ی دل‌خراش آویزان ماندن جسد در هوا مواجه می‌شود. گردن به شدت کبود خواهد شد و جای طناب روی گردن خواهد بود. کلارک عنوان می‌کند که ممکن است در بعضی موارد ریزش ادرار و مدفوع وجود داشته باشد چرا که عضلات تنگ کننده( اسفنکتر) به خاطر کمبود اکسیژن شل می‌شوند. باز شدن عضلات تنگ کننده به علت آزاد شدن آدرنالین که در مواقع ترس شدید معمول است رخ می‌دهد.

ظاهر

اینکه صورت به چه شکل خواهد بود، بستگی به تأثیر طناب بر شریان‌های خونی و نای دارد. رنگ چهره ممکن است سفید، یا آبی شود به خاطر عدم وجود اکسیژن. اگر طناب رگ زیرگلویی را ببندد اما شاهرگ را نبندد احتمالاً چهره ورم کرده و آبی رنگ می‌شود. زبان نیز به همین علت ممکن است ورم کند و از دهان بیرون بیاید. در حالی که چهره ورم می‌کند، محتملاً کمی لکه‌های خونی در چهره و چشم‌ها به خاطر پاره شدن مویرگ‌های خونی ایجاد می‌شود.

در صورتی که این روش خودکشی مورد نظر شما است، قبل از آن حتما بخش کمکم کنید و امروز زنده ماندن را مطالعه کنید